ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਿਵੇਦਯ
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਹਿ ਸ਼ਬ੍ਦੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਰਾਸ਼ਿਰ੍ਮਹਾਨ੍ਮੁਨੇ
ਸਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਵੇਦ ਹੀ ਸਰੋਤ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਮਹਤ੍ਤਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ਗਾਣਪਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਮੁਨੇ ਵੀਰ੍ਯ ਮਹਤ੍ਤਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਗਣਪਤੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋਰ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਨ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤਾ ਵਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਮ੍ਨਾਯਮਨੁਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਵਾਰਾਹਾ ਮਨਵੋ ਵਰਾਃ
ਸਭ ਅਮਨਾਯ ਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ, ਵਾਰਾਹ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਲਲਿਤਾਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਦਸ਼ਭੇਦਵਿਭੇਦਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ, ਜੋ ਦਸ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾ ਕਾਮਰਾਜ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਿਮੁਪਾਗਤੌ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਤੇ ਕਾਮਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਹਂਸਾਦੇਰ੍ਵਾਚ੍ਯਤਾਂ ਯਾਤਾਃ ਕਾਮਰਾਜੋ ਮਹੇਸ੍ਵਰਃ
ਇਹ ਹੰਸ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕਾਮਰਾਜਾ ਮਹਾਂ-ਇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਹਾਦਿਕਾਦ੍ਯੋਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੋਸ੍ਤੁ ਭੇਦੋ ਵਰ੍ਣਤ੍ਰਯੋਦ੍ਭਵਃ
ਹਾ ਤੇ ਕਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਫਰਕ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੇਨ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਮੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਯਾ ਚੈਵ ਤੁ ਮਾਯਯਾ
ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਕਤੀ, ਕਾਮ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਦੁਆਰਾ।
ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਭੁਵਨੇਸ਼ੇਨ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਚ ਮਨੋਭੁਵਾ
ਇੰਦਰ, ਭੁਵਨੇਸ਼, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ।
ਕਾਮਾਦਿਮਨ੍ਤ੍ਰਰਾਜਸ੍ਤੁ ਸ੍ਮਰਯੋਨਿਃ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਮੁਖੇ
ਕਾਮ ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਮਰ ਤੇ ਯੋਨੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਮੁਖ ਤੇ ਹੈ।
ਯੇ ਯਜਨ੍ਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਜੋ ਮਹਾਂਭਾਗਾ ਭਗਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਸਾਧਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਪ੍ਰਕਾਰਤਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਿਰਸਿਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਕਮਲਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਸਿਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਕਮਲ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਗੁਰੁਂ ਧ੍ਵਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਕਰੁਣਾਮਯਮ੍
ਉਥੇ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਗੁਰੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅਥਾਗਤ੍ਯ ਚ ਤੈਲੇਨ ਸਾਮੋਦੇਨ ਵਿਲੇਪਿਤਃ
ਫਿਰ, ਆ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇਲ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮਲ ਲੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦੁष੍ਣੋਦਕੇ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਤਦਭਾਵੇ ਯਥੋਦਕਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ; ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਣੀ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਨਾਲ।
ਆਚਮ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਹृਦਿ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਪਰਾਂਬਿਕਾਮ੍
ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪਰੰਬਿਕਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਵਨ੍ਦਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਲੁਕ ਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਂ ਚਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਾਯ ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਰ੍ਪ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਮੂਲੇਨ ਲਲਿਤੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਲਲਿਤੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵਾਕਰਮੁਪਾਸ੍ਥਾਯ ਦੇਵੀਂ ਚ ਰਵਿਬਿਮ੍ਬਗਾਮ੍
ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਕ੍ਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਾਰੁਕਰ੍ਪੂਰਕਸ੍ਤੂਰੀਚਨ੍ਦਨਾਦਿਵਿਲੇਪਿਤਃ
ਸੁੰਦਰ ਕਪੂਰ, ਕਸਤੂਰੀ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਮੋਦਿਕੁਸੁਮਸ੍ਰਗ੍ਭਿਰਵਤਂਸਿਤਕੁਨ੍ਤਲਃ
ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾਖਣ੍ਡੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਾਸਾਨਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪੂਜਾ ਦੇ ਭਾਗ ਵਿਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਆਸਾ ਕਰਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ਮਹੋਦ੍ਯਾਨਮਾਰਭ੍ਯ ਲਲਿਤਾਵਧਿ
ਕਈ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਾਗ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਲਲਿਤਾ ਤੱਕ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਾਖਣ੍ਡੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗੇਮ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਪੂਜਾ ਦੇ ਭਾਗ ਵਿਚ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੱਖਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਤੁ ਜਪੇਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ
ਛੱਤੀ ਲੱਖ ਵਾਰ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।