ਨੋਚੇਤ੍ਤਤ੍ਪੂਜਨਂ ਵ੍ਯਰ੍ਥਮਿਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ਵੇਦਵਾਦਿਨਃ
ਜੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪੂਜਾ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤਣ੍ਡੁਲੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤਾਰ੍ਣੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨੂਤਨਮ੍
ਜਿੰਨੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਉਤਨੇ ਸੁੱਚੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਚੌਲ ਨਵੇਂ ਹੀ ਵਰਤੇ ਜਾਣ।
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮਾਕਨ੍ਦਜਂਬੂਦੁਮ੍ਬਰਸ਼ਾਖਿਨਾਮ੍
ਵਟ, ਪੀਪਲ, ਆਮ, ਜਾਮੁਨ ਤੇ ਗੂਦਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ।
ਕੁਮ੍ਭਾਗ੍ਰੇ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਪਕ੍ਵਂ ਨਾਰਿਕੇਲਫਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਕੁੰਭ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਾਰੀਅਲ ਰੱਖੇ।
ਸ਼੍ਰੀਚਿਨ੍ਤਾਮਣਿਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਹृਦਿ ਮਾਤृਕਮਾਜਪੇਤ੍
ਉਹ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਮਾਤਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤੇ ਜਾਤੇ ਪੁਨਰ੍ਦੀਪਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਅਠ ਉੱਤਰ ਸੌ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਫਿਰ ਦੀਵਾ ਦਿਖਾਏ।
ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਾਮਾਨਾਂ ਸਾष੍ਟਾਙ੍ਗਾਨਾਂ ਤ੍ਰਯਂ ਗੁਰੁਃ
ਉਸਤਾਦ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੂਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਥਕਰੁਣਾਰਾਸ਼ੇ ਪਰਞ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਹੇ ਸ਼੍ਰੀਨਾਥ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਪਰਮ ਜੋਤਿ, ਹੇ ਮਾਤਾ!
ਪਰਂ ਧਾਮ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਮਮ ਤ੍ਵਂ ਪਰਦੇਵਤਾ
ਤੁਸੀਂ ਪਰਮ ਠਾਂ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ ਹੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਪਾਦਾਵ੍ਜੇ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਧਾਰਯੇਤ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਚੇਲਾ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਗੁਰੁਣਾ ਕਮਲਾਸਨਮੁਰਸ਼ਾਸਨਪੁਰਸ਼ਾਸਨਸੇਵਯਾ ਲਬ੍ਧੇ
ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕੇ — ਜੋ ਖੁਦ ਕਮਲ-ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਮਨਚਾਹਾ ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਦীক্ষਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਗੁਰੋਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦਮਾਨੀ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰਬਨ੍ਧਂ ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਦਰ੍ਚਨਕ੍ਰਮਮ੍
ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹ ਹਟਾ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਿਧੀ ਦਿਖਾਏ।
ਮਹਾਤ੍ਰਿਪੁਰਸੁਨ੍ਦਰ੍ਯਾ ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਿਤਿ ਚਾਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਉਹ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਵੇ, 'ਇਹ ਮਹਾਤ੍ਰਿਪੁਰਾਸੁੰਦਰਿ ਲਈ ਭੋਗ ਹੈ।'
ਤਤੋ ਬਹਿਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦਾਰ੍ਵਾਸਨੇ ਸ਼ੁਚਿਮ੍
ਫਿਰ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਦੇ ਅਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਏ।
ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਕੁਮ੍ਭਸਲਿਲੈਰਭਿषਿਞ੍ਚੇਤ੍ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਕੰਭ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੰਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਦ੍ਰਾਮਥਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ (੧੦੮) ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਫਿਰ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ।
ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਤੁ ਜਪਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਜੇ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ (੧੦੦੮) ਵਾਰੀ ਜਪੇ।
ਯਦਾ ਨ ਦृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ऽਪਿ ਤਦਾ ਸਿਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚਿਰਾਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਸੁਪਨਾ ਵੀ ਨਾ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਸਿਧੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸਦ੍ਯ ਏਵ ਸ ਸ਼ਿष੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਪਾਵਨਪਾਵਨਃ
ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਵਾਲੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਧੀਨਸ਼੍ਚ ਰੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨੈਵ ਲਘਯੇਤ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਗੁਰੂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੋਲ ਕਦੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੇ।
ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਤਂ ਵਿਜਾਨੀਯਾਦ੍ਗੁਰੁਂ ਸਂਸਾਰਤਾਰਕਮ੍
ਉਹ ਗੁਰੂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ।
ਅਨ੍ਧਕਾਰਨਿਰੋਧਿਤ੍ਵਾਦ੍ਗੁਰੁਰਿਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਗੁਰੂ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਕ੍ਤਂ ਪਰੁषਂ ਵਾਕ੍ਯਮਾਸ਼ਿषਂ ਪਰਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਗੁਰੂ ਦੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਜਾਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਬਾਰੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰੇ।
ਆਦਦੀਤ ਤਤੋ ਜ੍ਞਾਨਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਮਭਿਵਾਦਯੇਤ੍
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ।
ਗੁਰੁਭਕ੍ਤਿਸ੍ਸਦਾਚਾਰਸ੍ਤਦ੍ਦ੍ਰੋਹਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਤਕਮ੍
ਗੁਰੂ ਪ੍ਰਤੀ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਉਸ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨਾ ਇਸ ਵਿਚ ਪਾਪ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗੁਰ੍ਵਗ੍ਰੇ ऽਨृਤਭਾषਣਤ੍
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸ੍ਤਂਬ ਪਰ੍ਯਤਂ ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਗੁਰੁਸਂਤਤਿਃ
—ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੇ ਤਣੇ ਤੱਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੇਰੀ ਗੁਰੂ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸਰ੍ਵਾਨੁਕੂਲੋ ਯਃ ਸ ਸ਼ਿष੍ਯਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗੁਰੁਸ਼ਾਸਨਵਰ੍ਤਿਤ੍ਵਾਚ੍ਛਿष੍ਯ ਇਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।