ਸ਼੍ਰੀਕਾਮਕੋष੍ਠਨਿਲਯਂ ਮਹਾਤ੍ਰਿਪੁਰਸੁਨ੍ਦਰੀਮ੍
ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਕਾਮਕੋਸ਼ਠਾ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਮਹਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਸੁੰਦਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਤੁ ਸਾष੍ਟਾਙ੍ਗਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਸ਼ਟਾਂਗ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਇਆ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਸਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਪੂਰ੍ਵਕਲ੍ਪਿਤੇ
ਦੁਰਵਾਸਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਗੁਰੁਣੋਕ੍ਤਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰ੍ਘਪੂਜਨਮ੍
ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਤਮ ਅਰਪਣ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਦੇਵਾਤ੍ਰਾਪਿ ਸਂਦਧ੍ਯੌ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਹੀ ਕਰਮ ਉਸ ਨੇ ਇੱਥੇ ਵੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਚਿੰਤਨ ਕੀਤਾ।
ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯੈ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਮੰਦਰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਸਤੂਤੀ ਰਚੀ।
ਪੀਤਾਂਬਰਸ੍ਫੁਰਿਤਪੇਸ਼ਲਹੇਮਕਾਞ੍ਚਿ ਕੇਯੂਰਕਙ੍ਕਣਪਰਿष੍ਕृਤਬਾਹੁਵਲ੍ਲਿ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਕੰਗਣ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਧੀਆ ਕਮਰਬੰਦ ਸੀ।
ਵਕ੍ਸ਼ੋਜਮਣ੍ਡਲਵਿਲਾਸਿਵਲਕ੍ਸ਼ਹਾਰਿ ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਾਙ੍ਗਦਲਸਦ੍ਭੁਜਸ਼ੋਭਿਤਾਙ੍ਗਿ
ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਗਲ ਵਿਚ ਹਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਕਮਲ, ਫੰਨ੍ਹਾ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਚਿੰਨ੍ਹਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਰੌਣਕ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਵਾਮੇ ਕਰੇ ਸਰਸਿਜਂ ਸੁਬਿਸਂ ਦਧਾਨੇ ਕਾਰੁਣ੍ਯਨਿਰ੍ਝਰਦਪਾਙ੍ਗਯੁਤੇ ਮਹੇਸ਼ਿ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ ਡੰਡੀ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਦਇਆ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਨ੍ਦਸ੍ਮਿਤਸ੍ਫੁਰਣਸ਼ਾਲਿਨਿ ਮਞ੍ਜੁਨਾਸੇ ਨੇਤ੍ਰਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵਿਜਿਤਨੀਲਸਰੋਜਪਤ੍ਰੇ
ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਹੌਲੀ ਤੇ ਖਿੜੀ ਹੋਈ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ, ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਗਈਆਂ।
ਰਤ੍ਨਾਨੁਬਦ੍ਧਤਪਨੀਯਮਹਾਕਿਰੀਟੇ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸੁਨ੍ਦਰਿ ਸਮਸ੍ਤਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਵਨ੍ਦ੍ਯੇ
ਉਸ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜਿਆ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵੱਡਾ ਮੁਕੁਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਵੰਦਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਦੇਵਪਰਿਸੇਵਿਤਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਸਿਂਹਾਸਨੇਸ਼੍ਵਰੀ ਪਰੇ ਮਯਿ ਸਂਨਿਦਧ੍ਯਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਕਮਲ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਰਾਣੀ, ਜੋ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਮਹਾਗੌਰੀਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਗੌਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਸ੍ਯੈ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਾਮੇਵ ਚਿਨ੍ਤਯਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਮੁਵਾਸ ਸਃ
ਉਥੇ, ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿਆ।
ਅਮ੍ਬਾਭੀष੍ਟਂ ਪ੍ਰਦੇਹੀਤਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਚੇਤਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, 'ਹੇ ਮਾਂ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ।'
ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਦਂਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤਨਯਾ ਨृਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹੋਣਗੇ, ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ।
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸਾष੍ਟਾਙ੍ਗਮਨਨਨ੍ਯਸ਼ਰਣਃ ਪਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਸਾਸਟਾਂਗ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਨਗਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪਦਿਨ੍ਦੁਮਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹ ਇੰਦੁਮਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਯੋਧਿਆ ਨਗਰੀ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪੂਰਯਤ੍ਯਲਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕਾਮਾਨਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਨੇਕੇ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ ਕਰੁਣਾਦृਸ਼ਃ
ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਵੀ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਨਾਹਂ ਨ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰ੍ਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਿਮੁਤਾਪਰੇ
ਨਾ ਮੈਂ, ਨਾ ਸ਼ੰਭੂ, ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਨਾ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਤੇ ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ [ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ]।
ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਠਤਾਂ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪਦੇष੍ਟਾ ਚ ਕੀਦृਕ੍ਸ੍ਯਾਚ੍ਛਿष੍ਯੋ ਵਾ ਕੀਦृਸ਼ਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਮਯਿ ਕृਪਾਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਿਵੇਦਯ
ਮਾਲਕ ਜੀ, ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸੈषੈਵ ਹਿ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ੍ਫੁਰਚ੍ਚੈਵਾਤ੍ਮਨਃ ਪੁਰਾ
ਇਹੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਪਰਿਜ੍ਞੇਯਮੇਵ ਹਿ
ਇਸ ਚੱਕਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਸਤੇ ਅਸਲ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹਦ ਨਹੀਂ।
ਕਾਮਸਂਮੋਹਿਨੀਰੂਪਂ ਭੇਜੇ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ
ਕੰਵਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਾਮਸੰਮੋਹਿਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।