ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਤ੍ਰਨਾਥਾਯਾਃ ਸੁਰਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰਾ ਮਯੇਨ ਚ
ਇਹ ਘਰ ਮੰਤ੍ਰਣੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਯਿष੍ਯਤਿ ਕੋ ਨਾਮ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਿਹ੍ਵਾਸਹਸ੍ਰਵਾਨ੍
ਕੌਣ ਉਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰ ਦੁਹੀਂ ਜੀਭਾਂ ਹੋਣ?
ਗਾਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਖੇਲਨ੍ਤਿ ਮਾਨ੍ਯਮਾਤਙ੍ਗਕਨ੍ਯਕਾਃ
ਉਥੇ ਮਾਣਯ ਮਾਤੰਗ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੇਵਨ੍ਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀਨਾਥਾਂ ਸਦਾ ਮਧੁਮਦਾਲਸਾਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਧੁ ਨਾਲ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਣੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਵਸਂਪਨ੍ਨੋ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਜਨਲਂਪਟਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਮਤਙ੍ਗਮੁਨਿਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸੁਚਿਰਂ ਸਮੁਪਾਸਿਤਾ
ਉਹ ਮਾਤੰਗ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਤਾਂ ਪੁਰੋ ਦਤ੍ਤਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਯਾਮਲਾਂਬਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੌਜੂਦ ਸ਼੍ਯਾਮਲਾਂਬਿਕਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਜਾਤਾ ਏਵਾਣਿਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾ ਵਿਭੂਤਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਅਣਿਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵਿਭੂਤੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਸਰ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਸ੍ਯ ਭਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਿਤਸ੍ਮृਤੇਃ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਸਮਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਵਤੀ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਹਰ ਥਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪਰਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇ ऽਹਂ ਤਂ ਵਰਂ ਪੂਰਯਾਂਬਿਕੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰਯਾਂਬਿਕਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਵਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਕ੍ਰੀਡਾਮਤ੍ਤੇਨ ਚਾਵਾਚ੍ਯੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੇਨ ਪ੍ਰਗਲ੍ਭਿਤਮ੍
ਖੇਡ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਅਣਕਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਓਥੇ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਮ ਨੈਵਾਭੂਦ੍ਯਤਸ੍ਤਤ੍ਰਾਧਿਕੋ ਗੁਣਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਮੇਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਥੇ ਵਧੀਆ ਗੁਣ ਸੀ।
ਏਕਸ੍ਯ ਕਾਰਣਾਜ੍ਜਾਤੇ ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਪृਹਾ ਭਵੇਤ੍
ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਓਥੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕृਤਵਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀਨਾਥੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂਮਤ੍ਤਨਯਾ ਭਵ
ਉਸ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਮੀ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਤੂੰ ਤੱਤਵ ਦੀ ਧੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਿਰੋਘਤ੍ ਸ ਚ ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਭਵਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ,' ਤੇ ਲੁਕ ਗਿਆ; ਮੁਨੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਪਿਚ੍ਛਮਞ੍ਜਰੀਮੇਕਾਂ ਦਦੌ ਕਰ੍ਣਾਵਤਂਸਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਪਿਚਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੰਜਰੀ ਕੰਨ ਵਿਚ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਦਿੱਤੀ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਿਦ੍ਧਿਮਤੀ ਗਰ੍ਭੇ ਲਘੁਸ਼੍ਯਾਮਾਮਧਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਸਿਧਿਮਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਗੂੜ੍ਹੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਧਾਰ ਲਈ।
ਲਘੁਸ਼੍ਯਾਮੇਤਿ ਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਯਨ੍ਮੂਲਕਨ੍ਦਭੂਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਲਘੁਸ਼੍ਯਾਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਗਠਾ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਸ਼ਕ੍ਤਿਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਾਃ ਸੇਵਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਕਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਥਿਤਾਃ ਸਪ੍ਤਕਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਲਾ ਲੋਹਾਦਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ
ਸੱਤ ਘੇਰੇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਹਾ ਆਦਿ ਧਾਤੂਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਲਾਂ ਵੀ।
ਤਨ੍ਨਾਮਕੀਰ੍ਤਯ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਯੇਨ ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛਿਦਾ
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਹ ਨਾਂ ਲਿਆ ਦੱਸ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਕਾਲਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸ਼੍ਯਾਮਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਮਹਾਕਾਲ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਕਾਲਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਚषਕੇ ਪੂਰ੍ਣਂ ਪਿਬਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਰਸਾਯਨਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਕੱਪ ਨੂੰ ਭਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਸਰ ਪੀ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਿਂਹਾਸਨੇ ਸਮਾਸੀਨਃ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਕਲਨਾਤ੍ਮਕੇ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗਣਨਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ।
ਕਾਲਮृਤ੍ਯੁਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਿਙ੍ਕਰੈਰਪਿ ਸੇਵਿਤਃ
ਉਹ ਨੂੰ ਕਾਲ ਅਤੇ ਮੌਤ ਵਰਗੇ ਮੁੱਖ ਸੇਵਕ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਕਲਯਤਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਪ੍ਰਥਮੇ ऽਧ੍ਵਨਿ ਵਾਸਿਨੌ
ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰਾਵਰਣੋਪੇਤਂ ਮਧ੍ਯੇ ਬਿਨ੍ਦੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਚਾਰ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਮਨਮੋਹਣ ਬਿੰਦੂ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਰਪਙ੍ਕਜਂ ਚੈਵਂ ਮਹਾਕਾਲਸ੍ਤੁ ਮਧ੍ਯਗਃ
ਉਥੇ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਕਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਏਤਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯੋ ਮਹਾਕਾਲਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾ-ਦੇਵੀਆਂ ਮਹਾਕਾਲ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਹ੍ਣਾਪਰਾਹ੍ਣਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਾਃ ਪਞ੍ਚ ਕਾਲਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਸਵੇਰ, ਦੁਪਹਿਰ ਅਤੇ ਮੱਧ-ਦਿਨ — ਇਹ ਪੰਜ ਕਾਲ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ।