ਤੇ ऽਤ੍ਰੇਵ ਹਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਲੋਕਭਾਸਕਤਾਂ ਗਤਾਃ
ਇਥੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਦਰ੍ਪਾਰੇ ਪਾਰੇ ਯਸ੍ਤਨ੍ਮਯਸ੍ਥਿਤਃ
ਵਿੰਧਿਆ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ, ਜੋ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਮਤ੍ਯਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਛਾਯਾ ਦੇਵੀ ਪਰਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਚੱਖਸ਼ੁਸ਼ਮਤੀ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਛਾਇਆ ਦੇਵੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਲਲਿਤਾਯਾ ਮਹੇਸ਼ਾਨ੍ਯਾਃ ਸਦਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਹृਦਾ ਜਪਨ੍
ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲੋਂ ਜਪਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਹਿਰਨ੍ਤਸ੍ਤਮੋਜਾਲਂ ਸਮੂਲਮਵਮਰ੍ਦਯਨ੍
ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ, ਜੜ੍ਹ ਸਮੇਤ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਬਿਮ੍ਬਮਹਾਸ਼ਾਲਾਨ੍ਤਰੇ ਮਾਰੁਤਯੋਜਨੇ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੰਡਪ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਹਵਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ।
ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਗੋਪੁਰਦ੍ਵਾਰਕਪਾਟਾਰ੍ਗਲਸਂਯੁਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਗੋਪੁਰ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯਭੂਃ ਸਮਸ੍ਤਾਪਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਿਕਾਦ੍ਵਾਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਮੱਧਲੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਚੰਦਨੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ ਕਾਨ੍ਤਿਮਾਯਯੌ
ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਚੰਦਰਮਾ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ।
ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਲੋਕ੍ਯਤਿਮਿਰਧ੍ਵਂਸੀ ਸਂਸਾਰਵਰ੍ਤਕਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਸਤਾਈ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ,
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਿਕਾਦ੍ਵਾਰੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਭਗਵਾਞ੍ਛਸ਼ੀ
ਉਥੇ ਹੀ ਚਾਂਦਨੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਚੰਦਰਮਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨ੍ਯਾਦਿਯੁਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਲਂ ਨਯਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਉਥੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੰਦਰਮਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਨਿਕਟੇ ਸਾ ਕਕ੍ਸ਼ਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰ ਪੂਰਿਤਾ
ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਉਹ ਘੇਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰੋ ਨਾਮ ਸ਼ਾਲੋ ऽਸ੍ਤਿ ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮੰਡਪ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸ਼੍ਰਿੰਗਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਮਹਾਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਪਰਿਖਾ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਵਸੁਧਾਖਿਲਾ
ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀ ਸ਼੍ਰਿੰਗਾਰ ਖਾਈ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ਸਨ੍ਤਿ ਨਾਨਾਭੂषਣਭਾਸੁਰਾਃ
ਉਥੇ ਸ਼੍ਰਿੰਗਾਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਸਦਾ ਸਤ੍ਤਂ ਨੌਕਾਸ੍ਥਂ ਕੁਸੁਮਾਯੁਧਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਨੌਕ ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ਿਖੈਰਖਿਲਾਂਲ੍ਲੋਕਾਂਲ੍ਲਲਿਤਾਜ੍ਞਾਵਸ਼ਂਵਦਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸਾਵਧਾਨੇਨ ਮਨਸਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਦ੍ਮਾਟਦੀਸ੍ਥਲਮ੍
ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਮਲ ਦੇ ਬਾਗ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ ਪਰਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਹਾਪਦ੍ਮਾਟਵੀਸ੍ਥਲਮ੍
ਉਸਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵੱਡੇ ਕਮਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਕੁਲਾਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁषਾ ਵਿਕਲ੍ਪਜ੍ਞਾਨਧੂਸਰਾਃ
ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਦੇਹ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਮਹਾਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਪਰਿਖਾਨ੍ਤਰਿਤੁਂ ਨ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਸ਼੍ਰਿੰਗਾਰ ਖਾਈ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਮਹਾਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਪਰਿਖਾਧਿਕਾਰੀ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸ੍ਮਰਃ
ਵੱਡੀ ਸ਼੍ਰਿੰਗਾਰ ਖਾਈ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ।
ਮਹਾਪਦ੍ਮਾਟਵੀਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਨ ਕੋ ऽਪਿ ਭਵਤਿ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਵੱਡੇ ਕਮਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਤੱਕ ਕੋਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਚਿਨ੍ਤਾਮਣਿਗृਹਂ ਨਾਮ ਚਕ੍ਰਰਾਜਮਹਾਲਯਃ
ਉਥੇ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਮਹਿਲ ਹੈ, ਜੋ ਚੱਕਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਹਾਨ ਆਲ੍ਹਣਾ ਹੈ।
ਮਹਾਪਦ੍ਮਾਟਵੀ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਨੀ
ਵੱਡਾ ਕਮਲ ਜੰਗਲ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਇਹ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਪ੍ਯੇਵਮੇਵ ਗੋਪੁਰਾਣਾਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਐਸੇ ਹੀ ਵਿਵਸਥਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਾਸ੍ਤੁ ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪਞ੍ਚਸਂਖ੍ਯਾਧਿਕਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਵੀਹ ਹਾਲਾਂ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪੰਜ ਵੱਧ ਹਨ ਤੇ ਬੜੇ ਹੀ ਸੁਭਾਗੇ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਾਟਵੀਸ੍ਥਲਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਾਵਧਾਨੋ ਮੁਨੇ ਸ਼ृਣੁ
ਮੁਨੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲਾ ਮੈਦਾਨ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਾਂਗਾ।