ਇਨ੍ਦ੍ਰਗੋਪਵਿਤਾਨਂ ਤੁ ਬਦ੍ਧਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਇੰਦਰਗੋਪ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਛਤ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਦ੍ਵਾਣੀ ਵਰ੍ਣਯਿष੍ਯਨ੍ਤੀ ਕਣ੍ਠ ਏਵ ਹ੍ਰਿਯਾ ਹਤਾ
ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ, ਜੋ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਲਜਾ ਕਰਕੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਹੀ ਰੁਕ ਗਈ।
ਮਨਸੋ ऽਪਿ ਹਿ ਦੂਰੇ ਤਤ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਕੇਨਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਸੁਭਾਗ ਮਨ ਲਈ ਵੀ ਦੂਰ ਹੈ; ਕੌਣ ਉਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੁਤਾ ਚਿਦਨਲਾਦ੍ਦਗ੍ਧਨਿਃਸ਼ੇषਦਾਨਵਾ
ਉਹ ਚਿੱਤ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜ ਕੇ।
ਅਧਿष੍ਠਾਯ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰਂ ਸਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ ਵਿਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨ ਭੇਦਕੋ ऽਪਿ ਵਿਨ੍ਯਾਸੋ ਨਾਮਮਾਤ੍ਰਂ ਪੁਰਾਂ ਭਿਦਾ
ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ, ਵਿਵਸਥਾ ਵੀ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ; ਸਿਰਫ ਨਾਮ ਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਦਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰਕਥਾਂ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਪੁਸ੍ਤਕੇ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੁਸਤਕ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪਾਦਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਭਗਤ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਭਣ੍ਡਾਸੁਰਵਧਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਭੰਡਾਸੁਰ ਦਾ ਵਧ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ ਵਿਚ ਟਿਕਣਾ—
ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਿਵੇਦਯ
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਹਿ ਸ਼ਬ੍ਦੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਰਾਸ਼ਿਰ੍ਮਹਾਨ੍ਮੁਨੇ
ਸਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਵੇਦ ਹੀ ਸਰੋਤ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਮਹਤ੍ਤਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ਗਾਣਪਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਮੁਨੇ ਵੀਰ੍ਯ ਮਹਤ੍ਤਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਗਣਪਤੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋਰ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਨ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤਾ ਵਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਮ੍ਨਾਯਮਨੁਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਵਾਰਾਹਾ ਮਨਵੋ ਵਰਾਃ
ਸਭ ਅਮਨਾਯ ਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ, ਵਾਰਾਹ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਲਲਿਤਾਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਦਸ਼ਭੇਦਵਿਭੇਦਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ, ਜੋ ਦਸ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾ ਕਾਮਰਾਜ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਿਮੁਪਾਗਤੌ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਤੇ ਕਾਮਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਹਂਸਾਦੇਰ੍ਵਾਚ੍ਯਤਾਂ ਯਾਤਾਃ ਕਾਮਰਾਜੋ ਮਹੇਸ੍ਵਰਃ
ਇਹ ਹੰਸ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕਾਮਰਾਜਾ ਮਹਾਂ-ਇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਹਾਦਿਕਾਦ੍ਯੋਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੋਸ੍ਤੁ ਭੇਦੋ ਵਰ੍ਣਤ੍ਰਯੋਦ੍ਭਵਃ
ਹਾ ਤੇ ਕਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਫਰਕ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੇਨ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਮੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਯਾ ਚੈਵ ਤੁ ਮਾਯਯਾ
ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਕਤੀ, ਕਾਮ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਦੁਆਰਾ।
ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਭੁਵਨੇਸ਼ੇਨ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਚ ਮਨੋਭੁਵਾ
ਇੰਦਰ, ਭੁਵਨੇਸ਼, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ।
ਕਾਮਾਦਿਮਨ੍ਤ੍ਰਰਾਜਸ੍ਤੁ ਸ੍ਮਰਯੋਨਿਃ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਮੁਖੇ
ਕਾਮ ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਮਰ ਤੇ ਯੋਨੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਮੁਖ ਤੇ ਹੈ।
ਯੇ ਯਜਨ੍ਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਜੋ ਮਹਾਂਭਾਗਾ ਭਗਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਸਾਧਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਪ੍ਰਕਾਰਤਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਿਰਸਿਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਕਮਲਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਸਿਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਕਮਲ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਗੁਰੁਂ ਧ੍ਵਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਕਰੁਣਾਮਯਮ੍
ਉਥੇ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਗੁਰੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅਥਾਗਤ੍ਯ ਚ ਤੈਲੇਨ ਸਾਮੋਦੇਨ ਵਿਲੇਪਿਤਃ
ਫਿਰ, ਆ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇਲ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮਲ ਲੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦੁष੍ਣੋਦਕੇ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਤਦਭਾਵੇ ਯਥੋਦਕਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ; ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਣੀ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਨਾਲ।
ਆਚਮ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਹृਦਿ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਪਰਾਂਬਿਕਾਮ੍
ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪਰੰਬਿਕਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।