ਅਤਿਤੁਙ੍ਗੋ ਹੀਰਸ਼ਾਲਸ੍ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਹੀਰਭੂਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੀਰੇ ਦਾ ਹਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਹੀਰੇ ਦੀ ਹੈ।
ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਪ੍ਸਰਸਾਂ ਵृਨ੍ਦੈਃ ਸਾਕਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਉੱਥੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸੁਕੁਮਾਰਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀਭਕ੍ਤਿਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਉਹ ਸੁਭਾਉ ਤੋਂ ਨਰਮ ਹਨ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਸਙ੍ਕਰ੍षਣੀਮਂਬਾਂ ਸੇਵਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉੱਥੇ ਉਹ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮਾਂ ਕਾਲਸੰਕਰਸ਼ਣੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਮੇਨਕਾ ਚੈਵ ਰਮ੍ਭਾ ਚਾਲਂਬੁषਾ ਤਥਾ
ਉਰਵਸ਼ੀ, ਮੇਨਕਾ, ਰੰਭਾ ਅਤੇ ਅਲੰਬੁਸ਼ਾ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਕृਤਸ੍ਥਲਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚੀ ਪੁਞ੍ਜਿਕਸ੍ਥਲਯਾ ਸਹ
ਕ੍ਰਿਤਸਥਲਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਹ ਨਵ੍ਯਾਨਿ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਮ ਧੂਨਿ ਚ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ ਦੇ ਨਵੇਂ ਅੰਕੁਰਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਗੁਣਯਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਉਹ ਉਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਪਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਦੇਵੀਮਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯੋ ਵਸਂਤਿ ਮੁਦਿਤਾਸ਼ਯਾਃ
ਉੱਥੇ ਹੀ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕੀਰ੍ਤਯ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਮਹਾਨਿਧੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰ।
ਤਪਨਸ੍ਯ ਕਰਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਰੋ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਪਾਵਕਃ
ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ, ਚੰਦਨੀ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਅੱਗ—
ਜਨ੍ਮਨਃ ਕਾਰਣਾਨ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਾ ਮਨਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਜਨਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਏਤਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮਰ੍ਚਨ੍ਤਿ ਚਕ੍ਰਿਣੀਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਹ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਹੀਰਕਸ੍ਥਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹੀਰੇ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ਗਾਯਨ੍ਤੋ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਕੁਂਭਸਂਭਵ
ਉਹ ਨੱਚਦੇ ਤੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵਜ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਨਿਬਿਡਿਤਾ ਭਾਸਮਾਨਾ ਤਟਦ੍ਰੁਮੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਬਿਜਲੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਕੰਢੇ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾ ਵਹਤਿ ਸਾ ਸਿਂਧੁਃ ਪਰਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਵਨੀ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषਸ਼੍ਚ ਨੀਰੋਗਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਕਲਸ਼ੋਦ੍ਭਵ
ਕਲਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਰਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਵਜ੍ਰੇਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਵਜਰੇਸ਼ੀ ਲਈ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਪੁਨਰਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇਸੋ ऽਪਿ ਕृਤਾਰ੍ਥਃਸ੍ਵਰ੍ਗਮੇਯਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਲੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਥਾਲੀ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈਦृਰ੍ਯਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਭਾਸ੍ਵਰਾਕृਤਿਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਵੈਦਰਯ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਂਡਾ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨ ਅਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤੇ ਸਿਦ੍ਧਮੂਰ੍ਤਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਸਨ੍ਤਿ ਸੁਖਮੇਦੁਰਾਃ
ਉਥੇ ਸਿਧ ਹੋਏ ਜੀਵ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਸ਼੍ਚ ਮਹਾਦਨ੍ਤੋ ਮਹਾਫਣਃ
ਉਥੇ ਤਕਸ਼ਕ ਤੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ, ਵੱਡੇ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਫਣ ਵਾਲੇ, ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਗਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਥਾ ਨਾਗੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਸਤਿ ਸਾਂਗਨਾਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਗਰੁੱਪ ਨਾਗਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਲਲਿਤਾਪੂਜਕਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਸੁਰਭੋਗਿਨਃ
ਜੋ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਸੁਰ-ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਸਰਾਂਸਿਵਿਮਲਾਂਭਾਂਸਿ ਸਾਰਸਾਲਙ੍ਕृਤਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਝੀਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਾਗਾ ਅਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਸਹਾਙ੍ਗਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਗ ਤੇ ਅਸੁਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਮਯਃ ਸ਼ਾਲਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਾਲ ਇਵਾਪਰਃ
ਉਥੇ ਨੀਲਮ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਗੁੰਬਦ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਨਿ ਭੋਗ੍ਯਾਨਿ ਵਸ੍ਤੂਨਿ ਸਰਸਾਨ੍ਯਪਿ
ਉਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਗ, ਵਸਤੂਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਹਨ।
ਤੇ ਦੇਹਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਨੀਲਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਸਂਤਿ ਵੈ
ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੀਲਮ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।