ਸ਼ੁਚਿਨਾ ਮृਦੁਨਾ ਕॢਪ੍ਤਃ ਪਦ੍ਮਰਾਗਮਣਿਤ੍ਵਿषਾ
ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਨਰਮ ਬਣਿਆ, ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਵੇषਰੁਚਿਰਸ੍ਸਦਾ षੋਡਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਃ
ਸਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ, ਸੌਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ।
ਹਾਰਕੇਯੂਰਮੁਕੁਟਕਟਕਾਦ੍ਯੈਰਲਙ੍ਕृਤਃ
ਹਾਰ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਮਕੁਟ, ਕੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਜਾਗਰ੍ਤਿ ਭਗਵਾਨਾਦਿਦੇਵਃ ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਭਗਵਾਨ, ਆਦਿ-ਦੇਵ, Kāmeśvara ਸ਼ਿਵ, ਸਦਾ ਜਾਗਦੇ ਹਨ।
ਸਦਾ षੋਡਸ਼ਵਰ੍षਾ ਚ ਨਵਯੌਵਨਦਰ੍ਪਿਤਾ
ਉਹ ਸਦਾ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਗਰਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਯਾਵਕਸ਼੍ਰੀਰ੍ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਪੇਕ੍ਸ਼ਾ ਪਾਦਲੌਹਿਤ੍ਯਵਾਹਿਨੀ
ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਲਾਲ ਲੱਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ, ਆਜ਼ਾਦ, ਤੇ ਲਾਲੀ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਨਙ੍ਗਵਰਤੂਣੀਰਦਰ੍ਪੋਨ੍ਮਥਨਜਙ੍ਘਿਕਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਗੁੰਮਟੀਆਂ ਹਨ।
ਅਲਙ੍ਕृਤਨਿਤਂਬਾਢ੍ਯਾ ਜਘਨਾਭੋਗਭਾਸੁਰਾ
ਉਸ ਦੇ ਕਮਰ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਘਾ ਦੀ ਪੂਰੀਤਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਨਤਨਾਭਿਮਹਾਵਰ੍ਤਤ੍ਰਿ ਵਲ੍ਯੂਰ੍ਮਿਪ੍ਰਭਾਸਰਿਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਗਹਿਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤਿਪੀਵਰਵਕ੍ਸ਼ੋਜਭਾਰਭਙ੍ਗੁਰਮਧ੍ਯਭੂਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਨਾਜੁਕ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਿਨੇ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠ ਝੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਰੀषਦਾਮਮृਦੁਲਚ੍ਛਦਾਭਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਭੁਜਾਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਚਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸ਼ੀਰੀਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਹਨ੍ਤੀ ਪਤਿਸਂਸृष੍ਟਸ਼ਙ੍ਖਸੁਨ੍ਦਰਕਨ੍ਧਰਾ
ਉਸ ਦੀ ਗਲ ਕੌਂਚ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਕੁਨ੍ਦਕੁਡ੍ਮਲਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕੈਰ੍ਦਨ੍ਤੈਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਚਨ੍ਦ੍ਰਿਕਾ
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜੈਸਮਿਨ ਦੇ ਕਲੀਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਝਲਕਦੇ ਹਨ।
ਕੇਤਕਾਨ੍ਤਰ੍ਦਲਸ਼੍ਰੋਣੀ ਦੀਰ੍ਘਦੀਰ੍ਘਵਿਲੋਚਨਾ
ਉਸ ਦੀ ਜਘਾ ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਪਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲੰਬੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ।
ਪਾਲੀਵਤਂ ਸਮਾਣਿਕ੍ਯਕੁਣ੍ਡਲਾਮਣ੍ਡਿਤਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਨੀਲ ਤੇ ਲਾਲ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ, ਮੋਰ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਰਚ੍ਚਞ੍ਚਨ੍ਨਿਸ਼ਾਨਾਥਮਣ੍ਡਲੀਮਧੁਰਾਨਨਾ
ਉਸ ਦਾ ਮੁਖ ਸਤੰਬਰ ਦੀ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਰਾਤ ਦੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਤਿਲਕਰਤ੍ਨਾਭਭਾਲਨੇਤ੍ਰਵਿਰਾਜਿਤਾ
ਉਸ ਦਾ ਮੱਥਾ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉੱਤੇ ਤਿਲਕਾ ਰਤਨ ਦੀ ਝਲਕ ਹੈ।
ਸੀਮਨ੍ਤਰੇਸ਼ਾਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਕਿਨ੍ਦੂਰਸ਼੍ਰੇਣਿਭਾਸੁਰਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਸਿੰਧੂਰ ਦੀ ਲਕੀਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਵੇषਾਢ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ
ਉਹ ਪੂਰੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਗਿਰੀਸ਼ੇਸ਼ਸਦਾਸ਼ਿਵਨਿਦਾਨਭੂਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਗਿਰੀਸ਼ ਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈ।
ਭਾਸਤੇ ਸਾ ਭਗਵਤੀ ਪਾਪਘ੍ਨੀ ਲਲਿਤਾਂਬਿਕਾ
ਉਹ ਭਗਵਤੀ ਲਲਿਤਾਂਬਿਕਾ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਪੂਜਾਫਲਂ ਪ੍ਰਾਹੁਯਸ੍ਯਾ ਏਵ ਹਿ ਪੂਜਨਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੀ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ।
ਵਰ੍षਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇਣਾਪ੍ਯੇਕਾਂਸ਼ੋ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ ਨ ਹਿ
ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਯਤੋ ਵਾਚੋ ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਨਸਾ ਸਹ
ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ, ਬੋਲ ਤੇ ਮਨ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਪਕ੍ਸ਼ਪਾਤਾਨ੍ਨ ਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਨ ਮੋਹਾਦ੍ਵਾ ਮਯੋਚ੍ਯਤੇ
ਨਾ ਪੱਖਪਾਤ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਮੋਹ ਜਾਂ ਸਨੇਹ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਾ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਹੈ।
ਮषੀਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵੇ ऽਪਿ ਸਪ੍ਤ ਸਂਤੁ ਮਹਾਰ੍ਣਵਾਃ
ਸਾਰੇ ਮਸ਼ੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਹੋ ਜਾਣ।
ਤਸ੍ਯ ਲੇਖਨਕਾਲੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਰਾਰ੍ਧ੍ਯਾਧਿਕਵਤ੍ਸਰੈਃ
ਉਸ ਲਿਖਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪਰਾਰਧ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸਮਾ ਵਕ੍ਤਾਰੋ ਯਦਿ ਕੁਂਭਜ
ਸਾਰੇ ਵਕਤਾ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗੇ ਹੋਣ, ਹੇ ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ।
ਅਥ ਵਾ ਵृਤ੍ਤਿਰਖਿਲਾ ਨਿष੍ਫਲਾ ਤਦ੍ਗੁਣਸ੍ਤੁਤੌ
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਾਰੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਮਹਾਮਾਯਾਜਵਨਿਕਾ ਲਂਬਤੇ ਮੇਚਕਪ੍ਰਭਾ
ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਚਾਦਰ ਲਟਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਹੈ।