ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਜੁਨਸਂਖ੍ਯਾਤਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਵ੍ਯਨਾਸ਼ਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਹਸਰਾਰਜੁਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧੁਙ੍ਕਾਰਤੋ ਜਾਤਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਹਾਸਕृਪਾਣਵਾਨ੍
ਉਸ ਦੇ 'ਹੁਂ'ਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਚੰਦ੍ਰਹਾਸ ਤਲਵਾਰ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਜਣੇ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੈਨ੍ਯਂ ਤਦਤਿਦੂਰਮਮਰ੍ਦਯਤ੍
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੋਦਣ੍ਡਰਾਮਃ ਸਮਭੂਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਕੋਦੰਡ ਧਾਰੀ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਸ਼੍ਯਾਮੋ ਧਨੁਰ੍ਵਿਸ੍ਫਾਰਯਨ੍ਮੁਹੁਃ
ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਸਿਆਹ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣਦਾ ਸੀ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਮੇਘਨਾਦਂ ਚ ਮਹਾਵੀਰਮਨਾਸ਼ਯਤ੍
ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਮੇਘਨਾਦ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਨੇਕਸ਼ੋ ਜਾਤਾਃ ਕਪਯਃ ਪਿਙ੍ਗਲੋਚਨਾਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਕਈ ਪਿੰਗਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਵ੍ਯਨਾਸ਼ਯਚ੍ਛਕ੍ਤਿਸੈਨ੍ਯਂ ਕ੍ਰੂਰਕ੍ਰੇਙ੍ਕਾਰਕਾਰਿਣਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਰੜੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਚੀਕੇ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਤਾਲਾਙ੍ਕਃ ਕ੍ਰੋਧਮਧ੍ਯਾਰੁਣੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਤਲਾਂਕਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਸਨ, ਉੱਭਰ ਆਇਆ।
ਦ੍ਵਿਵਿਦਾਸ੍ਤ੍ਰਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾਨ੍ਕਪੀਨ੍ਸਰ੍ਨ੍ਵਾਨ੍ਵ੍ਯਨਾਸ਼ਯਨ੍
ਦ੍ਵਿਵਿਦ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਵਾਨਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਬਹਵੋ ਨृਪਦਾਨਵਾਃ
ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਦੈਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਪੈਣ੍ਡ੍ਰਕੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਰੁਕ੍ਮੀ ਡਿਂਭਕਹਂਸਕੌ
ਪੈਂਡ੍ਰਕ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਰੁਕਮੀ, ਡਿੰਭਕ ਅਤੇ ਹੰਸਾ,
ਕਂਸਸ਼੍ਚਾਣੂਰਮਲ੍ਲਸ਼੍ਚ ਮੁष੍ਟਿਕੋਤ੍ਪਲਸ਼ੇਖਰੌ
ਕੰਸ, ਚਾਣੂਰ ਕੁਸ਼ਤੀਬਾਜ਼, ਮੁਸ਼ਟਿਕ ਅਤੇ ਉਤਪਲਸ਼ੇਖਰ,
ਪੂਤਨਾ ਸ਼ਕਟਸ਼੍ਚੈਵ ਤृਣਾਵਰ੍ਤਾਦਯੋ ऽਸੁਰਾਃ
ਪੂਤਨਾ, ਸ਼ਕਟ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਣਾਵਰਤ ਤੇ ਹੋਰ ਦੈਤ,
ਅਨੇਕੇ ਸਹ ਸੇਨਾਭਿਰੁਤ੍ਥਿਤਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ
ਕਈ ਹੋਰ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ ਉੱਭਰੇ।
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀਵਾਮਹਸ੍ਤਾਬ੍ਜਾਨਾਮਿਕਾਨਖਸਂਭਵਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਵਾਲੀ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਨਖ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ,
ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਤੁ ਸਂਕਰ੍षਣ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦੂਜਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨਸ਼ੇषਾਨ੍ਦੁਰਾਚਾਰਾਨ੍ਭੂਮਭੋਰਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਾਨ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਦਕਰਮੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੁਰਾਈ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਸਨ,
ਨਾਸ਼ਯਾਮਾਸੁਰੁਰ੍ਵੀਸ਼ਵੇषਚ੍ਛਨ੍ਨਾਨ੍ਮਹਾਸੁਰਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛੁਪੇ ਮਹਾਂ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਵਿਪ੍ਲਾਵਕਂ ਘੋਰਂ ਕਲ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਮੁਞ੍ਚਤ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਰਾਤਾਃ ਸ਼ਬਰਾ ਹੂਣਾ ਯਵਨਾਃ ਪਾਪਵृਤ੍ਤਯਃ
ਕਿਰਾਤ, ਸ਼ਬਰ, ਹੂਣ ਤੇ ਯਵਨ ਲੋਕ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਲਲਿਤਾਸ਼ਕ੍ਤਿਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਵ੍ਯਮਰ੍ਦਯਨ੍
ਉਹ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੌਂਦਦੇ ਰਹੇ।
ਕਨਿष੍ਠਿਕਾਨਖੋਦ੍ਭੂਤਃ ਕਲ੍ਕਿਰ੍ਨਾਮ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਕਲਕੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ, ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਨਖ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਧ੍ਵਨਿਨਾ ਸਰ੍ਵੇ ਵਜ੍ਰਨਿष੍ਪੇषਬਨ੍ਧੁਨਾ
ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜਦਾਰ ਤੇ ਭਾਰੀ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਭ ਲੋਕ ਥਰਥਰਾ ਗਏ।
ਦਸ਼ਾਵਤਾਰਨਾਥਾਸ੍ਤੇ ਕृਤ੍ਵੇਦਂ ਕਰ੍ਮ ਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਦਸ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਲਲਿਤਾਂਬਾਨਿਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਯ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਮਹਾਮੋਹਾਸ੍ਤ੍ਰਮਸृਜਚ੍ਛਕ੍ਤਯਸ੍ਤੇਨ ਮੂਰ੍ਛਿਤਾਃ
ਮਹਾ ਮੋਹ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅਸ੍ਤਸ਼ੈਲਙ੍ਗਭਸ੍ਤੀਸ਼ੋ ਗਨ੍ਤੁਮਾਰਭਤਾਰੁਣਃ
ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਿਆਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ।
ਸਰ੍ਵਾ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਸ੍ਮਸਾਦਕਰੋਦ੍ਰਣੇ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਖ ਬਣ ਗਈਆਂ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚਮੂਨਾਥਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ੍ਞੀ ਵ੍ਯਮਰ੍ਦਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਚਾਲੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਸਿਰਪੰਚਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।