ਤਨ੍ਵਾਨਾ ਸਤਤਂ ਤਾਰਾ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੇਨਾਂ ਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਤਾਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਕਮਰਬੰਧੀ ਬੁਣਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਸ਼ਾਲ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਬੁੱਧਿਸਾਲਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰ ਜੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਕਨਕਚ੍ਛਾਯਂ ਤਜ੍ਜਲਤ੍ਵੇਨ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਸੋਪਾਨਾਦਿਕ੍ਰਮਸ਼੍ਚੈਵ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਉਥੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ।
ਵਿਹਰਨ੍ਤਿ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਮਦਪਾਟਲਾਃ
ਉਥੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਾਂ ਸੁਧਾਮਾਲਿਨੀਮਾਹੁਰ੍ਯਾਮਾ ਹੁਰਮृਤੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਧਾਮਾਲਿਨੀ ਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤੇਸ਼ਵਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਈषਦਾਲੋਕਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਦਦਾਯਿਨੀ
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਸਤ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਸ੍ਰਕ੍ਪਰਿਵੀਤਕਚਾਚਿਤਾ
ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪਕ੍ਵਂ ਪਿਸ਼ਿਤਖਣ੍ਡਂ ਚ ਮਣਿਪਾਤ੍ਰੇ ਤਥਾਨ੍ਯਕੇ
ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਮਾਸ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਹੋਰ ਇਕ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਦਦਾਤਿ ਵਾਪੀਤਰਣਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਉਹੀ ਝੀਲ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਅਹਙ੍ਕਾਰਮਹਾਸ਼ਾਲਃ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਗੋਪੁਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਮਹਿਲ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਵਾਪਿਕਾ ਨਾਮ ਸੌषੁਮ੍ਣਾਮृਤਰੂਪਿਣੀ
ਉਥੇ ਵਿਮਰਸ਼ ਨਾਂ ਦੀ ਝੀਲ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਸ਼ੁਮਣਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸੁषੁਮ੍ਣਦਣ੍ਡਵਿਵਰੇ ਜਾਗਰ੍ਤਿ ਪਰਮਾਮृਤਮ੍
ਸੁਸ਼ੁਮਣਾ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਤਟਸੋਪਾਨਪਕ੍ਸ਼ਿਨੌਕਾ ਹਿ ਤਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੀੜ੍ਹੀਆਂ, ਕੰਢੇ, ਪਰਾਂ ਅਤੇ ਨਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਮਾਲਸ਼੍ਯਾਮਲਾਕਾਰਾ ਸ਼੍ਯਾਮਕਞ੍ਚੁਕਧਾਰਿਣੀ
ਉਹ ਤਮਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਗੂੜ੍ਹ ਨੀਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਗੂੜ੍ਹ ਨੀਲੇ ਚੋਲੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਾਰਿਤ੍ਰਕਰਾ ਨਿਤ੍ਯਮੁਲ੍ਲਸਨ੍ਮਦਮਾਂਸਲਾ
ਉਹ ਸਦਾ ਚਮਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਚਪੂ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਵਾਪਿਕਾ ਪਯਸਾਗਾਧਾ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਇੱਕ ਡਿੱਗੀ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਬਿਂਬਮਹਾਸ਼ਾਲਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨ ਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਮੰਡਪ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਾਂਗ, ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਵਸੁਧਾ ਖਚਿਤਾ ਕੁਰਵਿਨ੍ਦਕੈਃ
ਉਸ ਮੱਧਲੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਧਰਤੀ ਕੁਰਵਿੰਦ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਤਿਤੀਵ੍ਰਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯੋ ऽਲਭਤ ਤਾਂ ਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਹ ਚਮਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਤੇ ऽਤ੍ਰੇਵ ਹਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਲੋਕਭਾਸਕਤਾਂ ਗਤਾਃ
ਇਥੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਦਰ੍ਪਾਰੇ ਪਾਰੇ ਯਸ੍ਤਨ੍ਮਯਸ੍ਥਿਤਃ
ਵਿੰਧਿਆ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ, ਜੋ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਮਤ੍ਯਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਛਾਯਾ ਦੇਵੀ ਪਰਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਚੱਖਸ਼ੁਸ਼ਮਤੀ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਛਾਇਆ ਦੇਵੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਲਲਿਤਾਯਾ ਮਹੇਸ਼ਾਨ੍ਯਾਃ ਸਦਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਹृਦਾ ਜਪਨ੍
ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲੋਂ ਜਪਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਹਿਰਨ੍ਤਸ੍ਤਮੋਜਾਲਂ ਸਮੂਲਮਵਮਰ੍ਦਯਨ੍
ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ, ਜੜ੍ਹ ਸਮੇਤ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਬਿਮ੍ਬਮਹਾਸ਼ਾਲਾਨ੍ਤਰੇ ਮਾਰੁਤਯੋਜਨੇ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੰਡਪ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਹਵਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ।
ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਗੋਪੁਰਦ੍ਵਾਰਕਪਾਟਾਰ੍ਗਲਸਂਯੁਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਗੋਪੁਰ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯਭੂਃ ਸਮਸ੍ਤਾਪਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਿਕਾਦ੍ਵਾਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਮੱਧਲੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਚੰਦਨੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ ਕਾਨ੍ਤਿਮਾਯਯੌ
ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਚੰਦਰਮਾ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ।
ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਲੋਕ੍ਯਤਿਮਿਰਧ੍ਵਂਸੀ ਸਂਸਾਰਵਰ੍ਤਕਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।