ਸਨ੍ਤਾਨਰਹਿਤੋ ऽਤਿष੍ਠਦ੍ਬਹੁਕਾਲਂ ਸ਼ੁਚਾਕੁਲਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬਿਨਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਆ।
ਉਵਾਚਾਚਾਰਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਵੇਦਿਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਵੇ ਯਦਿ ਸਂਤਾਨਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਨ੍ਨਿਵੇਦਯ
ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੰਸ਼ ਮਿਲ ਜਾਵੇ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਏਤਾ ਪੁਣ੍ਯਤਮਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪੁਰੀਣਾਮੁਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਮੰਨੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਮਨੁष੍ਯਾ ਅਧਿਦੇਵਤਾਮ੍
ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਮੁੱਖ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਨਾਮੇਵਰ੍ਚਯਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਤਾਂ ਨृਪ
ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਿਕੇਲਫਲਾਲੀਭਿਃ ਪਨਸੈਃ ਕਦਲੀਫਲੈਃ
ਨਾਰੀਅਲ, ਫਣਸਾ ਅਤੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ।
ਅਭੀष੍ਟਮਚਿਰੇਣੈਵ ਸਂਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ ਸੈਵ ਨਃ
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰਤਾਨਾ ਦੇਵੇਗੀ।
ਸ੍ਵਾਙ੍ਗਜਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੇ ਭੂਯੋ ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤਿਃ
ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਫਿਰ ਯਤਨ ਕੀਤਾ।
ਅਰ੍ਚਯਾਮਾਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਦੇਵਤਾਧਾਮਾਮਸ਼ਿषਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਙ੍ਗਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇਵੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਗਿਆ।
ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨਿਦ੍ਰਾਲਸਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪੁਰਤਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਬਿਕਾ
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ।
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਵਾਚਮੁਵਾਚੇਮਾਂ ਮਨ੍ਦਮਿਨ੍ਦੁਮਤੀਸੁਤਮ੍
ਉਹ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦੁਮਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਂਤਿ ਪੂਰ੍ਵਕृਤਾਨਿ ਤੇ
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕਮ੍ਪਾਸਰਸ੍ਯਾਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯ ਪਾਵਨੀਮ੍
ਕੰਪਾ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਖ।
ਕਾਮਕੋष੍ਠਂ ਵਿਪਾਪ੍ਮਾਪਿ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵਾਰਬਿਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇੱਛਾ ਦਾ ਕੋਠਾ, ਪਾਪੀ ਲਈ ਵੀ, ਸੱਤ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੀ ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤੇ ऽਹਂ ਮਹਾਸਿਂਹਾਸਨੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਂ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੀ ਹਾਂ।
ਚਕ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੀ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞੀ ਹ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਾ ਸ੍ਥੂਲਚਕ੍ਸ਼ੁषਾਮ੍
ਚੱਕਰ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਮਹਾਰਾਣੀ, ਮੋਟੇ ਨੇਤਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਹੈ।
ਸੌਨ੍ਦਰ੍ਯਸਾਰਸੀਮਾ ਸਾ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ
ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਹੱਦ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਕਿਂ ਵਾ ਕृਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਸੀ ਜਾਂ ਕਰਮ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣ ਕੇ ਆਈ ਸੀ।
ਪਾਤਕਾਨ੍ਯਾਸ਼ੁ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ਤੂਪਪਾਤਕਮ੍
ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਛੋਟੇ ਗਲਤੀਆਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ।
ਕੁਦੇਹਸ਼੍ਚ ਕੁਭਾਵਸ਼੍ਚ ਨਾਸ੍ਤਿਕਤ੍ਵਂ ਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਮੰਦੇ ਸਰੀਰ, ਮੰਦੇ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕਤਾ—all ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪਦਾਰ੍ਥੈਃ षਡ੍ਰਸਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਪਦਾਰਥ, ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਪਲਬਧ ਸਨ।
ਉਪਦਿਸ਼੍ਯੇਤਿ ਸਮ੍ਰਾਜ੍ਞੀ ਦਿਵ੍ਯਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਤਿਰੋਦਧੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਕੇ, ਰਾਜ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਦੇਵੀਮੁਦ੍ਬੋਧ੍ਯ ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕੌਸਲਿਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਜਗਾਇਆ।
ਤਤ੍ਸਮਾ ਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸਨ੍ਤੋषਮਭਜਤ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੰਤੋਖ ਪਾਇਆ।
ਅਨੀਕਸਚਿਵੋਪੇਤਃ ਕਾਞ੍ਚੀਪੁਰਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜ ਨਾਲ ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਞ੍ਚਤੀਰ੍ਥੇ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਕੌਸਲ੍ਯਯਾ ਨृਪਃ
ਉਥੇ, ਪੰਜ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਪ੍ਰੀਣਯਿਤ੍ਵਾ ਸਪਤ੍ਨੀਕਸ੍ਤਥਾ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਿਪੂਜਕਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਨਯੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।