ਯਥਾ ਗਤਿਰ੍ਨ ਦृਸ਼੍ਯੇਤ ਮਹਾਵृਤ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰਸਤਾ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈ।
ਉਭਯੋਃ ਕਾਮ੍ਯਕਰ੍ਮਾ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਦੋਹਾਂ ਲਈ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਨਿਸਚਯ ਹੈ।
ਕੋਟਿਕੋਟਿਮਹਾਯਜ੍ਞਾਤ੍ਪਰਾ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦੁਕਾ ਸ੍ਮृਤਿਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਾਦੁਕਾ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰੋੜਾਂ ਕਰੋੜ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਚਾਰਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕਰ੍ਮਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਅਚਰਨ ਕਰਮ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿषਿਦ੍ਧਮਪਿ ਤਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗੁਰ੍ਵਾਜ੍ਞਾਂ ਨੈਵ ਲਙ੍ਘਯੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਮਨਾਹੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਕਦੇ ਵੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ।
ਦਣ੍ਡਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕृਤ੍ਵੈਕਂ ਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਾਚਰੇਤ੍
ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਮਾਪ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਫੇਰਾ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਮੇਦ੍ਦੇਵਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਲੋਹਮृਨ੍ਮਯੀਮ੍
ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਾਤੂ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਣੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਕਾਸ੍ਯ ਗੁਹ੍ਯਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭਵਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਜਦੋਂ ਗੁਪਤ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਰਾਖਸਸ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਨਿਨ੍ਦੇਦਨ੍ਯਸਮਯਾਨ੍ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਗਮਾਦਿਕਾਨ੍
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ, ਵੇਦ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਂ ਆਗਮ ਆਦਿ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ ਮਾਤ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨਂ ਨਮੇਤ੍
ਇੱਕ ਕੋਸ ਦੂਰ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਕਯੋਜਨਮਾਰਭ੍ਯ ਯੋਜਨਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਵਧਿ
ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਾਰਾਂ ਯੋਜਨ ਤੱਕ,
ਅਤਿਦੂਰਸ੍ਥਿਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਯਦੇਚ੍ਛਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਦਾ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਫਲਪੁष੍ਪਾਂਬਰਾਦੀਨਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ, ਫੁੱਲ, ਵਸਤ੍ਰ ਆਦਿ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੇ।
ਸਚ੍ਛਿष੍ਯਾਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਾਯ ਗੂਢਂ ਪਰ੍ਯਟਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਸੱਚੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੁਪਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਃ ਕृਪਾਨਿਧਿਰ੍ਲੋਕੇ ਸਂਸਾਰੀਵ ਹਿ ਚੇष੍ਟਤੇ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਜੋ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅਚਤੁਰ੍ਵਦਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਮਾਣਯੋਗ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਨਹੀਂ।
ਭਾਗ੍ਯਹੀਨਾ ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੂਰ੍ਯਮਨ੍ਧਾ ਇਵੋਦਿਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਨ੍ਹੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ।
ਅਧਮਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਚਿਨ੍ਤਾ ਸ੍ਯਾਲ੍ਲੋਕਚਿਨ੍ਤਾਧਮਾਧਮਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਹੇਠਲਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਧਿਕਾ ਪੂਜਾ ਨ ਹਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਧਿਕਂ ਫਲਮ੍
ਭਕਤੀ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਸ਼ਬ੍ਦੈਃ ਸ਼੍ਰੀਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ
ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀ ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣੌ ਵਾਣੀਧਾਤਾਰੌ ਗਿਰਿਜਾਸ਼ਿਵੌ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਵਾਣੀ ਤੇ ਧਾਤਾ, ਗਿਰਿਜਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ,
ਆਧਾਰਾਧੇਯਨਾਮਾਨੌ ਭੋਗਮੋਕ੍ਸ਼ੌ ਤਥੈਵ ਚ
ਜੋ ਆਧਾਰ ਤੇ ਆਧੇਯਾ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਸੁਖਦੁਃਖਾਦਿ ਯਦ੍ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ऽਪਿ ਵਾ
ਜੋ ਵੀ ਸੁਖ-ਦੁੱਖ ਆਦਿ ਦੁੰਦਵਾਂ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਮਮਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀਨਾਮਕਂ ਵਿਦੁਃ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰਲੇ ਜੋਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਥਂ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਰ੍ਗੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯਃ ਪੁਮਾਨਿਹ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਚ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਟਿਕ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾ ਸਮਤ੍ਰਂ ਵਾ ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀਮਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਮੰਤਰ ਦੇ, ਜਿਹੜੇ ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਂ ਯਜਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਫਿਰ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸਿਤਾਮਧ੍ਵਾਜ੍ਯਕਦਲੀਫਲਪਾਯਸਰੂਪਕਮ੍
ਚਿੱਟਾ ਸ਼ਹਦ, ਘੀ, ਕੇਲੇ ਦਾ ਫਲ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਚੌਲ ਦੇ ਭੋਗ ਨਾਲ—
ਯੋਨਾਰ੍ਚਯਤਿ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ऽਪਿ ਸ ਦੇਵੀਸ਼ਾਪਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਯੋਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਤੁ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਮਙ੍ਗਲਾਚਾਰਸਂਯੁਤਃ
ਪਰ ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਸ਼ੁਭ ਆਚਰਨ ਨਾਲ, ਮਹਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।