ਤਤਸ੍ਤੇ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯ ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਵਨੇ ਵਾ ਵਨਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ ਹਨ,
ਅਨਯਸ੍ਤੁ ਮਹਾਨੇष ਯੇਨਾਯਂ ਮੋਹਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ।
ਵਦਸ੍ਵ ਵਾਚਾ ਮਧੁਰਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮੇਕਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯ
ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ।
ऋषੀਣਾਂ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਭਗਨੇਤ੍ਰਹਾ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਗ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ,
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਿਦਮਸ੍ਮਾ ਕਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪਾਤਯਿਤੁਂ ਬਲਾਤ੍
ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਲਈ ਇਹ ਲਿੰਗਾ ਜਬਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਪਾਤਯੇਯਮਹਂ ਚੈਤਲ੍ਲਿਙ੍ਗਂ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਲਿੰਗਾ ਸੁੱਟ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਦृष੍ਟੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਚੇष੍ਟਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਕਰਤੂਤ ਸਮਝ ਲਈ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੇ ਭਗਵਤਿ ਤਥਾ ਲਿਙ੍ਗੇ ਕृਤੇ ਭਵੇ
ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਲੁਕ ਗਏ ਤੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ,
ਵ੍ਯਾਕੁਲਂ ਚ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਤ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਤਦ ਸਭ ਕੁਝ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਪਰੀਤਾ ਵਿਜਜ੍ਞਿਰੇ
ਤਾਰੇ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਉਲਟ ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਕ੍ਰਤਵੋ ਨ ਵ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਨ੍ਤ ऋਤੁਕਾਲਾਭਿਗਾਮਿਨਾਮ੍
ਯੱਗ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨष੍ਟਪ੍ਰਭਾਵਵੀਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨष੍ਟਤੇਜਸ ਏਵ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਚਮਕ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਤੇ ਤੁਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਾਦਯੋਃ ਪਤਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਵਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮੂਚਿਰੇ
ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਝੁਕ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਉਲੂਕਵ੍ਯਗ੍ਰਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਤਪਿਙ੍ਗਲਲੋਚਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਉਲੂਕ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ-ਪੀਲੀਆਂ ਤੇ ਤਿੱਖੀਆਂ ਸਨ।
ਸ੍ਨੁषਾਣਾਂ ਚ ਦੁਹਿਤॄਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰੀਣਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੁਹ ਸਨੁਹੀਆਂ, ਧੀਆਂ ਤੇ ਪੋਤੀਆਂ ਵੱਲ।
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤ ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸੋ ऽਸ੍ਮਾਭਿਰਵਮਾਨਿਤਃ
ਉਹਨੂੰ ਪਾਗਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਪ੍ਰਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਵਯਂ ਤੇ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ।
ऋषੀਣਾਂ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਨਾਦ੍ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਚੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ—
ਏष ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਵਿਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤੁ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਮਹਾਂਦੇਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜਾਣੋ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ऋषੀਣਾਂ ਚ ਪਿਤृਣਾਂ ਚੈਵ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ।
ਸਂਹਰਤ੍ਯੇष ਭਗਵਾਨ੍ ਕਾਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਭਗਵਾਨ, ਸਮਾਂ ਬਣ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਏष ਚਿਕ੍ਰੀ ਚ ਵਕ੍ਸ਼ੋਜਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਲਟ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੇ ਜਨੇਉ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚੈਵ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰ੍ਧਰ੍ਮਕੇਤੁਃ ਕਲੌ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਾਲਾਗਨੀ ਹੈ, ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮਕੇਤੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਮੋ ਹ੍ਯਗ੍ਨੀ ਰਜੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਃ
ਅੰਧਕਾਰ ਅੱਗ ਹੈ, ਰਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਤਵ ਗੁਣ—ਵਿਸ਼ਨੂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਗੇਨ ਤੁ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਆਰਾਧਯਤ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਤਾਦृਕ੍ਪ੍ਰਤਿਕृਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਐਸਾ ਰੂਪ ਬਣਾਕੇ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਜ੍ਞਾਨਮਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਤੇ ਅਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।