ਵਾਰੁਣਂ ਲੋਕਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਰੁਣੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸਦਾ
ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਤਾਮਂ ਤ੍ਰਜਾਪੀ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਮਸਾਧਕਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਨਯਤ੍ਯਧੋਮਾਰ੍ਗਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਬਨ੍ਧਮੋਚਕਃ
ਉਹ ਬੰਨ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਪੱਥਰ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵਾਯੁਸ਼ਰੀਰਾਸ਼੍ਚ ਸਦਾਨਨ੍ਦਮਹੋਦਯਾਃ
ਉਥੇ, ਹਵਾ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਸਦਾ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਯੋਗਿਨੋ ਯੋਗਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਗੋਰਖਸ਼ ਮੁੱਖ ਹੋਰ ਜੋਗੀ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਲਗਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਭਿਨ੍ਨਮੂਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਤਤੇ ਕੁਮ੍ਭਸਮ੍ਭਵ
ਕੁੰਭਸੰਭਵ ਦੀ ਰੂਪ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖਰੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਮਾਰੁਤਨਾਥਸ੍ਯ ਸਦਾ ਮਧੁਮਦਾਲਸਾਃ
ਹਵਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਸੇਵਕ ਸਦਾ ਮਸਤ ਅਤੇ ਆਲਸੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਲਲਿਤਾਯਜਨਧ੍ਯਾਨਕ੍ਰਮਪੂਜਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਰੀਤਿ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮਾਰੁਤੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸਦਾ ਜਪਤਿ ਚਕ੍ਰਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਹਵਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਦਾ ਚਕਰ ਵਾਲੀ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ।
ਪਰਾਗਮਯਤਾਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਵਿਨੋਦਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯਨ੍ਭਾਵਯਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ
ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਕ੍ਸ਼ੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਸਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤਦ੍ਦ੍ਵਾਰਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਮਧ੍ਯਗਃ
ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਦੋ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸਹਿਤੋ ਲਲਿਤਾਭਕ੍ਤਾਨ੍ਪੂਰਯਨ੍ਧਨਸਮ੍ਪਦਾ
ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਮਧੁਭੇਦੈਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਪੂਜਯਤਿ ਚਕ੍ਰਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਚਕਰ ਵਾਲੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਧ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਦਯੋ ਯਕ੍ਸ਼ਸੇਨਾਨ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਤਿ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਕਈ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਅਨਰ੍ਧ੍ਯਰਤ੍ਨਖਚਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰੋ ऽਧਿਦੇਵਤਾ
ਉਥੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਮੁੱਖ ਦੇਵੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸਮਾਨੈਰ੍ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵੈਲੋਙ੍ਕਨਿਰ੍ਵਾਹਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮਾਨ ਮਹਾਨ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਆਵृਤਃ ਸਤਤਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਜਪਞ੍ਛੀਦੇਵਤਾਮਨੁਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵੀ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਕਕੋਟਿਰੁਦ੍ਰਾਣੀਗਣਮਣ੍ਡਿਤਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਭੂਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਅਨੇਕਾਂ ਕਰੋੜ ਰੁਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਲਲਿਤਾਧ੍ਯਾਨਨਿਰਨਾਃ ਸਦਾਸਵਮਦਾਲਸਾਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਵ੍ਯ ਮਦ ਨਾਲ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਬਾਹੁਪ੍ਰਮੁਸ਼ੈ ਰੁਦ੍ਰੈਰਨ੍ਯੈਰ੍ਨਿषੇਵਿਤਃ
ਉਹ ਰੁਦਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣਯਬਾਹੁ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ।
ਸ਼ੂਲਕੋਟ੍ਯਾ ਵਿਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰੋਤ੍ਥੈਃ ਕਟੁਪਾਵਕੈਃ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸੂਲਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾਈ ਨਾਲ ਚੀਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਤਿੱਖੀ ਅੱਗ ਛੱਡਦਾ ਹੈ।
ਆਜ੍ਞਾਧਰੋ ਮਹਾਵੀਰੋ ਲਲਿਤਾਜ੍ਞਾਪ੍ਰਪਾਲਕਃ
ਉਹ ਆਗਿਆ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਹੈ, ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਰ੍षੇ ਪਰਿਵਾਰਾਃ ਪ੍ਰਮਾਥਿਨਃ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਮਹਾ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬੜੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਉਤਪਾਤੀ ਹਨ।
ਯੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਧਿਭੂਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਰੁਦਰ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਨ।
ਯੇषਾਮਨ੍ਨਮਿषਸ਼੍ਚਵ ਯੇषਾਂ ਵਾਤਾਸ੍ਤਥੇषਵਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਤੇ ਨੈਵੇਦਿਆ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਹਵਾ ਹਨ।
ਅਰ੍ਣਵੇ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾ ਮਹੌਜਸਃ
ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਯੇ ਭੂਤਾਨਾਮਧਿਭੁਵੋ ਵਿਸ਼ਿਖਾਸਃ ਕਪਰ੍ਦਿਨਃ
ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਤੀਰ-ਕਵਰ ਹਨ।
ਯੇ ਪਥਾਂ ਰਥਕਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਯੇ ਚ ਤੀਰ੍ਥਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਉਹ ਰੁਦਰ ਜੋ ਰਸਤੇ ਦੇ ਰਥਵਾਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਲਲਿਤਾਜ੍ਞਾਪ੍ਰਣੇਤਾਰੋ ਦਿਸ਼ੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਿਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰ ਚੌਂਫੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਏ ਹਨ।