ਸ਼੍ਰੀਮਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਸੋਦਰੇਮ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਉਸ ਨਗਰ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ।
ਦੇਵਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਃ ਪਪਾਤ ਹ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੰਢੂਬੀਆਂ ਵੱਜੀਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਕੋ ਵਾ ਵਰ੍ਣਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਯਦਿ ਜਿਹ੍ਵਾਸਹਸ੍ਰਵਾਨ੍
ਕੌਣ ਉਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰ ਜੀਭਾਂ ਹੋਣ?
ਵਿਸ੍ਤृਤਂ ਭੁਵਨਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਗਰ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਇਤ੍ਥਂ ਤਾ ਦੇਵਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿਸ੍ਰਃ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾਃ ਸਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਦੇਵੀਆਂ ਉੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹੀਆਂ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਸਭਾਵਨਾਗਾਰਂ ਤਦਾ ਵਿਧਿਜਨਾਰ੍ਦਨੌ
ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਸਭਾ-ਭਵਨ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ।
ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਵੈਦਿਕੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕਥਯਾਮਾਸਤੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵਿਰਞ੍ਚਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨਾਕ੍ਸ਼੍ਣਾ ਵਾਮੇਨ ਹਰਿਮੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਉਸ ਨੇ ਸੱਜੇ ਅੱਖ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਤੇ ਖੱਬੇ ਅੱਖ ਨਾਲ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੇ ਪ੍ਰਭਾਪੁਞ੍ਜੇ ਪਞ੍ਜਰਾਨ੍ਤ ਇਵ ਸ੍ਥਿਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਪਜਿਆ, ਉਹ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਜਾਪਿਆ।
ਜਯ ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ਿਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀਤ੍ਯੂਚਤੁਸ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਣੇਮਤੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਦੀ ਜੈ ਹੋ, ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਦੀ ਜੈ ਹੋ!'
ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯੋਰ੍ऽਧਕੋਟੀ ਚ ਯਾ ਯਾਸ੍ਤੀਰ੍ ਥਾਧਿਦੇਵਤਾਃ
ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀਆਂ,
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀਮੁਪਤਸ੍ਥਾਤੇ ਵੀਜਯਨ੍ਤ੍ਯੌ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਜਿੱਤ-ਜਿੱਤ ਕੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਕੋਲ ਆਏ।
ਆਦਿਸ਼੍ਰੀਨਯਨੋਤ੍ਪਨ੍ਨੇ ਤੇ ਉਭੇ ਭਾਰਤੀਸ਼੍ਰਿਯੌ
ਜਦੋਂ ਆਦਿ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀਆਂ ਸੁਭਾਗੀ ਅੱਖਾਂ ਉਪਜੀਆਂ, ਭਾਰਤੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
ਤਦੁਚ੍ਚਾਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਨਾਮ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ।
ਅਥ ਸਾ ਜਗਦੀਸ਼ਾਨੀ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਜਗਦੀਸ਼ਾਨੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰ ਹੈ,
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਧਾਤੁਰ੍ਮੁਖਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਧਾਤਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾਜ੍ਞਾਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਧृਤ੍ਵਾ ਰਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ,
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸਤੁਰ੍ਭੂਯਸ੍ਤਦਾਵਰਣਦੇਵਤਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਆਵਰਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾਵਰਣਦੇਵਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਪਦ੍ਮਾਚ੍ਯੁਤੌ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਦਮਾ ਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਆਵਰਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਯਾਤੋ ਮਹਾਗੌਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਬਿਂਬੋ ਮਨੋਹਰਃ
ਉਥੇ ਮਹਾਗੌਰੀ ਦਾ ਮਨਮੋਹਕ ਪਰਛਾਂਵ ਉਪਜਿਆ।
ਤਰੁਣਾਰੁਣਰਾਜਾਭਸੈਨ੍ਦਰ੍ਯਚਰਣਦ੍ਵਯਃ
ਉਸਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰ ਨਵੇਂ ਲਾਲ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਰੰਗਤ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਸਨ।
ਵਿਦ੍ਯੁਦੁਲ੍ਲਾਸਿਤਸ੍ਵਾਨਮਨੋਜ੍ਞਮਣਿਮੇਖਲਃ
ਉਸਦੀ ਮਣੀ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮੁਕ੍ਤਾਵੈਦੂਰ੍ਯਮਾਣਿਕ੍ਯ ਨਿਬਦ੍ਧਵਰਬਨ੍ਧਨਃ
ਉਸਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਮੋਤੀ, ਵੈਦੂਰ ਅਤੇ ਮਾਣਕ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਜਾਹ੍ਨਵੀਸਰਿਦਾਵਰ੍ਤਸ਼ੋਭਿਨਾਭੀਵਿਭੂषਿਤਃ
ਉਸਦੀ ਨਾਭੀ ਜਾਹਨਵੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਘੁੰਮਦੇ ਵਹਾਵਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਮੁਕ੍ਤਮੁਕ੍ਤਾਲਙ੍ਕਾਰਭਾਸੁਰਸ੍ਤਨਕੁਞ੍ਚੁਕਃ
ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ ਦਾ ਬੰਧਾ ਮੋਤੀ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਾਣਿਕ੍ਯਸ਼ਕਲਾਬਦ੍ਧਮੁਦ੍ਰਿਕਾਭਿਰਲਙ੍ਕृਤਃ
ਉਹ ਰੂਬੀ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਉੰਗਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਭਾਤ੍ਯਾਪ੍ਰਪਦੀਨਸ੍ਰਗ੍ਦਿਵ੍ਯਾਕਲ੍ਪਕਦਂਬਕੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਗਹਣਿਆਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਪ੍ਤਹਾਟਕਸਂਕॢਪ੍ਤਰਤ੍ਨਗ੍ਰੀਬੋਪਸ਼ੋਭਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਗਲਿਆ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਵਿਚ ਜੜੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਾਲੀਵਤਂਸਮਾਣਿਕ੍ਯਤਾਟਙ੍ਕਪਰਿਭੂषਿਤਃ
ਉਹ ਰੂਬੀ ਦੇ ਕਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵਰਗੇ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਦਾਡਿਮੀਫਲਬੀਜਾਭਦਨ੍ਤਪਙ੍ਕ੍ਤਿਵਿਰਾਜਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਦਾਦੂ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।