ਵਸਂਤਿ ਵਿਵਿਧਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਮਦਿਰਾਰਸਾਨ੍
—ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਦਿਰਾ ਦੇ ਰਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪਰਾਗਾਦਿਜਂ ਜ੍ਞੇਯਮੁਚ੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਵਾਦਿਤ੍ਯਭਾਸ੍ਵਰਮ੍
ਪੁਸ਼ਪਰਾਗ ਨਾਮਕ ਰਤਨ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਲਓ।
ਅਨ੍ਤਰੇ ਯਾ ਸ੍ਵਲੀ ਸਾਪਿ ਪੁष੍ਪਰਾਗਮਯੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉੱਥੇ ਜੋ ਅੰਦਰਲੀ ਘੇਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪੁਸ਼ਪਰਾਗ ਦੇ ਬਣੀ ਹੋਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਰ੍ਣਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਦ੍ਵਰ੍ਣਾਨਿ ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਉਸ ਰੰਗ ਦੇ ਪੰਛੀ ਉੱਥੇ ਹਨ, ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵੀ ਉਹੀ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਵਨ੍ਤੋ ਵਪੁਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇ ਸਿਦ੍ਧਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਾਂਗਨਾਃ
ਉਹ ਸਿੱਧ ਜਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੰਗਤਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਪੁਰਾਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਉੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਲਲਿਤਾਦੇਵ੍ਯਾ ਨਾਮਕੀਰ੍ਤਨਕਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਰਾਗਮਯਃ ਸ਼ਾਲਸ਼੍ਚਤੁਰਸ੍ਰਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਹਾਲ ਪਦਮਰਾਗ ਮਣਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਚੌਕੋਣ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞੀਚਰਮਾਮ੍ਭੋਜਸੇਵਕਾਃ
ਉੱਚੀ ਰਾਣੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਕਮਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਨੇ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਲਲਿਤਾਦੇਵ੍ਯਾ ਗੀਤਿਬਨ੍ਧਾਨ੍ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਹੋਏ ਗੀਤ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਰ੍ਤृਭਿਃ ਸਹਚਾਰਿਣ੍ਯਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਮਧੁਰਂ ਮਧੁ
ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਮਧੂ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤਿਤੁਙ੍ਗੋ ਹੀਰਸ਼ਾਲਸ੍ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਹੀਰਭੂਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੀਰੇ ਦਾ ਹਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਹੀਰੇ ਦੀ ਹੈ।
ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਪ੍ਸਰਸਾਂ ਵृਨ੍ਦੈਃ ਸਾਕਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਉੱਥੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸੁਕੁਮਾਰਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀਭਕ੍ਤਿਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਉਹ ਸੁਭਾਉ ਤੋਂ ਨਰਮ ਹਨ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਸਙ੍ਕਰ੍षਣੀਮਂਬਾਂ ਸੇਵਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉੱਥੇ ਉਹ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮਾਂ ਕਾਲਸੰਕਰਸ਼ਣੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਮੇਨਕਾ ਚੈਵ ਰਮ੍ਭਾ ਚਾਲਂਬੁषਾ ਤਥਾ
ਉਰਵਸ਼ੀ, ਮੇਨਕਾ, ਰੰਭਾ ਅਤੇ ਅਲੰਬੁਸ਼ਾ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਕृਤਸ੍ਥਲਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚੀ ਪੁਞ੍ਜਿਕਸ੍ਥਲਯਾ ਸਹ
ਕ੍ਰਿਤਸਥਲਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਹ ਨਵ੍ਯਾਨਿ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਮ ਧੂਨਿ ਚ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ ਦੇ ਨਵੇਂ ਅੰਕੁਰਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਗੁਣਯਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਉਹ ਉਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਪਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਦੇਵੀਮਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯੋ ਵਸਂਤਿ ਮੁਦਿਤਾਸ਼ਯਾਃ
ਉੱਥੇ ਹੀ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕੀਰ੍ਤਯ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਮਹਾਨਿਧੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰ।
ਤਪਨਸ੍ਯ ਕਰਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਰੋ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਪਾਵਕਃ
ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ, ਚੰਦਨੀ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਅੱਗ—
ਜਨ੍ਮਨਃ ਕਾਰਣਾਨ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਾ ਮਨਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਜਨਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਏਤਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮਰ੍ਚਨ੍ਤਿ ਚਕ੍ਰਿਣੀਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਹ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਹੀਰਕਸ੍ਥਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹੀਰੇ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ਗਾਯਨ੍ਤੋ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਕੁਂਭਸਂਭਵ
ਉਹ ਨੱਚਦੇ ਤੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵਜ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਨਿਬਿਡਿਤਾ ਭਾਸਮਾਨਾ ਤਟਦ੍ਰੁਮੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਬਿਜਲੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਕੰਢੇ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾ ਵਹਤਿ ਸਾ ਸਿਂਧੁਃ ਪਰਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਵਨੀ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषਸ਼੍ਚ ਨੀਰੋਗਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਕਲਸ਼ੋਦ੍ਭਵ
ਕਲਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਰਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਵਜ੍ਰੇਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਵਜਰੇਸ਼ੀ ਲਈ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਪੁਨਰਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇਸੋ ऽਪਿ ਕृਤਾਰ੍ਥਃਸ੍ਵਰ੍ਗਮੇਯਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਲੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।