ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਮਦੇਵਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋ, ਵਾਮਦੇਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਕੰਧ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ।
ਸ੍ਵਾਹਾਕਾਰੋ ਨਮਸ੍ਕਾਰਃ ਸਂਸ੍ਕਾਰਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੀ ਉਚਾਰਣ, ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋ।
ਵੇਦਾ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨੇਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਵੇਦ, ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਦੇਵਤੇ—ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ।
ਭੂਮੌ ਗਨ੍ਧੋ ਰਸਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸੁ ਤੇਜੋਰੂਪਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪ੍ਰਥਵੀ 'ਤੇ ਸੁਗੰਧ, ਪਾਣੀ 'ਚ ਸਵਾਦ, ਤੇ ਅੱਗ 'ਚ ਰੂਪ—ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ।
ਵਾਯੋਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੇਵੇਸ਼ ਵਪੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਸ੍ਤਥਾ
ਹਵਾ 'ਚ ਛੂਹ, ਤੇ ਚੰਦ 'ਚ ਰੂਪ—ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧੌ ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰਕृਤੇਰ੍ਬੀਜਮੇਵ ਚ
ਬੁੱਧੀ 'ਚ ਗਿਆਨ, ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਬੀਜ—ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਧਾਰਯਸਿ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਂਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਸृਜਸਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਚਦੇ ਹੋ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਲੋਕਾਨ੍ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪਸੇ ਪੁਨਃ
ਆਪਣੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।
ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸੋਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਸਤ੍ਤਮਃ
ਆਪਣੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੋਮ ਹੋ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਸਹਾਸ਼੍ਵਿਨਃ
ਆਦਿਤਯ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ—
ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤਪਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਵਾਲਖਿਲਯ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤਪਸੀ, ਤੇ ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਸਿੱਧ—
ਉਮਾ ਸੀਤਾ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਕੁਹੂਰ੍ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯ ਏਵ ਚ
ਉਮਾ, ਸੀਤਾ, ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਕੁਹੂ ਤੇ ਗਾਯਤਰੀ ਵੀ—
ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਂਧ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਧਿਆ ਤੇ ਰਾਤ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਵਜ੍ਰਪਿਨਾਕਧਾਰਿਣੇ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਵਾਸਸੇ
ਵਜਰ ਤੇ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਰੇਤਸੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਵਾਸਸੇ
ਹੇ ਸੁਵਰਨ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਸੁਵਰਨ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਰੇਤਸੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨੇਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਚਿਤ੍ਰ
ਹੇ ਸੁਵਰਨ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਜਬ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਵੀਰ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਦਾਯਿਨੇ
ਹੇ ਸੁਵਰਨ ਯੋਧਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਸੁਵਰਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਪਿਨਾਕਪਾਣੇ ਨਮੋ ऽਸ਼੍ਤੁਤੇ ਤੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ਨੀਲਕਣ੍ਠ
ਹੇ ਪਿਨਾਕ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੀਲਕੰਠ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਗਦ੍ਯੋਨਿਃ ਸੂਰ੍ਯ ਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦਾ ਮੂਲ, ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ।
ਵਕ੍ਤ੍ਰਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਗ੍ਰਸਮਾਨ ਇਵਾਂਬਰਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗੋ ਨਾਨਾਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਾਇਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ।
ਵ੍ਯਾਲਯ ਜ੍ਞੋਪਵੀਤੀ ਚ ਸੁਰਾਣਾਮਭਯਙ੍ਕਰਃ
ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਨੇਉ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ।
ਮੁਕ੍ਤੋ ਹਾਸਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਮਾਪੂਰਯਞ੍ਜਗਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥੋਵਾਚ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਹਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮੌ
ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯੁਵਾਂ ਪ੍ਰਸੂਤੌ ਗਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਮਮ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਨਾਤਨੌ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੀਆਂ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ ਸੀ।
ਵਾਮੋ ਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਮੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੁਦ੍ਧੇष੍ਵਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਮੇਰਾ ਖੱਬਾ ਬਾਂਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਸੌ ਪ੍ਰਣਤੌ ਪਾਦਯੋਃ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤੁ ਨੌ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਿ ਦੇਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਦੇਵ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਡੀ ਭਗਤੀ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਸਦਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਤਰਧਾਦ੍ਵਿਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਦ੍ਧਿ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਮਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਸੁਖਮ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਵਾਲਾ।