ਭਾਸਤੇ ਸਾ ਭਗਵਤੀ ਪਾਪਘ੍ਨੀ ਲਲਿਤਾਂਬਿਕਾ
ਉਹ ਭਗਵਤੀ ਲਲਿਤਾਂਬਿਕਾ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਪੂਜਾਫਲਂ ਪ੍ਰਾਹੁਯਸ੍ਯਾ ਏਵ ਹਿ ਪੂਜਨਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੀ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ।
ਵਰ੍षਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇਣਾਪ੍ਯੇਕਾਂਸ਼ੋ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ ਨ ਹਿ
ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਯਤੋ ਵਾਚੋ ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਨਸਾ ਸਹ
ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ, ਬੋਲ ਤੇ ਮਨ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਪਕ੍ਸ਼ਪਾਤਾਨ੍ਨ ਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਨ ਮੋਹਾਦ੍ਵਾ ਮਯੋਚ੍ਯਤੇ
ਨਾ ਪੱਖਪਾਤ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਮੋਹ ਜਾਂ ਸਨੇਹ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਾ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਹੈ।
ਮषੀਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵੇ ऽਪਿ ਸਪ੍ਤ ਸਂਤੁ ਮਹਾਰ੍ਣਵਾਃ
ਸਾਰੇ ਮਸ਼ੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਹੋ ਜਾਣ।
ਤਸ੍ਯ ਲੇਖਨਕਾਲੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਰਾਰ੍ਧ੍ਯਾਧਿਕਵਤ੍ਸਰੈਃ
ਉਸ ਲਿਖਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪਰਾਰਧ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸਮਾ ਵਕ੍ਤਾਰੋ ਯਦਿ ਕੁਂਭਜ
ਸਾਰੇ ਵਕਤਾ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗੇ ਹੋਣ, ਹੇ ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ।
ਅਥ ਵਾ ਵृਤ੍ਤਿਰਖਿਲਾ ਨਿष੍ਫਲਾ ਤਦ੍ਗੁਣਸ੍ਤੁਤੌ
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਾਰੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਮਹਾਮਾਯਾਜਵਨਿਕਾ ਲਂਬਤੇ ਮੇਚਕਪ੍ਰਭਾ
ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਚਾਦਰ ਲਟਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਗੋਪਵਿਤਾਨਂ ਤੁ ਬਦ੍ਧਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਇੰਦਰਗੋਪ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਛਤ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਦ੍ਵਾਣੀ ਵਰ੍ਣਯਿष੍ਯਨ੍ਤੀ ਕਣ੍ਠ ਏਵ ਹ੍ਰਿਯਾ ਹਤਾ
ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ, ਜੋ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਲਜਾ ਕਰਕੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਹੀ ਰੁਕ ਗਈ।
ਮਨਸੋ ऽਪਿ ਹਿ ਦੂਰੇ ਤਤ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਕੇਨਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਸੁਭਾਗ ਮਨ ਲਈ ਵੀ ਦੂਰ ਹੈ; ਕੌਣ ਉਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੁਤਾ ਚਿਦਨਲਾਦ੍ਦਗ੍ਧਨਿਃਸ਼ੇषਦਾਨਵਾ
ਉਹ ਚਿੱਤ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜ ਕੇ।
ਅਧਿष੍ਠਾਯ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰਂ ਸਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ ਵਿਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨ ਭੇਦਕੋ ऽਪਿ ਵਿਨ੍ਯਾਸੋ ਨਾਮਮਾਤ੍ਰਂ ਪੁਰਾਂ ਭਿਦਾ
ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ, ਵਿਵਸਥਾ ਵੀ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ; ਸਿਰਫ ਨਾਮ ਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਦਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰਕਥਾਂ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਪੁਸ੍ਤਕੇ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੁਸਤਕ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪਾਦਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਭਗਤ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਭਣ੍ਡਾਸੁਰਵਧਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਭੰਡਾਸੁਰ ਦਾ ਵਧ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ ਵਿਚ ਟਿਕਣਾ—
ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਿਵੇਦਯ
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਹਿ ਸ਼ਬ੍ਦੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਰਾਸ਼ਿਰ੍ਮਹਾਨ੍ਮੁਨੇ
ਸਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਵੇਦ ਹੀ ਸਰੋਤ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਮਹਤ੍ਤਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ਗਾਣਪਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਮੁਨੇ ਵੀਰ੍ਯ ਮਹਤ੍ਤਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਗਣਪਤੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋਰ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਨ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤਾ ਵਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਮ੍ਨਾਯਮਨੁਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਵਾਰਾਹਾ ਮਨਵੋ ਵਰਾਃ
ਸਭ ਅਮਨਾਯ ਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ, ਵਾਰਾਹ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਲਲਿਤਾਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਦਸ਼ਭੇਦਵਿਭੇਦਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ, ਜੋ ਦਸ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾ ਕਾਮਰਾਜ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਿਮੁਪਾਗਤੌ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਤੇ ਕਾਮਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਹਂਸਾਦੇਰ੍ਵਾਚ੍ਯਤਾਂ ਯਾਤਾਃ ਕਾਮਰਾਜੋ ਮਹੇਸ੍ਵਰਃ
ਇਹ ਹੰਸ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕਾਮਰਾਜਾ ਮਹਾਂ-ਇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਹਾਦਿਕਾਦ੍ਯੋਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੋਸ੍ਤੁ ਭੇਦੋ ਵਰ੍ਣਤ੍ਰਯੋਦ੍ਭਵਃ
ਹਾ ਤੇ ਕਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਫਰਕ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ।