ਨ ਤੇਨ ਲਭ੍ਯਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾ ਲਲਿਤਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਵਿਦਿਆ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਲਲਿਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਂਸ਼੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸ੍ਯੁਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤृਪ੍ਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਸਭ ਮੁਕਤ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵੇਦਾਃ ਸਮਸ੍ਤਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਲਲਿਤੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਵੇਦ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਲਲਿਤੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਯਮੇਵ ਮਹਤ੍ਤੀਰ੍ਥਮਿਯਮੇਵ ਮਹਤ੍ਫਲਮ੍
ਇਹੀ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਇਹੀ ਵੱਡਾ ਫਲ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਨ੍ਤੀਮਾਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚਸਿਦ੍ਧਿਦਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਪੰਜ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਦੈਵਬਾਹ੍ਯੈਰ੍ਵृਥਾਤਰ੍ਕੈਰ੍ਵृਥਾ ਵਿਭ੍ਰਾਨ੍ਤ ਬੁਦ੍ਧਿਭਿਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ਼ਵਰੀ ਮਰਯਾਦਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਤਰਕਾਂ ਤੇ ਭਟਕੀਆਂ ਮੱਤਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਦ੍ਵੇषਿਭਿਃ ਪਾਪਸ਼ੀਲੈਰਾਚਾਰਨਿਨ੍ਦਕੈਃ
ਜੋ ਸੱਚੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਏਤਾਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਾਤਿਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਨਵਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ।
ਭਣ੍ਡਾਸੁਰ ਵਧਾਯੈषਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਚਿਦਗ੍ਨਿਤਃ
ਭੰਡਾਸੁਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਉਹ ਚਿੱਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀਤਿ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ ਤੁ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤਾ ਲਲਿਤੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ, ਜੋ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਸਦਾਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਮਨਸੋ ਲਾਲਨਾਲ੍ਲਲਿਤਾਭਿਧਾ
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਿਆਰੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਲਲਿਤਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਖਣ੍ਡਾਨ੍ਤਰੇ ਵਦਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦ੍ਵਿਲਾਸਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਹੋਰ ਭਾਗ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਲੀਲਾ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਆਨਨ੍ਦਬੋਧੈਕਰਸਂ ਤਨ੍ਮਹਨ੍ਮਨ੍ਮਹੇ ਮਹਃ
ਉਹ ਚਾਨਣ ਸਿਰਫ਼ ਆਨੰਦ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਮੇਤਨ੍ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਲਲਿਤਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਧਨੁਰ੍ਬਾਣ ਪਰਿष੍ਕृਤਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾ
ਉਹ ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਧਨੁ ਤੇ ਬਾਣ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨਵਾਵਰਣਮੀਸ਼ਾਨੀ ਸ਼੍ਰੀਪਰਸ੍ਯਾਧਿਦੈਵਤਮ੍
ਨੌ ਘੇਰੇ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ ਹੈ।
ਕੇਯਂ ਵਿਭਾਤਿ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀਤ੍ਯਭਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਸੁਭਾਗੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਅਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਸੈਨ੍ਦਰ੍ਯਾ ਪਰਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯੀ ਪਰਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਪਰਮ ਚਾਨਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਮਗਸ੍ਤ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਰਹਸ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਪਤੇ ਸ਼ृਣੁ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਸੁਣ।
ਅਨ੍ਤਾਖ੍ਯੇਤਿ ਤਥਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸ੍ਵਰੂਪਾਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਚਿਨ੍ਤਕੈਃ
ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਤਾਖਿਆ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਹਸ੍ਤੇ ਯੋਗਮੁਦ੍ਰਾਂ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇ ਤੁ ਪੁਸ੍ਤਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜੋਗ ਮੂਦਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪੁਸਤਕ ਹੈ।
ਪਰਾਪਰਾ ਤृਤੀਯਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਬਾ ਲਾਰ੍ਕਾਯੁਤਸਂਮਿਤਾ
ਤੀਜੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪਰਾਪਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਜੋਜਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ।
ਵਾਮੋਰੁਨ੍ਯਸ੍ਤਹਸ੍ਤਾ ਵਾ ਕਿਰੀਟਾਰ੍ਧੇਨ੍ਦੁਭੂषਣਾ
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਸਤਕ 'ਤੇ ਅਰਧ ਚੰਦ ਦੀ ਸੋਭਾ ਹੈ।
ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ੇਕ੍ਸ਼ੁਕੋਦਣ੍ਡਪਞ੍ਚਬਾਣਲਸਤ੍ਕਰਾ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਫਾਂਸੀ, ਅੰਕੁਸ਼, ਕਾਂਡੇ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਪੰਜ ਤੀਰ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਰਮਾਗੌਰ੍ਯਸ੍ਤਾਮੇਵਾਦ੍ਯਾਮੁਪਾਸਤੇ
ਸਰਸਵਤੀ, ਰਮਾ ਤੇ ਗੌਰੀ ਉਸ ਆਦਿ ਦੇਵੀ ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨੇਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਸ਼ੀਕਾਞ੍ਜੀਪੁਰਦ੍ਵਯਮ੍
ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਕਾਸ਼ੀ ਤੇ ਕਾਂਚੀ ਦੋ ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ।
ਕਾਞ੍ਚੀਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪੁਰਾ ਧਾਤਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਕਾਂਚੀ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਨੇ
ਆਤ੍ਮੈਕਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਵ੍ਰਤਵਤੋ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਮੁਨੀ ਲਈ, ਜੋ ਇਕਾਗਰ ਧਿਆਨ ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਪਦ੍ਮਾਸਨੇ ਚ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਜਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ
ਉਹ ਵਿਜੇਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ।