ਅਹਂ ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਕੋ ਭੇਦਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵਾਹਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ ਤੂੰ ਹਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਂ ਹੈਂ; ਕਿਹੜਾ ਵੱਖਰਾ ਹੈ? ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਹਾਂ।
ਆਮਨਨ੍ਤਿ ਹਿ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਵੱਡੇ ਯੋਗੀ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮੁਪਾਯਯੌ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਹृਦਯਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਯਾ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਃ ਕਿਮੇष ਦृष੍ਟੋ ਵਾ ਮਯਾ ਕਿਮਥ ਵਾ ਭ੍ਰਮਃ
ਕੀ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਹੈ? ਜਾਂ ਇਹ ਕੋਈ ਭ੍ਰਮ ਹੈ?
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਾ ਸਾ ਤੁ ਪ੍ਰਣਤੇ ਵਦਤਿ ਸ੍ਮ ਸਾ
ਉਹ ਸੁਖੀ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾਂ ਤੁ ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਯੁਵਾਂ ਚੇਤ੍ਕਿਮਪਸ਼੍ਯਤਮ੍
ਮੈਂ ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ?
ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਪੂਜਨਾਰ੍ਹਾਣਿ ਨਿਧਾਯਾਗ੍ਰੇ ਸਮੂਚਤੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯੋਗ ਫੁੱਲ ਅੱਗੇ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਨਿषਣ੍ਣੇ ਵਿਨਯਾਨਤੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ।
ਗੌਰੀਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੇ ਦਧ੍ਯੌ ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਗੌਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਅਚष੍ਟ ਕृਪਯਾ ਤੁष੍ਟਾ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਂ ਨਿਸ਼੍ਚਲਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦਇਆ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਅਙ੍ਗੀਕੁਰੁष੍ਵ ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਂ ਭੂਯੋ ਮਚ੍ਛਾਸਨੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਗੌਰੀਮਨੁਗृਹਾਣ ਤ੍ਵਂ ਕਂਪਾਨੀਰਨਿਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਗੌਰੀ, ਕਾਂਚੀ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਓ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਤਸ੍ਯ ਹृਦਯੇ ਪਰਮਾ ਰਮਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਰਮ ਰਮਾ ਉਸਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਿषੇਵਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ।
ਯਦ੍ਵਿਲਾਸਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਲਯਂ ਯਾਤਿ ਚ ਯਤ੍ਰ ਵੈ
ਜਿਸ ਦੀ ਲੀਲਾ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂषਯਨ੍ਤੀਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਕਮ੍ਪਾਮਨੁਕਂਪਾਰ੍ਦ੍ਰਮਾਨਸਾਮ੍
ਕੰਪਾ ਲਈ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਉਹ ਸ਼ਿਵਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਸਹਾਨੁਭੂਤੀ ਨਾਲ ਨਰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਦਾਯ ਵृषਮਾਰੁਹ੍ਯ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰਂ ਯਯੌ
ਵ੍ਰਿਸ਼abull) ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਗਈ।
ਆਦਿਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਤੁ ਕਥਯਾਮਿ ਤਵਾਨਘ
ਹੁਣ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਦਿ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਤਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਨਕਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨਃ
ਸਾਰੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿ ਯੋਗੀ,
ਦ੍ਵਯੋਃ ਪਞ੍ਚਮੁਖਤ੍ਵੇਨ ਭੇਦਂ ਨ ਵਿਵਿਦੁਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਪੰਜ-ਮੁਖਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਸਂਵਦਤਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ, ਸ਼ਿਵ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਭਯੋਰਪਿ ਸਂਵਾਦਸ੍ਤ੍ਵਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤ੍ਯਜਾਯਤ
ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ, ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ: 'ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਾਂ।'
ਤ੍ਵਂ ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰੌ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਤੁਰੁਭੌ ਯੁਵਾਮ੍
ਤੂੰ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਨ੍ਮਹਾਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ਤਂਭਰੂਪੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਸਤੰਭ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਿਰਸਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮਭੂਤ੍ਪੁਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਉਭਰ ਆਇਆ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਮੈਕ੍ਸ਼ਥ ਭੂਯਸ੍ਤਮਵਮਤ੍ਯ ਵਚੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਪਰ ਵੇਖਿਆ, ਨਮ ਸਕੇ, ਤੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਵਿष੍ਣੁਮੇਵਂ ਤਦਾਲੋਕ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧੇਨੈਵ ਵਿਕਾਰਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਹਾਹੇਤਿ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੇ ऽਪਿ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਲਾਯਿਤਾਃ
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ 'ਹਾਏ!' ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਰੋਏ ਤੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਧੁਨੋਤਿ ਸ੍ਮ ਤਥਾਪਿ ਨ ਮੁਮੋਚ ਤਮ੍
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।