ਰਤ੍ਨਾਨੁਬਦ੍ਧਤਪਨੀਯਮਹਾਕਿਰੀਟੇ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸੁਨ੍ਦਰਿ ਸਮਸ੍ਤਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਵਨ੍ਦ੍ਯੇ
ਉਸ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜਿਆ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵੱਡਾ ਮੁਕੁਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਵੰਦਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਦੇਵਪਰਿਸੇਵਿਤਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਸਿਂਹਾਸਨੇਸ਼੍ਵਰੀ ਪਰੇ ਮਯਿ ਸਂਨਿਦਧ੍ਯਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਕਮਲ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਰਾਣੀ, ਜੋ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਮਹਾਗੌਰੀਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਗੌਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਸ੍ਯੈ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਾਮੇਵ ਚਿਨ੍ਤਯਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਮੁਵਾਸ ਸਃ
ਉਥੇ, ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿਆ।
ਅਮ੍ਬਾਭੀष੍ਟਂ ਪ੍ਰਦੇਹੀਤਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਚੇਤਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, 'ਹੇ ਮਾਂ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ।'
ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਦਂਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤਨਯਾ ਨृਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹੋਣਗੇ, ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ।
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸਾष੍ਟਾਙ੍ਗਮਨਨਨ੍ਯਸ਼ਰਣਃ ਪਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਸਾਸਟਾਂਗ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਨਗਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪਦਿਨ੍ਦੁਮਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹ ਇੰਦੁਮਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਯੋਧਿਆ ਨਗਰੀ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪੂਰਯਤ੍ਯਲਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕਾਮਾਨਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਨੇਕੇ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ ਕਰੁਣਾਦृਸ਼ਃ
ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਵੀ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਨਾਹਂ ਨ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰ੍ਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਿਮੁਤਾਪਰੇ
ਨਾ ਮੈਂ, ਨਾ ਸ਼ੰਭੂ, ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਨਾ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਤੇ ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ [ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ]।
ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਠਤਾਂ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪਦੇष੍ਟਾ ਚ ਕੀਦृਕ੍ਸ੍ਯਾਚ੍ਛਿष੍ਯੋ ਵਾ ਕੀਦृਸ਼ਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਮਯਿ ਕृਪਾਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਿਵੇਦਯ
ਮਾਲਕ ਜੀ, ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸੈषੈਵ ਹਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ੍ਫੁਰਚ੍ਚੈਵਾਤ੍ਮਨਃ ਪੁਰਾ
ਇਹੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਪਰਿਜ੍ਞੇਯਮੇਵ ਹਿ
ਇਸ ਚੱਕਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਸਤੇ ਅਸਲ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹਦ ਨਹੀਂ।
ਕਾਮਸਂਮੋਹਿਨੀਰੂਪਂ ਭੇਜੇ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ
ਕੰਵਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਾਮਸੰਮੋਹਿਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਮੁਨੀਨਾਂ ਮੋਹਨਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ਸ੍ਮਰੋ ਯਦ੍ਵਰਿਵਸ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਕਾਮ ਵਾਂਗ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਮੋਹ ਲਏ ਗਏ।
ਨਿਧਾਯ ਗਨ੍ਧੈਰਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ षੋਡਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਦ੍ਯਯਾ
ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸੋਲਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀਧ੍ਯਾਨਸਂਯੁਤਃ
ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਜਪ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ,
ਅਨਵਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਮਾषਾਪੂਪੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ
ਬਿਲਕੁਲ ਸੁਚੱਜੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਪੂਏ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ,
ਮਹਸਾ ਤਸ੍ਯ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਮਾਧਤ੍ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉੱਚੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਹਾਜਰੀ ਲਗਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਧਵਲੈ ਕੁਸੁਮੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮੁਕ੍ਤਰੀਤ੍ਯਾ ਤੁ ਯੋਰ੍ऽਚਯੇਤ੍
ਜੋ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ,
ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਂ ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਦਾਸਵਦ੍ਵਸ਼ਯੇਦਸੌ
ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਲੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛ੍ਰੀਰ੍ਵਸਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਪੱਕਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸੁਗਨ੍ਧੈਰੇਵ ਕੁਸੁਮੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚਾਭ੍ਯਰ੍ਚਰ੍ਯੋਚ੍ਛਵਾਮ੍
ਸੁਗੰਧੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਸ਼੍ਰੀਵਿਦ੍ਯੈषਾ ਪਰਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਨਾਯਿਕਾ ਗੁਰੁਨਾਯਿਕਾ
ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਵਿਦਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਮਾਲਕਣ ਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਆਗੂ ਹੈ।