ਅਨ੍ਤਾਖ੍ਯੇਤਿ ਤਥਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸ੍ਵਰੂਪਾਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਚਿਨ੍ਤਕੈਃ
ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਤਾਖਿਆ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਹਸ੍ਤੇ ਯੋਗਮੁਦ੍ਰਾਂ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇ ਤੁ ਪੁਸ੍ਤਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜੋਗ ਮੂਦਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪੁਸਤਕ ਹੈ।
ਪਰਾਪਰਾ ਤृਤੀਯਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਬਾ ਲਾਰ੍ਕਾਯੁਤਸਂਮਿਤਾ
ਤੀਜੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪਰਾਪਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਜੋਜਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ।
ਵਾਮੋਰੁਨ੍ਯਸ੍ਤਹਸ੍ਤਾ ਵਾ ਕਿਰੀਟਾਰ੍ਧੇਨ੍ਦੁਭੂषਣਾ
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਸਤਕ 'ਤੇ ਅਰਧ ਚੰਦ ਦੀ ਸੋਭਾ ਹੈ।
ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ੇਕ੍ਸ਼ੁਕੋਦਣ੍ਡਪਞ੍ਚਬਾਣਲਸਤ੍ਕਰਾ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਫਾਂਸੀ, ਅੰਕੁਸ਼, ਕਾਂਡੇ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਪੰਜ ਤੀਰ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਰਮਾਗੌਰ੍ਯਸ੍ਤਾਮੇਵਾਦ੍ਯਾਮੁਪਾਸਤੇ
ਸਰਸਵਤੀ, ਰਮਾ ਤੇ ਗੌਰੀ ਉਸ ਆਦਿ ਦੇਵੀ ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨੇਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਸ਼ੀਕਾਞ੍ਜੀਪੁਰਦ੍ਵਯਮ੍
ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਕਾਸ਼ੀ ਤੇ ਕਾਂਚੀ ਦੋ ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ।
ਕਾਞ੍ਚੀਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪੁਰਾ ਧਾਤਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਕਾਂਚੀ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਨੇ
ਆਤ੍ਮੈਕਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਵ੍ਰਤਵਤੋ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਮੁਨੀ ਲਈ, ਜੋ ਇਕਾਗਰ ਧਿਆਨ ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਪਦ੍ਮਾਸਨੇ ਚ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਜਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ
ਉਹ ਵਿਜੇਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਿਂਹਾਸਨੇਸ਼੍ਵਰੀ ਖ੍ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਰਕ੍ਸ਼ਿਣੀ
ਉਹ ਸਿੰਘ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਆਦਿਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਹृਦਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਦਿ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀਤਿ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾਂ ਤਾਮਸ੍ਤੌ षੀਤ੍ਪੁਰ੍ਮਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਜਯ ਸ਼੍ਰੀਨਾਥਸਹਜੇ ਜਯ ਸ਼੍ਰੀਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲੇ
ਤੇਰਾ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਸ਼੍ਰੀਨਾਥ ਦੀ ਸਹਚਰੀ! ਤੇਰਾ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਦੇਵੀ!
ਜਯਜਯੇਧਿਕਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ਿ ਜਯ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਵਨ੍ਦਿਤੇ
ਜੈ ਜੈ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ! ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ!
ਜਯਜਯ ਹਿਮਸ਼ੈਲਕੀਰ੍ਤਨੀਯੇ ਜਯਜਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਕਾਮਵਾਮਨੇਤ੍ਰਿ
ਜੈ ਜੈ, ਹਿਮਾਚਲ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ! ਜੈ ਜੈ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਸੁਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ!
ਯਾ ਕਰੋਤਿ ਸ੍ਵਸਙ੍ਕਲ੍ਪਾਤ੍ਤਸ੍ਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਿਹਨ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾਤਿਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਸ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈਦृ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦੇਦ੍ਯਾ ਯਾ ਚ ਸ੍ਵਸਂਵੇਦ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯੈ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਯਾ ਖ੍ਯਾਤਾ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਹ, ਜੋ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਿਜ੍ਞਾਨਰੂਪਾਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧ੍ਯਾਨੈਕਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕਾਗਰ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਸਂਪਦੀਸ਼ਾਯੈ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਰਾਜਸੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸ੍ਮਿਤਂ ਚਰਾਚਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਧਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਜਨਾਧਾਰਾਂ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਯਨ੍ਮਯਂ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਮੂਲ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਯਦੁਨ੍ਮੇषਵਿਭੇਦਾਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਭਿੰਨਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਾ ਵਿਰਾਜਤਿ ਚਿਦ੍ਰੂਪਾ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਜੋਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਿਦ੍ਯੇਤਿ ਸ੍ਮृਤਾ ਵਾ ਤੁ ਤਸ੍ਯੈਦृ
ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਸ਼੍ਰੀਵਿਦਿਆ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।