ਬਿਭੇਤ੍ਯਲ੍ਪਸ਼੍ਰੁਤਾਦ੍ਵੇਦੋ ਮਾਮਯਂ ਪ੍ਰਹਰਿष੍ਯਤਿ
ਵੇਦ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਨਾਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਹ੍ਯੇਤ ਯਥੇष੍ਟਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਗਤਿਮ੍
ਇਹ ਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰੁਕ੍ਤਮਸ੍ਯ ਯੋ ਵੇਦ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਨਿਰੁਕਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸਰ੍ਗਕਾਲੇ ऽਪਿ ਕਰੋਤਿ ਮਰ੍ਗ ਸਂਹਾਰ ਕਾਲੇ ਚ ਨ ਵਾਸ੍ਤਿ ਭੂਯਃ
ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਸਮੇਂ ਵੀ ਇਹ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਨਾਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਫਿਰ ਮੁੜ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਕੁਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰਂ ਸਮਭਤ੍ਤੇਵषਾਮਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਯਜਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਕਰਤਬ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ?
ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਕਥਂ ਤਤ੍ਸਪ੍ਰਭਞ੍ਜਨਃ
ਅਤੇ ਉਥੇ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾ ਕਿਵੇਂ ਸੁਣਾਇਆ?
ਇਤਿ ਸਂਚੋਦਿਤਃ ਸੂਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼ੁਭਂ ਵਚਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸੂਤ ਨੇ ਚੰਗੇ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਯਾਵਨ੍ਤਂ ਚਾਭਵਤ੍ਕਾਲਂ ਯਥਾ ਚ ਸਮਵਰ੍ਤਤ
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਉਹ ਯਜਨ ਚਲਿਆ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਸਤ੍ਰਂ ਹਿ ਤੇ ऽਤਿਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਪਰਿਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਯਜਨ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਚਲਿਆ।
ਇਡਾਯਾ ਯਤ੍ਰ ਪਤ੍ਨੀਤ੍ਵਂ ਸ਼ਾਮਿਤ੍ਰਂ ਯਤ੍ਰ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉਥੇ ਇਡਾ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਤੇ ਸ਼ਾਮਿਤ੍ਰਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ।
ਵਿਬੁਧਾਸ਼੍ਚੋषਿਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸਹਸ੍ਰਪਰਿਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪੀਦੇ ਰਹੇ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇਨ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਨੈਮਿषਂ ਮੁਨਿਪੂਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਨੈਮਿਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਆ ਗਿਆ।
ਰੋਹਿਣੀ ਸ ਸੁਤਾ ਤਤ੍ਰ ਗੋਮਤੀ ਸਾਭਵਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਥੇ ਰੋਹਿਣੀ ਨੇ ਧੀ ਜਣੀ, ਤੇ ਗੋਮਤੀ ਵੀ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰ ਆਈ।
ਰੁਨ੍ਧਤ੍ਯਾਃ ਸੁਤਾਯਾਤ੍ਰਾਦਾਨਮੁਤ੍ਤਮਤੇਜਸਃ
ਰੁੰਧਤੀ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਇਕ ਬੇਹੱਦ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਯਤ੍ਰ ਵੈਰਂ ਸਮਭਵਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਸਿष੍ਠਯੋਃ
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵਿਚ ਵੈਰ ਪੈ ਗਿਆ।
ਪਰਾਭਵੋ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨੇ ਹ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਯਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਹਾਰ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਅਕਲ ਰੁਕ ਗਈ ਸੀ।
ਨੈਮਿषਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨੈਮਿषੀਯਾਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਜਿਥੇ ਨੈਮਿਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਉਥਲੇ ਲੋਕ ਨੈਮਿਸ਼ੀਆ ਕਹਾਏ।
ਪੁਰੂਰਵਸਿ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਜਦ ਪੁਰੂਰਵਸ ਨੇ, ਜੋ ਬੜਾ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ,
ਤੁਤੋष ਨੈਵ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਲੋਭਾਦਿਤਿ ਹਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲਾਲਚੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਆਜਹਾਰ ਚ ਤਤ੍ਸਤ੍ਰਮੁਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾ ਸਹ ਸਂਗਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਯਜਨ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀਤਾ।
ਯਂ ਗਰ੍ਭਂ ਸੁषੁਵੇ ਗਙ੍ਗਾ ਪਾਵਕਾਦ੍ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਮ੍
ਜਿਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਨੇ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਹਿਰਣ੍ਮਯਂ ਤਤਸ਼੍ਚਕੇ ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਆਤਮਿਆਂ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਯਜਨ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ।
ਸ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤਤਃ ਸਤ੍ਰੇ ਤੇषਾਮਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍
ਉਹ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਬੇਅੰਤ ਤੇਜ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਦਾਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਹਿਰਣ੍ਮਯਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅਜੋਬਾ ਯਜਨ ਮੰਡਪ ਵੇਖ ਕੇ,
ਨੈਮਿषੇਯਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚੁਕ੍ਰੁਧੁਰ੍ਨृਪਤਿਂ ਭृਸ਼ਮ੍
ਨੈਮਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਪੋਨਿष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਚੋਦਿਤਾਃ
ਤਪੱਸਵੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਏ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਔਰ੍ਵਸ਼ੇਯੈਸ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚਕ੍ਰੇ ਨृਪੋ ਭੁਵਿ
ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਸ ਤੇष੍ਵਵਭृਥੇष੍ਵੇਵ ਧਰ੍ਮ੍ਮਸ਼ੀਲੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਵਭ੍ਰੈਥ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੀ ਨੇਕਦਿਲੀ ਉੱਤੇ ਕਾਇਮ ਰਿਹਾ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਸੀ, ਐਸਾ ਹੀ ਕੀਤਾ।
ਬਭੂਵ ਸਤ੍ਰੇ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਯਜਨ ਸਮਾਗਮ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।