ਏष ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਵਿਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤੁ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਮਹਾਂਦੇਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜਾਣੋ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ऋषੀਣਾਂ ਚ ਪਿਤृਣਾਂ ਚੈਵ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ।
ਸਂਹਰਤ੍ਯੇष ਭਗਵਾਨ੍ ਕਾਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਭਗਵਾਨ, ਸਮਾਂ ਬਣ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਏष ਚਿਕ੍ਰੀ ਚ ਵਕ੍ਸ਼ੋਜਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਲਟ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੇ ਜਨੇਉ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚੈਵ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰ੍ਧਰ੍ਮਕੇਤੁਃ ਕਲੌ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਾਲਾਗਨੀ ਹੈ, ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮਕੇਤੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਮੋ ਹ੍ਯਗ੍ਨੀ ਰਜੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਃ
ਅੰਧਕਾਰ ਅੱਗ ਹੈ, ਰਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਤਵ ਗੁਣ—ਵਿਸ਼ਨੂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਗੇਨ ਤੁ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਆਰਾਧਯਤ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਤਾਦृਕ੍ਪ੍ਰਤਿਕृਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਐਸਾ ਰੂਪ ਬਣਾਕੇ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਜ੍ਞਾਨਮਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਤੇ ਅਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਸ੍ਥਿਤਾ ਵੀਤਸ਼ੋਕਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੇ ਤਤਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇषੁ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਗੁਹਾਸੁ ਚ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੌਕੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਤਦੇਵ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਦੇਵਸ੍ਤਦ੍ਵਨਮਾਗਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਉਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪਰਭृਤਪਰਿਪੂਰ੍ਣਚਾਰੁਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤਿ ਤਦ੍ਵਨਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮਹੇਸ਼ਃ
ਮਹੇਸ਼ ਉਸ ਜੰਗਲ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਸਪਤ੍ਨੀਕਾ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਯਦਸ੍ਮਾਭਿਗ੍ਨੁष੍ਠਿਤਮ੍
ਅਸੀਂ, ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿਚ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ।
ਚਰਿਤਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਗੁਹ੍ਯਾਨਿ ਗਹਨਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਤੂਤਾਂ, ਜੋ ਗੁਪਤ ਤੇ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਗਤਿਂ ਨੈਵ ਚ ਨੈਵ ਚ
ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੇਰਾ ਰਾਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦੇਵਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਤੈਨੂੰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ, ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਨ੍ਤਬਲਵੀਰ੍ਯਾਯ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗਙ੍ਗਾ ਸਲਿਲਧਾਰਾਯ ਚਾਧਾਰਾਯ ਗੁਣਾਤ੍ਮਨੇ
ਗੰਗਾ, ਜਲ ਦੀ ਧਾਰ, ਆਸਰਾ, ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਕਾਮ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦਣ੍ਡਹਸ੍ਤਾਯ ਕਾਲਾਯ ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਲਾਠੀ ਵਾਲੇ, ਕਾਲ ਨੂੰ, ਤੇ ਫੰਨ੍ਹੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਚ੍ਚ ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਚਙ੍ਗਮਂ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਪਿਛਲਾ, ਮੌਜੂਦਾ ਜਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਜਾਂ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਸ਼ੇਭੋ ਪਾਹਿ ਚ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸੀਦ ਭਗਵਂਸ੍ਤਤਃ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਇਆ ਕਰ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਗਵਾਨੇਵ ਕੁਰੁਤੇ ਯੋਗਮਾਯਯਾ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਚਨ੍ਤੇ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖੀਏ।
ਨਮੋ ਦਿਗ੍ਵਾਸਸੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਨੇ
ਸਦਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਰੂਪਾਯ ਸੁਰੂਪਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਰੂਪ ਰਹਿਤ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।