ਭਵਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਸ੍ਤਦੇਵ ਹਿ ਰਸਾਯਨਮ੍
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹੀ ਅਸਲ ਰਸ ਹੈ।
ਤਦ੍ਗਨ੍ਧਾਘ੍ਰਾਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਨ੍ਤਾਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸਿਰਫ ਸੁੰਘਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਭਯੋਃ ਸ਼ਾਲਯੋਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸੁਧਾਵਾਪੀਤਟਦ੍ਵਯੇ
ਦੋਹਾਂ ਹਾਲਾਂ ਦੇ ਪਾਸੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਦੂਰਂ ਤੁ ਤਲਂ ਤਸ੍ਯਾ ਜਲਾਨ੍ਤਰੇ
ਉਸਦਾ ਤਲ, ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ, ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾ ਰਤ੍ਨਵਰ੍ਣਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਹਂਸਾਸ਼੍ਚ ਸਾਰਸਾਃ
ਉਥੇ ਹੰਸ ਤੇ ਸਾਰਸ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਤਜ੍ਜਲਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਰਸਾਯਨਮਯਂ ਨਵਮ੍
ਉਹ ਪੰਛੀ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਨਵੇਂ ਤੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਦਾਕੂਜਿਤਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਣ੍ਡਵਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਕਰੰਡਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰਿਤੋ ਵਾਪਿਕਾਚਕ੍ਰਪਰਿਵੇषਣਭੂਯਸਾ
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਝੀਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਰਾ ਨਾਮ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਵਰ੍ਤਤੇ ਤੋਰਣੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਥੇ ਤਾਰਾ ਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਨੌਕਾਸਹਸ੍ਰੇਣ ਖੇਲਨ੍ਤ੍ਯੋ ਸਰਸੀਜਲੇ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨੌਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵੀਣਾਵੇਣੁਮृਦਙ੍ਗਾਦਿ ਵਾਦਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜੇ ਵਜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੁਹੁਰ੍ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਯਸ਼ਃ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾ।
ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਸੁਧਾਤੋਯਂ ਸਂਚਰਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਰੀਸ਼ਤੈਃ
ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਨੌਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਧਾਨਭੂਤਾ ਤਾਰਾਂਬਾ ਜਲੌਘਸ਼ਮਨਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਮਾਂ ਤਾਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਗ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਨੋ ਦਤ੍ਤੇ ਵਾਪਿਕਾਂਭਸਿ ਸਨ੍ਤਰਮ੍
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਮਹਾਰਾਜ੍ਞੀ ਮਹੌਦਾਰ੍ਯਂ ਪਤਨ੍ਤੀਨਾਂ ਪਦੇਪਦੇ
ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਦਿਲਦਾਰੀ ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਨੌਕਂ ਮਣਿਗृਹੇ ਵਸਨ੍ਤੀਨਾਂ ਮਨੋਹਰੇ
ਹਰ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ, ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਜਹਾਜ਼ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨੌਕਾਃ ਸੁਵਰ੍ਣਾਢ੍ਯਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਰਤ੍ਨਕृਤਾ ਮੁਨੇ
ਕੁਝ ਜਹਾਜ਼ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਿਂਹਾਸਨਾ ਨਾਵਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦਨ੍ਤਾਵਲਾਨਨਾਃ
ਕੁਝ ਜਹਾਜ਼ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਸੁੰਡ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਾਰਾਂਬਾਮਹਤੀਂ ਨੌਕਾਮਧਿਗਮ੍ਯ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਤਾਰਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨੌਕ ਮਿਲਣ ਤੇ ਉਹ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਵਾਨਾ ਸਤਤਂ ਤਾਰਾ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੇਨਾਂ ਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਤਾਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਕਮਰਬੰਧੀ ਬੁਣਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਸ਼ਾਲ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਬੁੱਧਿਸਾਲਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰ ਜੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਕਨਕਚ੍ਛਾਯਂ ਤਜ੍ਜਲਤ੍ਵੇਨ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਸੋਪਾਨਾਦਿਕ੍ਰਮਸ਼੍ਚੈਵ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਉਥੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ।
ਵਿਹਰਨ੍ਤਿ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਮਦਪਾਟਲਾਃ
ਉਥੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਾਂ ਸੁਧਾਮਾਲਿਨੀਮਾਹੁਰ੍ਯਾਮਾ ਹੁਰਮृਤੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਧਾਮਾਲਿਨੀ ਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤੇਸ਼ਵਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਈषਦਾਲੋਕਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਦਦਾਯਿਨੀ
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਸਤ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਸ੍ਰਕ੍ਪਰਿਵੀਤਕਚਾਚਿਤਾ
ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪਕ੍ਵਂ ਪਿਸ਼ਿਤਖਣ੍ਡਂ ਚ ਮਣਿਪਾਤ੍ਰੇ ਤਥਾਨ੍ਯਕੇ
ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਮਾਸ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਹੋਰ ਇਕ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਦਦਾਤਿ ਵਾਪੀਤਰਣਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਉਹੀ ਝੀਲ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।