ਅਰ੍ਕੇ ਨਿਵਿष੍ਟਦृष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਸੁਘੋਰਂ ਤਪ ਆਸ੍ਥਿਤਾ
ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਨਿਗਾਹ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਅਙ੍ਗੀਚਕਾਰ ਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵੈਵਾਹਿਕਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਦ੍ਵਾਰਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾਮੁਦਵੋਢ ਸਃ
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਗੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਓषਧੀਪ੍ਰਸ੍ਥਨਗਰੇ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ੍ਯ ਗृਹੇ ऽਵਸਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਔਸ਼ਧੀਪ੍ਰਸਥ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵਸਿਆ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਮਾਨਿਨਾਯਾਦ੍ਰਿਨਾਥਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਵਹਤ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਾਦ੍ਰੌ ਹੇਮਸ਼ੈਲੇ ਚ ਮਲਯੇ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਕੇ
ਵਿੰਧਿਆ ਪਹਾੜ, ਹੇਮਸ਼ੈਲ, ਮਲਯਾ ਤੇ ਪਰੀਯਾਤ੍ਰ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ,
ਅਥ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਸਰ੍ਜੋਗ੍ਰਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਸਾ ਸੋਢੁਮਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਹ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ।
ਤਾਸ਼੍ਚ ਗਙ੍ਗਾਜਲੇ ऽਮੁਞ੍ਚਨ੍ਸਾ ਚੈਵ ਸ਼ਰਕਾਨਨੇ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੀ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਉਹ ਨਰਸਿੰਗ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੀ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਿਕਂ ਨੀਤੋ ਧੂਰ੍ਜਟਿਰ੍ਵृਦ੍ਧਿ ਮਾਗਮਤ੍
ਧੂਰਜਟੀ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਨਿਜਤਾਤੇਨ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਅਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਾਰਕਂ ਮਾਰਯਾਮਾਸ ਸਮਸ੍ਤੈਃ ਸਹ ਦਾਨਵੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤਾਂ ਸ ਗੁਹੋ ਦੇਵਸੇਨਾਮੁਪਾਨਯਤ੍
ਗੁਹਾ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਦੇਵਸੇਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆ ਆਇਆ।
ਆਸਾਦ੍ਯਰਮਣਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਮਾਨਨ੍ਦਂ ਮृਸ਼ਮਾਦਧੌ
ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਸੁਸਮ੍ਪਾਦ੍ਯ ਜਗਾਮ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰਂ ਪੁਨਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰ ਆ ਗਿਆ।
ਵਰ੍ਤਤੇ ਜਗਤਾਮृਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਸੇਵਿਤੁਂ ਯਯੌ
ਉਹ ਉਥੇ ਜਗਤ ਦੀ ਵਾਧੀ ਲਈ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਥੇ ਗਈ।
ਕੇਨ ਵਾਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮੇ ਨਿਵਦਯ
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਸਰ੍ਵਸਨ੍ਦੇਹਪਙ੍ਕਸ਼ੋषਣਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਹ ਸੂਰਜ ਹੋ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਦੇ ਕੀਚੜ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਮਹਾਯਾਗਾਨਲੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਲਲਿਤਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਲਲਿਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ, ਵੱਡੇ ਯਗ ਦੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ।
ਵ੍ਯਜੇष੍ਟ ਭਣ੍ਡਨਾਮਾਨਮਸੁਰਂ ਲੋਕਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭੰਡ ਨਾਮ ਦੇ ਅਸੁਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਤ੍ਯੋਪਭੋਗਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ
ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ,
ਵਰ੍ਧਕਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਕੋਵਿਦਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਕਾਰੀਗਰ ਤੇ ਸਭ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਬੁਲਾਇਆ।
ਆਹੂਯ ਕृਤਸਤ੍ਕਾਰਾਨੂਚਿਰੇ ਲਲਿਤਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭਵਨ੍ਤੌ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੌ ਘਟਨਾਮਾਰ੍ਗਕੋਵਿਦੌ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਅਤੇ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਲਲਿਤਾਦੇਵ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਜ੍ਞਾਨਮਹੋਦਧੇਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਦੀਵੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ,
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ੍ਯੋ ਹਿ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੈਰਲਙ੍ਕृਤਾਃ
ਵਿਭਿੰਨ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਬਣਾਉਣੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਤ੍ਰਾਣਾਯ ਸਤਤਂ ਨਿਵਾਸਂ ਰਚਯਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਏਗੀ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕਪ੍ਰਿਯਂ ਚੈਤਤ੍ਤਨ੍ਨਾਮ੍ਨੈਵ ਵਿਰਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਮਯੌ ਨਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਭਾषੇਤਾਂ ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।'
ਕੇषੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ੍ਯੋ ਮਹੋਦਯਾਃ
ਕਿਹੜੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ?
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਿਭਾਗਂ ਤੁ ਕਲ੍ਪਯਨ੍ਤੌ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਸੀ, ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਈ।