ਲਲਿਤਾਜ੍ਞਾਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨ੍ਯੋ ਵਸ਼ੀਨਾਂ ਪੀਠਵਰ੍ਤਿਕਾਃ
ਉਹ ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵਸ਼ੀ ਦੇ ਪੀਠਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਿਨ੍ਦੁਨਾਦ ਮਹਾਪੀਠਂ ਦਸ਼ਹਸ੍ਤਸਮੁਨ੍ਨਤਮ੍
ਬਿੰਦੂ ਅਤੇ ਨਾਦ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੀਠ ਦਸ ਹੱਥ ਉਚਾ ਹੈ।
ਬਿਨ੍ਦੁਪੀਠਮਿਦਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਸ਼੍ਰੀਪੀਠਮਪਿ ਚੇष੍ਯਤੇ
ਇਹ ਬਿੰਦੂ ਪੀਠ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸ੍ਰੀ ਪੀਠ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਨਨ੍ਦਪੀਠਮਪਿ ਚ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਪੀਠਰੂਪਧृਕ੍
ਇਹ ਆਨੰਦ ਪੀਠ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜਾਹ ਪੀਠਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ।
ਜਾਗਰ੍ਤਿ ਮਞ੍ਚਰਤ੍ਨਂ ਤੁ ਪ੍ਰਪਞ੍ਚਤ੍ਰਯਮੂਲਕਮ੍
ਇੱਥੇ ਮਣੀ-ਮੰਜਾ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ।
ਦਸ਼ਹਸ੍ਤਸਮੁਨ੍ਨਮ੍ਰਾ ਹਸ੍ਤਤ੍ਰਿਤਯਵਿष੍ਠਿਤਾਃ
ਦਸ ਹੱਥ ਉਚਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਾਵਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰੀਧ੍ਯਾਨਯੋਗਤਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਸ੍ਰੀ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਯੋਗ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਕਃ ਸ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਵਹ੍ਨਿਦਿਗ੍ਭਾਗਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ਮਾ ਸ ਵਿਜ੍ਞੇਯ ਈਸ਼ਦਿਗ੍ਭਾਗਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਸਰਵ-ਆਤਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਈਸ਼ਾ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਰ੍ਯਧਃਸ੍ਤਂਭਰੂਪਾ ਮਧ੍ਯੇ ਪੁਰੁषਰੂਪਿਣਃ
ਉਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਸਤੰਭਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਤੇषਾਮੁਪਰਿ ਮਞ੍ਚਸ੍ਯ ਫਲਕਸ੍ਤੁ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਰ, ਮੰਜੇ ਦਾ ਪਲੱਥ Sadāśiva ਹੈ ਜੋ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਨਲ੍ਵषਟ੍ਕਾਯਾਮਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਦਾਭਾਸ੍ਵਰਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਛੇ ਸਤੰਭਾਂ ਵਾਲੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਾਮਣਿਮਯਾਙ੍ਗਾਨਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਰੂਪਾਣਿ ਤਾਪਸ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ।
ਆਰੋਹਸ੍ਯ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਸੋਪਾਨਾਨ੍ਯਭਿਦਧ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਚੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਪੜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਰਨਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਰਸੋ ਰੂਪਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸਂਬ੍ਦੋਪਸ੍ਥਪਾਯੁਪਦਾਨਿ ਚ
ਸਵਾਦ, ਰੂਪ, ਛੂਹ, ਧੁਨੀ, ਤੇ ਜਨਨ ਅਤੇ ਵਿਸਰਜਨ ਦੇ ਅੰਗ।
ਅਹਙ੍ਕਾਰਸ਼੍ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਮਨਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਪੂਰੁषੌ
ਅਹੰਕਾਰ, ਬੁੱਧੀ, ਮਨ, ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਦੇ ਤੱਤ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਵਿਦ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਸਦਾਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵਾ ਇਤਿ
ਸ਼ੁੱਧ ਗਿਆਨ, ਈਸ਼ਵਰ, Sadāśiva, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ਿਵ।
ਪੂषਾ ਸੋਪਾਨਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਮਞ੍ਚਪੂਰ੍ਵਦਿਸ਼ਂਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਮੰਜੇ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ, ਪੜਾਵਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਤੇ Pūṣā ਟਿਕੇ ਹਨ।
ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਂ ਸਮੁਨ੍ਨਮ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਨਲ੍ਵਪ੍ਰਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਇਹ ਹੱਥ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਜਿੰਨਾ ਉੱਚਾ ਤੇ ਚਾਰ ਨਲਵਾਂ ਚੌੜਾ ਹੈ।
ਗਡ੍ਡਕਾਨਾਂ ਚਤੁਃ षष੍ਟਿਸ਼ੋਭਿਤਂ ਪਾਟਲਤ੍ਵਿषਾ
ਚੌਂਹਠ ਗੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ।
ਸ਼ੁਚਿਨਾ ਮृਦੁਨਾ ਕॢਪ੍ਤਃ ਪਦ੍ਮਰਾਗਮਣਿਤ੍ਵਿषਾ
ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਨਰਮ ਬਣਿਆ, ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਵੇषਰੁਚਿਰਸ੍ਸਦਾ षੋਡਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਃ
ਸਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ, ਸੌਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ।
ਹਾਰਕੇਯੂਰਮੁਕੁਟਕਟਕਾਦ੍ਯੈਰਲਙ੍ਕृਤਃ
ਹਾਰ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਮਕੁਟ, ਕੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਜਾਗਰ੍ਤਿ ਭਗਵਾਨਾਦਿਦੇਵਃ ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਭਗਵਾਨ, ਆਦਿ-ਦੇਵ, Kāmeśvara ਸ਼ਿਵ, ਸਦਾ ਜਾਗਦੇ ਹਨ।
ਸਦਾ षੋਡਸ਼ਵਰ੍षਾ ਚ ਨਵਯੌਵਨਦਰ੍ਪਿਤਾ
ਉਹ ਸਦਾ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਗਰਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਯਾਵਕਸ਼੍ਰੀਰ੍ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਪੇਕ੍ਸ਼ਾ ਪਾਦਲੌਹਿਤ੍ਯਵਾਹਿਨੀ
ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਲਾਲ ਲੱਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ, ਆਜ਼ਾਦ, ਤੇ ਲਾਲੀ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਨਙ੍ਗਵਰਤੂਣੀਰਦਰ੍ਪੋਨ੍ਮਥਨਜਙ੍ਘਿਕਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਗੁੰਮਟੀਆਂ ਹਨ।
ਅਲਙ੍ਕृਤਨਿਤਂਬਾਢ੍ਯਾ ਜਘਨਾਭੋਗਭਾਸੁਰਾ
ਉਸ ਦੇ ਕਮਰ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਘਾ ਦੀ ਪੂਰੀਤਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਨਤਨਾਭਿਮਹਾਵਰ੍ਤਤ੍ਰਿ ਵਲ੍ਯੂਰ੍ਮਿਪ੍ਰਭਾਸਰਿਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਗਹਿਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤਿਪੀਵਰਵਕ੍ਸ਼ੋਜਭਾਰਭਙ੍ਗੁਰਮਧ੍ਯਭੂਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਨਾਜੁਕ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਿਨੇ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠ ਝੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।