ਆਸ੍ਥਿਤਾ ਵੀਤਸ਼ੋਕਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੇ ਤਤਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇषੁ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਗੁਹਾਸੁ ਚ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੌਕੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਤਦੇਵ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਦੇਵਸ੍ਤਦ੍ਵਨਮਾਗਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਉਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪਰਭृਤਪਰਿਪੂਰ੍ਣਚਾਰੁਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤਿ ਤਦ੍ਵਨਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮਹੇਸ਼ਃ
ਮਹੇਸ਼ ਉਸ ਜੰਗਲ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਸਪਤ੍ਨੀਕਾ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਯਦਸ੍ਮਾਭਿਗ੍ਨੁष੍ਠਿਤਮ੍
ਅਸੀਂ, ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿਚ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ।
ਚਰਿਤਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਗੁਹ੍ਯਾਨਿ ਗਹਨਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਤੂਤਾਂ, ਜੋ ਗੁਪਤ ਤੇ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਗਤਿਂ ਨੈਵ ਚ ਨੈਵ ਚ
ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੇਰਾ ਰਾਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦੇਵਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਤੈਨੂੰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ, ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਨ੍ਤਬਲਵੀਰ੍ਯਾਯ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗਙ੍ਗਾ ਸਲਿਲਧਾਰਾਯ ਚਾਧਾਰਾਯ ਗੁਣਾਤ੍ਮਨੇ
ਗੰਗਾ, ਜਲ ਦੀ ਧਾਰ, ਆਸਰਾ, ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਕਾਮ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦਣ੍ਡਹਸ੍ਤਾਯ ਕਾਲਾਯ ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਲਾਠੀ ਵਾਲੇ, ਕਾਲ ਨੂੰ, ਤੇ ਫੰਨ੍ਹੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਚ੍ਚ ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਚਙ੍ਗਮਂ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਪਿਛਲਾ, ਮੌਜੂਦਾ ਜਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਜਾਂ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਸ਼ੇਭੋ ਪਾਹਿ ਚ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸੀਦ ਭਗਵਂਸ੍ਤਤਃ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਇਆ ਕਰ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਗਵਾਨੇਵ ਕੁਰੁਤੇ ਯੋਗਮਾਯਯਾ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਚਨ੍ਤੇ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖੀਏ।
ਨਮੋ ਦਿਗ੍ਵਾਸਸੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਨੇ
ਸਦਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਰੂਪਾਯ ਸੁਰੂਪਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਰੂਪ ਰਹਿਤ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਾਤ੍ਮਨੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਗੁਣਦੇਹਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨੀਲਕਣ੍ਠਾਯ ਦੇਵਾਯ ਚਿਤਾਭਸ੍ਮਾਙ੍ਗਰਾਗਿਣੇ
ਨੀਲਕੰਠ, ਦੇਵਤਾ, ਚਿਤਾ ਦੀ ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਵਾਸਿਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਤਰੂਪਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਸਦਾ ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰੇਤ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਆਤ੍ਮਾ ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਾਂਖ੍ਯੈਃ ਪੁਰੁष ਉਚ੍ਯਤੇ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਾਂਖਿਆ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ 'ਪੁਰੁਸ਼' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ऋषੀਣਾਂ ਚ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਾਸਵਸ੍ਤਥਾ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਹੈਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਵਾਸਵ ਹੈਂ।
ਆਰਣ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਿਂਹਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਭ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਤੂੰ ਸਿੰਘ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨੋ ऽਪਿ ਯੋਯੋ ਭਾਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ—
ਕਾਮਃ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚ ਲੋਭਸ਼੍ਚ ਵਿषਾਦੋ ਮਦ ਏਵ ਚ
ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਲਾਲਚ, ਉਦਾਸੀ ਅਤੇ ਮਦ—
ਮਹਾਸਂਹਰਣੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਕृਤਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਸੰਘਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਆਪ ਆਤਮਾ ਬਣ ਕੇ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤੇਨਾਗ੍ਨਿਨਾ ਤਦਾ ਲੋਕਾ ਅਰ੍ਚਿਰ੍ਭਿਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵृਤਾਃ
ਉਸ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਦੁਨੀਆਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।