ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਟਂ ਮਦਨਾਗਨਾਸ਼ਨਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਗਿਰਿਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ
ਸੁਖ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਤਵ ਕਣ੍ਠੇ ਮਹਾਦੇਵ ਭ੍ਰਾਜਤੇਂਬੁਦਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਤੇਰੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਦੇਵ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮਿਦਂ ਦੀਪ੍ਯਤੇ ਦੇਵ ਕਣ੍ਠੇ ਕਾਮਾਙ੍ਗਨਾਸ਼ਨ
ਇਹ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਬੂਹਿ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਿਗਿਆਸੂ ਹਾਂ।
ਕਥਾਂ ਮਙ੍ਗਲਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਫਿਰ ਮੰਗਲਮਈ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਅਗ੍ਰੇ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਂ ਘੋਰਂ ਵਿषਙ੍ਕਾਲਾਨਲਪ੍ਰਭਮ੍
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਵਿਸ਼ ਉਠਿਆ, ਜੋ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਿषਣ੍ਣਵਦਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਨ੍ਤਕਮ੍
ਸਭ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉਦੇਸ ਹੋ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਿਯਤ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਸਨ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵੈ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭੀਤਾ ਉਦ੍ਵਿਗ੍ਨਚੇਤਨਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਡਰੇ ਹੋ, ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਘਬਰਾਹਟ ਹੈ?
ਤੇਨ ਵ੍ਯਾਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾ ਯੂਯਂ ਭੋ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗੇ ਨ ਸੋ ऽਸ੍ਤੀਹ ਯਸ਼੍ਚਾਜ੍ਞਾਂ ਮੇ ऽਤਿਵਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ, ਇਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਲੰਘ ਸਕੇ।
ਆਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕੇ ਚਾਧਿਭੂਤੇ ਅਧਿਦੈਵੇ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਅਧਿਆਤਮਕ, ਅਧਿਭੌਤਿਕ ਤੇ ਅਧਿਦੈਵਿਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ।
ਤਤ੍ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਭਯੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਮृਗਾਃ ਸਿਂਹਾਰ੍ਦਿਤਾ ਇਵ
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਡਰ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਘਿਰੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਣ ਸਿੰਘ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਖ੍ਯਾ ਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਊਚੁਸ੍ਤੇ ऋषਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸੁਰਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਦਾਨਵਾਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭੁਜਙ੍ਗਭृਙ੍ਗਸਂਕਾਸ਼ਂ ਨੀਲਜੀਮੂਤਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਉਹ ਸੱਪ ਜਾਂ ਕਾਲਾ ਭੰਭੀਰ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਕਾਲੀ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਾਲਮृਤ੍ਯੁਰਿਵੋਦ੍ਭੂਤਂ ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਉਹ ਕਾਲ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਉਭਰਿਆ, ਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਿषੇਣੋਤ੍ਤਿष੍ਠਮਾਨੇਨ ਕਾਲਾਨਲਸਮਤ੍ਵਿषਾ
ਜਦੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਉੱਠਿਆ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਕ੍ਤਗੌਰਾਙ੍ਗਂ ਕृਤਂ ਕृष੍ਣਂ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਲ-ਗੋਰਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭਯਾਵਹਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ
"ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਰਤ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਣਨ।"
ਵਿषਂ ਕਾਲਾਨਲਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਕਾਲਕੂਟਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਇਹ ਜ਼ਹਿਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਲਕੂਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਰਹਂ ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾ ਸੁਰਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਇਸ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਹੋਵਾਂ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹੋਣ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭਾਭਃ ਪਦ੍ਮਾਯੋਨਿਰਯੋਨਿਜਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜੋ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜੰਮਿਆ,
ਤਤਃ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਸਮਾਰਬ੍ਧੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵੇਦ ਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਨਮਃ ਪਿਨਾਕਹਸ੍ਤਾਯ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਪਿਨਾਕ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸੁਰਾਰਿਹਨ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਸੋਮਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਹਨ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਾਂਖ੍ਯਾਯ ਚੈਵ ਯੋਗਾਯ ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਸਾਂਖਿਆ ਨੂੰ, ਯੋਗ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸੁਰੇਤਸੇ ऽਥ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਰਂਹਸੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨੂੰ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਪਾਲਿਨੇ ਵਿਰੂਪਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯ ਵਰਦਾਯ ਚ
ਕਪਾਲ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਵਿਅੰਗੀ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵृਦ੍ਧਾਯ ਚੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਮੁਕ੍ਤਾਯੈਵ ਬਲਾਯ ਚ
ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ, ਮੁਕਤ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।