ਆਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਮਰਵਿਨ੍ਦਾਭੋ ਮੁਸਲੀ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਅੱਗਣੀ ਵੱਲ ਮਧੁਸੂਦਨ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਵਾਯਵ੍ਯਾਂ ਵਾਮਨੋ ਵਜ੍ਰੀ ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯ ਦੀਪ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਪੱਛਮ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਾਮਨ ਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਜਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਨਵੇਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪ੍ਰਭੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਹ੍ਯਵਾਚ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਮੁਦ੍ਗਰੀ
ਨਿਸ਼ਿਧ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਮਾਣਿਕ੍ਯਮਣ੍ਡਪਸ੍ਥਾਨਮਨੁਲੋਮ੍ਯੇਨ ਵੇष੍ਟਤੇ
ਉਹ ਮਾਣਕਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੇਰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਗੋਪਕਸਂਕਾਸ਼ਃ ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤੋ ऽਪਰਾਜਿਤਃ
ਉਹ ਅਜੇਤ ਹੈ, ਇੰਦਰਗੋਪ ਕੀੜੇ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੰਦਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਾਣਿਕ੍ਯਮਣ੍ਡਪਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿਲੋਮੇਨ ਵਿਵੇष੍ਟਤੇ
ਉਹ ਮਾਣਕਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਘੇਰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਣਿਕ੍ਯਮਣ੍ਡਪਗਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਉਹ ਮਾਣਕਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਤਮ੍ਭਕਂ ਨਾਮ ਮਣ੍ਡਪਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਤੰਭਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਡਪ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਕृਤਸ਼੍ਸ਼ਾਲਸ੍ਤੁਙ੍ਗਸ੍ਤਤ੍ਰਾਭਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਲਾ ਖੜੀ ਹੈ।
ਤਾਦृਸ਼ਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਯੋ ਬਹ੍ਵ੍ਯਃ ਸ੍ਤਮ੍ਭਾਨਾਂ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਮ੍
ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਕਈ ਕਤਾਰਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਤੰਭਾਂ ਦੀਆਂ ਲਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਲੋਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਞ੍ਜਾਗਰ੍ਤਿ ਸ੍ਫੁਰਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ।
ਨਨ੍ਦਿਭृਙ੍ਗਿਮਹਾਕਾਲਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ ਨੰਦੀ, ਭ੍ਰਿੰਗੀ ਤੇ ਮਹਾਕਾਲਾ ਆਦਿ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਜੀਵ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਲੋਕੋਤ੍ਤਮੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਤਮ੍ਭਮਣ੍ਡਪੇ
ਉਸ ਉੱਚੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਤੰਭਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਡਪ ਦੇ ਅੰਦਰ,
ਲਲਿਤਾਜ੍ਞਾਪਾਲਕਸ਼੍ਚ ਲਲਿਤਾਜ੍ਞਾਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਃ
ਉਥੇ ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਰਾਖੇ ਤੇ ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਸ਼ੈਵ੍ਯਾ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਸ੍ਵਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਲਲਿਤਾਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਲਲਿਤਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ,
ਮਹਾਪ੍ਰਕਾਸ਼ਰੂਪਾਂ ਤਾਂ ਮੇਧਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮੈਧਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤਚ੍ਛਾਲਾਨ੍ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ ਕੁਮ੍ਭਸਂਭਵਃ
ਉਹੀ ਹਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਘੜੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਏषਾਂ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਜਾਯਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਹੋਦਯਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਡੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਨੋ ਨਾਮ ਮਹਾਸ਼ਾਲਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਃ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਾਲ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਮਨ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਾਗਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਪ੍ਯਮृਤਵਾਪਿਕਾ
ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਝੀਲ ਹੈ।
ਭਵਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਸ੍ਤਦੇਵ ਹਿ ਰਸਾਯਨਮ੍
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹੀ ਅਸਲ ਰਸ ਹੈ।
ਤਦ੍ਗਨ੍ਧਾਘ੍ਰਾਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਨ੍ਤਾਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸਿਰਫ ਸੁੰਘਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਭਯੋਃ ਸ਼ਾਲਯੋਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸੁਧਾਵਾਪੀਤਟਦ੍ਵਯੇ
ਦੋਹਾਂ ਹਾਲਾਂ ਦੇ ਪਾਸੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਦੂਰਂ ਤੁ ਤਲਂ ਤਸ੍ਯਾ ਜਲਾਨ੍ਤਰੇ
ਉਸਦਾ ਤਲ, ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ, ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾ ਰਤ੍ਨਵਰ੍ਣਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਹਂਸਾਸ਼੍ਚ ਸਾਰਸਾਃ
ਉਥੇ ਹੰਸ ਤੇ ਸਾਰਸ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਤਜ੍ਜਲਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਰਸਾਯਨਮਯਂ ਨਵਮ੍
ਉਹ ਪੰਛੀ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਨਵੇਂ ਤੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਦਾਕੂਜਿਤਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਣ੍ਡਵਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਕਰੰਡਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰਿਤੋ ਵਾਪਿਕਾਚਕ੍ਰਪਰਿਵੇषਣਭੂਯਸਾ
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਝੀਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਰਾ ਨਾਮ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਵਰ੍ਤਤੇ ਤੋਰਣੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਥੇ ਤਾਰਾ ਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਨੌਕਾਸਹਸ੍ਰੇਣ ਖੇਲਨ੍ਤ੍ਯੋ ਸਰਸੀਜਲੇ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨੌਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ।