ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਵਨ੍ਦਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਲੁਕ ਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਂ ਚਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਾਯ ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਰ੍ਪ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਮੂਲੇਨ ਲਲਿਤੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਲਲਿਤੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵਾਕਰਮੁਪਾਸ੍ਥਾਯ ਦੇਵੀਂ ਚ ਰਵਿਬਿਮ੍ਬਗਾਮ੍
ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਕ੍ਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਾਰੁਕਰ੍ਪੂਰਕਸ੍ਤੂਰੀਚਨ੍ਦਨਾਦਿਵਿਲੇਪਿਤਃ
ਸੁੰਦਰ ਕਪੂਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਮੋਦਿਕੁਸੁਮਸ੍ਰਗ੍ਭਿਰਵਤਂਸਿਤਕੁਨ੍ਤਲਃ
ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾਖਣ੍ਡੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਾਸਾਨਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪੂਜਾ ਦੇ ਭਾਗ ਵਿਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਆਸਾ ਕਰਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ਮਹੋਦ੍ਯਾਨਮਾਰਭ੍ਯ ਲਲਿਤਾਵਧਿ
ਕਈ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਾਗ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਲਲਿਤਾ ਤੱਕ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਾਖਣ੍ਡੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗੇਮ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਪੂਜਾ ਦੇ ਭਾਗ ਵਿਚ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੱਖਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਤੁ ਜਪੇਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ
ਛੱਤੀ ਲੱਖ ਵਾਰ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਭੋਜਨਂ ਸਮੁਦੀਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਜਪਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਨੁष੍ਯਾਨ੍ਵਸ਼ਮਾਨਯੇਤ੍
ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਤਯਜਾਪੇਨ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਸ਼ਯਤੇ ਨृਪਾਨ੍
ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਜਪੇ ਜਾਤੇ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਾਤਾਲਯੋषਿਤਃ
ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਾਪ ਹੋਣ ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੁਭ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਪ੍ਤ ਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮृਗੀਦृਸ਼ਃ
ਸੱਤ ਲੱਖ ਜਾਪ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਦੇ ਮ੍ਰਿਗੀ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਵਿਅਕੁਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਵਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਗੀਰ੍ਵਾਣਾ ਨਖਿਲਾਨ੍ਵਸ਼ਮਾਨਯੇਤ੍
ਨੌਂ ਲੱਖ ਜਾਪ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਜਾਪੇਨ ਸਿਦ੍ਧੀਰष੍ਟੌ ਵਸ਼ਂ ਨਯੇਤ੍
ਬਾਰਾਂ ਲੱਖ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅੱਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਿष੍ਣੁਤ੍ਵਮੇਤੇਨ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਤਾਮੁਨਾ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਰਾਜੇਨ ਜਾਤਾ ਇਤ੍ਯਵਧਾਰਯ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰਾਕਾਰੋ ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਯਾਪਿ ਮੋਹਕृਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਸੂਰਤ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਸਰ੍ਵषਾਮਨ੍ਤਰਾਲਸ੍ਯ ਪੂਰਕਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਥਾਂ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਲੇ ਮਰੁਤ੍ਸਮਾਨਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਥਿਰਤ੍ਵੇ ਹਿਮਵਾਨਿਵ
ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤੇ ਠੀਕ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗਾ।
ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੋਭਕਰੋ ਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ ਗ੍ਰਾਮਪਲ੍ਲੀਪੁਰਾਦਿषੁ
ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨਾਲ ਉਹ ਪਿੰਡਾਂ, ਪੱਲੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਚ੍ਚਾਟਕੋ ਮੋਹਕਸ਼੍ਚ ਮਾਰਕੋ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾਮ੍
ਉਹ ਭਜਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮੋਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੰਦ-ਮੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਸੁ ਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਨਿਰੂਢਿਮਭਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਅਠਾਰਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਮਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯਾਵਿਦਿਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਕੁਮ੍ਭਜ
ਕੁੰਭਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਞ੍ਜਾਨਾਤਿ ਨਿਖਿਲਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਤ੍ਵਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਰਵਜਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕੋਪਾਗ੍ਨੇਰ੍ਵਿषਯਤਾਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਨਾਲਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੀ
ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਵੀ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਵਿਸ਼੍ਰਸ੍ਤਰਸ਼ਨਾਬਨ੍ਧਾ ਗਲਤ੍ਕੁਣ੍ਡਲਸਞ੍ਚਯਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਢੀਲੀ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ ਤੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਵੀ ਲੁੜਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਰਾਗਤਰਲਵ੍ਯਾਪਾਰਨਯਨਾਞ੍ਚਲਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਚੰਚਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।