ਸ੍ਥਾਲੀ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈਦृਰ੍ਯਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਭਾਸ੍ਵਰਾਕृਤਿਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਵੈਦਰਯ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਂਡਾ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨ ਅਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤੇ ਸਿਦ੍ਧਮੂਰ੍ਤਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਸਨ੍ਤਿ ਸੁਖਮੇਦੁਰਾਃ
ਉਥੇ ਸਿਧ ਹੋਏ ਜੀਵ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਸ਼੍ਚ ਮਹਾਦਨ੍ਤੋ ਮਹਾਫਣਃ
ਉਥੇ ਤਕਸ਼ਕ ਤੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ, ਵੱਡੇ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਫਣ ਵਾਲੇ, ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਗਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਥਾ ਨਾਗੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਸਤਿ ਸਾਂਗਨਾਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਗਰੁੱਪ ਨਾਗਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਲਲਿਤਾਪੂਜਕਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਸੁਰਭੋਗਿਨਃ
ਜੋ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਸੁਰ-ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਸਰਾਂਸਿਵਿਮਲਾਂਭਾਂਸਿ ਸਾਰਸਾਲਙ੍ਕृਤਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਝੀਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਾਗਾ ਅਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਸਹਾਙ੍ਗਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਗ ਤੇ ਅਸੁਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਮਯਃ ਸ਼ਾਲਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਾਲ ਇਵਾਪਰਃ
ਉਥੇ ਨੀਲਮ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਗੁੰਬਦ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਨਿ ਭੋਗ੍ਯਾਨਿ ਵਸ੍ਤੂਨਿ ਸਰਸਾਨ੍ਯਪਿ
ਉਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਗ, ਵਸਤੂਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਹਨ।
ਤੇ ਦੇਹਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਨੀਲਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਸਂਤਿ ਵੈ
ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੀਲਮ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪਿਬਨ੍ਤੋ ਮਧੁਰਂ ਮਦ੍ਯਂ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤੋ ਭਕ੍ਤਿਨਿਰ੍ਭਰਾਃ
ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਮਦ ਪੀਂਦੇ, ਨੱਚਦੇ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਲਤਾਗृਹੇषੁ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਮਨ੍ਦਿਰੇषੁ ਮਹਰ੍ਦ੍ਧਿषੁ
ਸੁੰਦਰ ਬੇਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਮਦੇ ਹਨ।
ਨਿਵਸਂਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਾਰੀਭਿਃ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਾਃ
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਰ੍ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰਨੀਲਮਹਾਸ੍ਥਲੀਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੀਲੇ ਮਹਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨੀਲੈਰ੍ਭਾਵੈਃ ਸਦਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਮਨੁਜਾ ਮੁਨੇ
ਮੁਨਿ ਜੀ, ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਵਾਂ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਮੁਨੇ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਾਃ ਸਂਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਮੁਨਿ ਜੀ, ਉਹ ਲੋਕ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਮਹਾਂਇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਮਯਃਸ਼ਾਲਃ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਗੋਪੁਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਮੁਕਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਸਰ੍ਵਾਪਿ ਮੁਕ੍ਤਾਖਚਿਤਾਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਤਿਮਨੋਹਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜੇ ਮੁਕਤਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਠੰਢੇ।
ਏਵਮਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਨਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਰਨ੍ਤਿ ਮਹਾਸ੍ਥਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵੱਡੇ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਵਸਂਤਿ ਪੂਰ੍ਵਜਨੁषਿ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀਮਨ੍ਤ੍ਰਸਾਧਕਾਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਸਾਧਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼ਾਲਸ੍ਯ ਪਰਿਤਃ ਸਂਯੁਜ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ਕਾਨ੍
ਮੁਕਤਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਲ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਭਾਗੇ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਸ੍ਤਤ੍ਕੋਣੇ ਵਹ੍ਨਿਲੋਕਭੂਃ
ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ; ਉਸ ਕੋਨੇ ਵਿਚ ਅੱਗ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਲਲਿਤਾਮਨ੍ਤ੍ਰਜਾਪੀ ਤੀਵ੍ਰਸ੍ਵਭਾਵਵਾਨ੍
ਹਰ ਥਾਂ, ਲਲਿਤਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰ੍ਧਂ ਨਿਯਮਯਤ੍ਯੇਵ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀਸਮਯਂ ਗੁਹਃ
ਉਹ ਗੁਹਾ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੂਡਭਕ੍ਤਿਪਰਾਨ੍ਮੂਰ੍ਖਾਂਸ੍ਤਬ੍ਧਾਨਤ੍ਯਨ੍ਤਦਰ੍ਪਿਤਾਨ੍
ਝੂਠੀ ਭਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਮੂਰਖ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਹਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਰੂਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ,
ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਨ੍ਪਾਪਸ਼ੀਲਾਂਸ਼੍ਚ ਵृਥੈਵ ਪ੍ਰਾਣਿਹਿਂਸਕਾਨ੍
ਨਾਸਤਿਕ, ਪਾਪੀ ਤੇ ਵਿਅਰਥ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ,
ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇ ਰੌਰਵੇ ਚ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਚ ਕੁਮ੍ਭਜ
ਕਾਲਸੂਤਰ, ਰੌਰਵ ਤੇ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਵਿਚ, ਹੇ ਕੁੰਭਜ,
ਲਾਲਾਕ੍ਸ਼ੇਪੇ ਸੂਚਿਵੇਧੇ ਤਥੈਵਾਙ੍ਗਾਰਪਾਤਨੇ
ਥੂਕ ਸੁੱਟਣ, ਸੂਈ ਚੁਭਾਉਣ ਤੇ ਅੰਗਾਰਾ ਪਾਉਣ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਵਿਚ,
ਪਾਤਯਤ੍ਯਾਜ੍ਞਯਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ ਮਹੌਜਸਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਉਹ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਲੋਕਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ ਲਲਿਤਾਰ੍ਚਕਃ
ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।