ਸਿਂਹਾਸਨੇਸ਼੍ਵਰੀ ਖ੍ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਰਕ੍ਸ਼ਿਣੀ
ਉਹ ਸਿੰਘ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਆਦਿਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਹृਦਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਦਿ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀਤਿ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾਂ ਤਾਮਸ੍ਤੌ षੀਤ੍ਪੁਰ੍ਮਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਜਯ ਸ਼੍ਰੀਨਾਥਸਹਜੇ ਜਯ ਸ਼੍ਰੀਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲੇ
ਤੇਰਾ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਸ਼੍ਰੀਨਾਥ ਦੀ ਸਹਚਰੀ! ਤੇਰਾ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਦੇਵੀ!
ਜਯਜਯੇਧਿਕਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ਿ ਜਯ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਵਨ੍ਦਿਤੇ
ਜੈ ਜੈ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ! ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ!
ਜਯਜਯ ਹਿਮਸ਼ੈਲਕੀਰ੍ਤਨੀਯੇ ਜਯਜਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਕਾਮਵਾਮਨੇਤ੍ਰਿ
ਜੈ ਜੈ, ਹਿਮਾਚਲ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ! ਜੈ ਜੈ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਸੁਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ!
ਯਾ ਕਰੋਤਿ ਸ੍ਵਸਙ੍ਕਲ੍ਪਾਤ੍ਤਸ੍ਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਿਹਨ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾਤਿਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਸ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈਦृ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦੇਦ੍ਯਾ ਯਾ ਚ ਸ੍ਵਸਂਵੇਦ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਯਾ ਖ੍ਯਾਤਾ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਹ, ਜੋ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਿਜ੍ਞਾਨਰੂਪਾਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧ੍ਯਾਨੈਕਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕਾਗਰ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਸਂਪਦੀਸ਼ਾਯੈ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਰਾਜਸੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸ੍ਮਿਤਂ ਚਰਾਚਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਧਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਜਨਾਧਾਰਾਂ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਯਨ੍ਮਯਂ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਮੂਲ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਯਦੁਨ੍ਮੇषਵਿਭੇਦਾਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਭਿੰਨਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਾ ਵਿਰਾਜਤਿ ਚਿਦ੍ਰੂਪਾ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਜੋਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਿਦ੍ਯੇਤਿ ਸ੍ਮृਤਾ ਵਾ ਤੁ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਸ਼੍ਰੀਵਿਦਿਆ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤਨ੍ਨਿਯਮਯੂਪਾਯੈ ਤਸ੍ਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵੋਪਦੇਸ਼ਰੂਪਾਯੈ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤਦ੍ਰੂਪੇਣ ਯਾ ਭਾਤਿ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵੋਤ੍ਤੀਰ੍ਣੇਤਿ ਚਾਖ੍ਯਾਤਾ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਉਪਰਲਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਹਸਾ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਨੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ।
ਵਰਦਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਵਰਮਿਤ੍ਯਸ਼ਾਤ੍
ਉਹ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗੋ।'
ਤਥਾਪਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇ ਕਿਞ੍ਚਿਲ੍ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਫਿਰ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਤੇषਾਮਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਾਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਂਨਿਧਿਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹੋ।
ਅਥ ਧਾਤਾ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਾਸਮਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਫਿਰ ਧਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਲਈ ਨਵਾਂ ਵਾਸ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤ੍ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਂ ਸਦਾ ਕਾਞ੍ਚ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਚਾਦृਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਾਂਚੀ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।