ਸ਼ਾਤਕੈਂਭਮਯੈਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿਲਾਜਾਲੈਃ ਸਮਾਵृਤਃ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸ਼ਾਤਕੁੰਭ ਧਾਤ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮੁਞ੍ਜਵਾਸ੍ਤੁ ਮਹਾਦਿਵ੍ਯੋ ਦੁਰ੍ਗਃ ਸ਼ੈਲੋ ਹਿਮਾਚਿਤਃ
ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਕਿਲਾ-ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੰਜਾ ਘਾਸ ਅਤੇ ਹਿਮ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਪਾਦਾਤ੍ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਸ਼ੈਲੋਦਂ ਨਾਮ ਤਤ੍ਸਰਃ
ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੈਲੋਦਾ ਨਾਂ ਦਾ ਝੀਲ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸੀਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਲਵਣੋਦਧਿਮ੍
ਉਹ ਝੀਲ ਸੀਤਾ ਦੇ ਦੋ ਕੰਢਿਆਂ ਅਤੇ ਲੂਣ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੜ ਗਈ।
ਸਵ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇਣ ਕੈਲਾਸਾਚ੍ਛਿਵਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵੌषਧਿਰ੍ਗਿਰਿਃ
ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ ਦਿਵ੍ਯੋ ਮਣਿਮਯੋ ਗਿਰਿਃ
ਉਥੇ ਹਿਰਣਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ, ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਖੜਾ ਹੈ।
ਰਮ੍ਯਂ ਬਿਨ੍ਦੁਸਰੋ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਭਗੀਰਥਃ
ਉਥੇ ਸੁਹਣਾ ਬਿੰਦੁਸਰੋਵਰ ਨਾਂ ਦੀ ਝੀਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਭਗੀਰਥ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਦਿਵਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਬੁਰ੍ਵੇ ਗਙ੍ਗਤੋਯਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ
ਉਹ ਪੂਰਵਜ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੋਮਪਾਦਾਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਸਾ ਸਪ੍ਤਧਾ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੈਰ ਤੋਂ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਤ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੇष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਗਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਰੈਃ ਸਹ
ਉਥੇ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਭਾਸ੍ਵਰੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਤੁ ਸਾ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਥੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭਵੋਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗੇ ਪਤਿਤਾ ਸਂਰੂਦ੍ਧਾ ਯੌਗਮਾਯਯਾ
ਭਵ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅੰਗ ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਯੋਗਮਾਇਆ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕੀ ਗਈ।
ਕृਤਂ ਤੁ ਤੈਰ੍ਬਿਦੁਸਰਸ੍ਤਤੋ ਬਿਨ੍ਦੁਸਰਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਿਦੁਸਰੋਵਰ ਬਣਾਇਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਬਿੰਦੁਸਰੋਵਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਮਨਸਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਕ੍ਸ਼ੇਪਮਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਵਿਲੰਬ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਮ੍ਯਾ ਅਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਅੰਧੇ ਇਰਾਦੇ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਮਨਸਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ,
ਤਸ੍ਯਾਵਲੇਪਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਦ੍ਯਾਃਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੁਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਘਮੰਡ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨਦੀ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਮਗ੍ਰਤਃ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਦੇਖ ਕੇ,
ਅਨੇਨ ਤੋषਿਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਨਦ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਤੁ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਨਦੀ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਾਰਯ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦੀਮਿਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, 'ਸੋਨੇ ਦੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਸਹਿਣਾ,'
ਨਦੀਂ ਭਗੀਰਥਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਤਪਸੋਗ੍ਰੇਣ ਤੋषਿਤਃ
ਭਗੀਰਥ ਦੇ ਲਈ, ਨਦੀ ਉਸ ਦੀ ਤੀਬਰ ਤਪस्या ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ।
ਤਿਸ੍ਰਃ ਪ੍ਤਾਚੀਮਿਮੁਖਂ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਤਿਸ੍ਰ ਏਵ ਤੁ
ਤਿੰਨ ਨਦੀਆਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਹੀਆਂ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਪੱਛਮ ਵੱਲ।
ਨਲਿਨੀ ਹ੍ਲਾਦਿਨੀ ਚੈਵ ਪਾਵਨੀ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਗਾਃ
ਨਲਿਨੀ, ਹਲਾਦਿਨੀ ਅਤੇ ਪਾਵਨੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਮੀ ਤ੍ਵਨ੍ਵਗਾਤ੍ਤਾਸਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਭਗੀਰਥਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਨਦੀ ਭਗੀਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲੀ।
ਸਪ੍ਤੈਤਾ ਭਾਵਯਨ੍ਤੀਦਂ ਹਿਮਾਹ੍ਵਂ ਵਰ੍षਮੇਵ ਤੁ
ਇਹ ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ, ਹਿਮਾਅਹਵਾ ਨਾਮਕ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਾਨ੍ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਮਲੇਚ੍ਛਪ੍ਰਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਲੀਨ੍ਧ੍ਰਾਨ੍ਕੁਨ੍ਤ ਲਾਂਸ਼੍ਚੀਨਾਨ੍ਬਰ੍ਬਰਾਨ੍ਯਵਨਾਧ੍ਰਕਾਨ੍
ਸ਼ਿਲੀੰਦ੍ਰ, ਕੁਨਤਲ, ਚੀਨ, ਬਰਬਰ, ਯਵਨ ਅਤੇ ਆਧਰਕ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਧਾ ਸਿਂਹਵਨ੍ਤਂ ਸੀਤਾਗਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮੋਦ ਧਿਮ੍
ਸਿੰਹਵੰਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੀ।
ਭਦ੍ਰਾਸ੍ਤੁषਾਰਾਂਲ੍ਲਾਮ੍ਯਾਕਾਨ੍ਬਾਹ੍ਲਵਾਨ੍ਪਾਰਟਾਨ੍ਖਸ਼ਾਨ੍
ਭਦਰਾ, ਤੁਸ਼ਾਰ, ਲਾਮਿਆਕ, ਬਾਹਲਵ, ਪਾਰਟ ਅਤੇ ਖਸ਼।
ਦਰਦਾਂਸ਼੍ਚ ਸਕਾਸ਼੍ਮੀਰਾਨ੍ ਗਾਨ੍ਧਰਾਨ੍ ਰੌਰਸਾਨ੍ ਕੁਹਾਨ੍
ਦਰਦ, ਕਸ਼ਮੀਰ, ਗਾਂਧਾਰ, ਰੌਰਸ ਅਤੇ ਕੁਹ।
ਸੈਨ੍ਧਵਾਨ੍ਰਨ੍ਧ੍ਰਕਰਕਾਞ੍ਛਮਠਾਭੀਰਰੋਹਕਾਨ੍
ਸੈੰਧਵ, ਰੰਧਰਕਰਕ, ਚਮਠ, ਅਭੀਰ ਅਤੇ ਰੋਹਕ।