ਪਿਬਨ੍ਤੋ ਮਧੁਰਂ ਮਦ੍ਯਂ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤੋ ਭਕ੍ਤਿਨਿਰ੍ਭਰਾਃ
ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਮਦ ਪੀਂਦੇ, ਨੱਚਦੇ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਲਤਾਗृਹੇषੁ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਮਨ੍ਦਿਰੇषੁ ਮਹਰ੍ਦ੍ਧਿषੁ
ਸੁੰਦਰ ਬੇਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਮਦੇ ਹਨ।
ਨਿਵਸਂਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਾਰੀਭਿਃ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਾਃ
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਰ੍ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰਨੀਲਮਹਾਸ੍ਥਲੀਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੀਲੇ ਮਹਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨੀਲੈਰ੍ਭਾਵੈਃ ਸਦਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਮਨੁਜਾ ਮੁਨੇ
ਮੁਨਿ ਜੀ, ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਵਾਂ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਮੁਨੇ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਾਃ ਸਂਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਮੁਨਿ ਜੀ, ਉਹ ਲੋਕ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਮਹਾਂਇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਮਯਃਸ਼ਾਲਃ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਗੋਪੁਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਮੁਕਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਸਰ੍ਵਾਪਿ ਮੁਕ੍ਤਾਖਚਿਤਾਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਤਿਮਨੋਹਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜੇ ਮੁਕਤਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਠੰਢੇ।
ਏਵਮਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਨਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਰਨ੍ਤਿ ਮਹਾਸ੍ਥਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵੱਡੇ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਵਸਂਤਿ ਪੂਰ੍ਵਜਨੁषਿ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀਮਨ੍ਤ੍ਰਸਾਧਕਾਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਸਾਧਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼ਾਲਸ੍ਯ ਪਰਿਤਃ ਸਂਯੁਜ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ਕਾਨ੍
ਮੁਕਤਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਲ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਭਾਗੇ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਸ੍ਤਤ੍ਕੋਣੇ ਵਹ੍ਨਿਲੋਕਭੂਃ
ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ; ਉਸ ਕੋਨੇ ਵਿਚ ਅੱਗ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਲਲਿਤਾਮਨ੍ਤ੍ਰਜਾਪੀ ਤੀਵ੍ਰਸ੍ਵਭਾਵਵਾਨ੍
ਹਰ ਥਾਂ, ਲਲਿਤਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰ੍ਧਂ ਨਿਯਮਯਤ੍ਯੇਵ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀਸਮਯਂ ਗੁਹਃ
ਉਹ ਗੁਹਾ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੂਡਭਕ੍ਤਿਪਰਾਨ੍ਮੂਰ੍ਖਾਂਸ੍ਤਬ੍ਧਾਨਤ੍ਯਨ੍ਤਦਰ੍ਪਿਤਾਨ੍
ਝੂਠੀ ਭਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਮੂਰਖ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਹਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਰੂਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ,
ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਨ੍ਪਾਪਸ਼ੀਲਾਂਸ਼੍ਚ ਵृਥੈਵ ਪ੍ਰਾਣਿਹਿਂਸਕਾਨ੍
ਨਾਸਤਿਕ, ਪਾਪੀ ਤੇ ਵਿਅਰਥ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ,
ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇ ਰੌਰਵੇ ਚ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਚ ਕੁਮ੍ਭਜ
ਕਾਲਸੂਤਰ, ਰੌਰਵ ਤੇ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਵਿਚ, ਹੇ ਕੁੰਭਜ,
ਲਾਲਾਕ੍ਸ਼ੇਪੇ ਸੂਚਿਵੇਧੇ ਤਥੈਵਾਙ੍ਗਾਰਪਾਤਨੇ
ਥੂਕ ਸੁੱਟਣ, ਸੂਈ ਚੁਭਾਉਣ ਤੇ ਅੰਗਾਰਾ ਪਾਉਣ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਵਿਚ,
ਪਾਤਯਤ੍ਯਾਜ੍ਞਯਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ ਮਹੌਜਸਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਉਹ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਲੋਕਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ ਲਲਿਤਾਰ੍ਚਕਃ
ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰੁਣਂ ਲੋਕਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਰੁਣੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸਦਾ
ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਤਾਮਂ ਤ੍ਰਜਾਪੀ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਮਸਾਧਕਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਨਯਤ੍ਯਧੋਮਾਰ੍ਗਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਬਨ੍ਧਮੋਚਕਃ
ਉਹ ਬੰਨ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਪੱਥਰ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵਾਯੁਸ਼ਰੀਰਾਸ਼੍ਚ ਸਦਾਨਨ੍ਦਮਹੋਦਯਾਃ
ਉਥੇ, ਹਵਾ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਸਦਾ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਯੋਗਿਨੋ ਯੋਗਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਗੋਰਖਸ਼ ਮੁੱਖ ਹੋਰ ਜੋਗੀ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਲਗਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਭਿਨ੍ਨਮੂਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਤਤੇ ਕੁਮ੍ਭਸਮ੍ਭਵ
ਕੁੰਭਸੰਭਵ ਦੀ ਰੂਪ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖਰੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਮਾਰੁਤਨਾਥਸ੍ਯ ਸਦਾ ਮਧੁਮਦਾਲਸਾਃ
ਹਵਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਸੇਵਕ ਸਦਾ ਮਸਤ ਅਤੇ ਆਲਸੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਲਲਿਤਾਯਜਨਧ੍ਯਾਨਕ੍ਰਮਪੂਜਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਰੀਤਿ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮਾਰੁਤੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸਦਾ ਜਪਤਿ ਚਕ੍ਰਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਹਵਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਦਾ ਚਕਰ ਵਾਲੀ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ।
ਪਰਾਗਮਯਤਾਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਵਿਨੋਦਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।