ਤਪਨਸ੍ਯ ਕਰਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਰੋ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਪਾਵਕਃ
ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ, ਚੰਦਨੀ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਅੱਗ—
ਜਨ੍ਮਨਃ ਕਾਰਣਾਨ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਾ ਮਨਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਜਨਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਏਤਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮਰ੍ਚਨ੍ਤਿ ਚਕ੍ਰਿਣੀਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਹ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਹੀਰਕਸ੍ਥਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹੀਰੇ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ਗਾਯਨ੍ਤੋ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਕੁਂਭਸਂਭਵ
ਉਹ ਨੱਚਦੇ ਤੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵਜ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਨਿਬਿਡਿਤਾ ਭਾਸਮਾਨਾ ਤਟਦ੍ਰੁਮੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਬਿਜਲੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਕੰਢੇ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾ ਵਹਤਿ ਸਾ ਸਿਂਧੁਃ ਪਰਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਵਨੀ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषਸ਼੍ਚ ਨੀਰੋਗਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਕਲਸ਼ੋਦ੍ਭਵ
ਕਲਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਰਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਵਜ੍ਰੇਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਵਜਰੇਸ਼ੀ ਲਈ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਪੁਨਰਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇਸੋ ऽਪਿ ਕृਤਾਰ੍ਥਃਸ੍ਵਰ੍ਗਮੇਯਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਲੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਥਾਲੀ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈਦृਰ੍ਯਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਭਾਸ੍ਵਰਾਕृਤਿਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਵੈਦਰਯ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਂਡਾ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨ ਅਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤੇ ਸਿਦ੍ਧਮੂਰ੍ਤਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਸਨ੍ਤਿ ਸੁਖਮੇਦੁਰਾਃ
ਉਥੇ ਸਿਧ ਹੋਏ ਜੀਵ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਸ਼੍ਚ ਮਹਾਦਨ੍ਤੋ ਮਹਾਫਣਃ
ਉਥੇ ਤਕਸ਼ਕ ਤੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ, ਵੱਡੇ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਫਣ ਵਾਲੇ, ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਗਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਥਾ ਨਾਗੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਸਤਿ ਸਾਂਗਨਾਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਗਰੁੱਪ ਨਾਗਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਲਲਿਤਾਪੂਜਕਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਸੁਰਭੋਗਿਨਃ
ਜੋ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਸੁਰ-ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਸਰਾਂਸਿਵਿਮਲਾਂਭਾਂਸਿ ਸਾਰਸਾਲਙ੍ਕृਤਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਝੀਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਾਗਾ ਅਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਸਹਾਙ੍ਗਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਗ ਤੇ ਅਸੁਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਮਯਃ ਸ਼ਾਲਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਾਲ ਇਵਾਪਰਃ
ਉਥੇ ਨੀਲਮ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਗੁੰਬਦ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਨਿ ਭੋਗ੍ਯਾਨਿ ਵਸ੍ਤੂਨਿ ਸਰਸਾਨ੍ਯਪਿ
ਉਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਗ, ਵਸਤੂਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਹਨ।
ਤੇ ਦੇਹਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਨੀਲਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਸਂਤਿ ਵੈ
ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੀਲਮ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪਿਬਨ੍ਤੋ ਮਧੁਰਂ ਮਦ੍ਯਂ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤੋ ਭਕ੍ਤਿਨਿਰ੍ਭਰਾਃ
ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਮਦ ਪੀਂਦੇ, ਨੱਚਦੇ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਲਤਾਗृਹੇषੁ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਮਨ੍ਦਿਰੇषੁ ਮਹਰ੍ਦ੍ਧਿषੁ
ਸੁੰਦਰ ਬੇਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਮਦੇ ਹਨ।
ਨਿਵਸਂਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਾਰੀਭਿਃ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਾਃ
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਰ੍ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰਨੀਲਮਹਾਸ੍ਥਲੀਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੀਲੇ ਮਹਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨੀਲੈਰ੍ਭਾਵੈਃ ਸਦਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਮਨੁਜਾ ਮੁਨੇ
ਮੁਨਿ ਜੀ, ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਵਾਂ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਮੁਨੇ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਾਃ ਸਂਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਮੁਨਿ ਜੀ, ਉਹ ਲੋਕ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਮਹਾਂਇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਮਯਃਸ਼ਾਲਃ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਗੋਪੁਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਮੁਕਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਸਰ੍ਵਾਪਿ ਮੁਕ੍ਤਾਖਚਿਤਾਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਤਿਮਨੋਹਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜੇ ਮੁਕਤਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਠੰਢੇ।
ਏਵਮਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਨਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਰਨ੍ਤਿ ਮਹਾਸ੍ਥਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵੱਡੇ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਵਸਂਤਿ ਪੂਰ੍ਵਜਨੁषਿ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀਮਨ੍ਤ੍ਰਸਾਧਕਾਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਸਾਧਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।