ਵੇਦਂ ਵ੍ਯਾਸਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਧਾ ਤੁ ਵ੍ਯਸ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਾਪਰਾਦਿषੁ
ਦਵਾਪਰ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਤੇ ਗੁਣੈਰ੍ਹੀਨੋ ਧਰ੍ਮੋ ऽਸੌ ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯ ਤੁ
ਦਵਾਪਰ ਸਮੇਂ ਧਰਮ ਤਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯਾਵਸ਼ੇषੇਣ ਤਿष੍ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਦਵਾਪਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤਿਸ਼ਯ ਯੁਗ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਹਿਂਸਾਸੂਯਾਨृਤਂ ਮਾਯਾ ਵਧਸ਼੍ਚੈਵ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਹਿੰਸਾ, ਈਰਖਾ, ਝੂਠ, ਧੋਖਾ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏष ਧਰ੍ਮਃ ਕृਤਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਪਰਿਹੀਯਤੇ
ਇਹ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਘਟਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਘੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲੌ ਪ੍ਰਮਾਰਕੀ ਰੋਗਃ ਸਤਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਭਯਾਨਿ ਚ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਤ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸ੍ਮृਤੇਰਸ੍ਤਿ ਤਿष੍ਯੇ ਲੋਕੇषੁ ਵੈ ਯੁਗੇ
ਤਿਸ਼ਯ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਦੀ ਕੋਈ ਮਹੱਤਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸ੍ਥਵਿਰਾਃ ਕੇ ऽਪਿ ਕੌਮਾਰੇ ਮ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਵੈ ਕਲੌ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਕਰ੍ਮਦੋषੈਸ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਜਾਯਤੇ ਭਯਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਮੀਆਂ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿष੍ਯੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਰਾਗੋ ਲੋਭਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਤਿਸ਼ਯ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਹ ਤੇ ਲਾਲਚ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਵੈ ਪਰਮਾਯੁਸ੍ਤਦਾ ਨृਣਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਨਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਮਨੁੱਖ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਆਮ ਲੋਕ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਡਿੱਗਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਕਲੌ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਯਨਾਸਨਭੋਜਨੈਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਸੋਣ, ਬੈਠਣ ਤੇ ਖਾਣ ਲਈ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁਣਹੀਨਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਦਾ ਵੈ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਚਾਰਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਚਾਰਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲਾ ਚਲਣ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਾਲਾ ਚਲਣ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਭृਤ੍ਯਾ ਏਤੇ ਹ੍ਯਸੁਭृਤੋ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤੇ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਹ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਯਾਵਿਨ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਲੋਕ ਛਲ-ਕਪਟ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਸ਼੍ਵਾਪਦਪ੍ਰਬਲਤ੍ਵਂ ਚ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਹ੍ਯੁਪਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਤਦਾ ਧਰ੍ਮੋ ਮਹੋਦਰ੍ਕੇ ਦੁਰ੍ਲਭੋ ਦਾਨਮੂਲਵਾਨ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਡੀ ਹਨੇਰੀ ਵਿੱਚ, ਦਾਨ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਧਰਮ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਦਾ ਹ੍ਯਲ੍ਪਫਲਾ ਭੂਮਿਃ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਫਲਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਵਧੀਆ ਫਲ ਘੱਟ ਦੇਵੇਗੀ, ਪਰ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਫਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਣਪਰਾਯਣਾਃ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਭਿਵਾਦਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੱਦੇਗਾ।
ਪ੍ਰਮਦਾਃ ਕੇਸ਼ਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ਚ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਆਉਣ ਤੇ, ਔਰਤਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰਣਗੀਆਂ।
ਯਤਯਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਬਹਵੋ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਇਸ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਸੰਨਿਆਸੀ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਣਿਜਕਾਸ਼੍ਚਾ ਪਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਧਮੇ ਯੁਗੇ
ਇਸ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵਪਾਰੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਕੁਸ਼ੀਲਚਰ੍ਯਾਪਾਖਣ੍ਡੈਰ੍ਵ੍ਯਾਧਰੂਪੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਦੁਨੀਆ ਝੂਠੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਪਟ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਾਂਗ ਦਿਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗੀ।
ਬਾਹੁਯਾਚਨਕੋ ਲੋਕੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਹੱਥ ਫੈਲਾ ਕੇ ਭਿਖ ਮੰਗਣਗੇ।
ਨ ਕृਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਯੁਗ ਦੇ ਘਟਣ ਤੇ, ਕੋਈ ਭਲਾ ਕਰਕੇ ਭਲਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯ ਵਸੁਮਤੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਜਮੀਨ, ਸੁੰਨੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਹਰ੍ਤ੍ਤਾਰਃ ਪਰਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਪਰਦਾਰਵਿਮਰ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਲੋਕ ਪਰਾਈਆਂ ਮੋਤੀਆਂ ਚੋਰੀ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣਗੇ।