ਅਥ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਨ੍ਦਰੂਪਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਨੰਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ,
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਧੂਤਸਟਾਜਾਲਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਲ੍ਲੋਚਨਤ੍ਰਯਃ
ਉਸ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ ਹਿਲੀਆਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਨ,
ਨਖਾਯੁਧਃ ਕਾਲਰੁਦ੍ਰਰੂਪੀ ਘੋਰਾਟ੍ਟਹਾਸਵਾਨ੍
ਨਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਭਿਆਨਕ ਰੁਦਰ ਰੂਪ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਹਾਸੀ ਵਾਲਾ,
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭਣ੍ਡਭ੍ਰੁਕੁਟਿਸਂਭਵਾਨ੍
ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਭੰਡ ਦੀ ਭੌਹਾਂ ਚੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ,
ਅਮੁਞ੍ਚਲ੍ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਤਿਭਣ੍ਡਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਉਸ ਦਇਆਲੂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪ੍ਰਤਿਭੰਡਾ ਮਹਾਂਅਸੁਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਰਾਜ੍ਞੀਦਕ੍ਸ਼ਹਸ੍ਤਕਨਿष੍ਠਾਗ੍ਰਾਨ੍ਮਹੌਜਸਃ
ਉਸ ਮਹਾਰਾਣੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਤੋਂ, ਜੋ ਬੇਹੱਦ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ,
ਬਲੀਨ੍ਦ੍ਰਾਨਸ੍ਤ੍ਰਸਂਭੂਤਾਨ੍ਬਧ੍ਨਨ੍ਤਃ ਪਾਸ਼ਬਨ੍ਧਨੈਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜੇ, ਫਾਹਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਗਏ।
ਮਹਾਕਾਯਾ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਾਸ੍ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਨਾਸ਼ਯਨ੍
ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਨਿਸ਼ਕਰਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੋਜਾਤਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਜੁਨਕੋਟਯਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ—ਲੱਖਾਂ ਸਹਸਰਾਰਜੁਨ।
ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਰਾਮਃ ਸਕ੍ਰੋਧਃ ਸਿਂਹਨਾਦਵਾਨ੍
ਭਾਰਗਵ ਰਾਮ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੱਜਿਆ।
ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਜੁਨਸਂਖ੍ਯਾਤਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਵ੍ਯਨਾਸ਼ਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਹਸਰਾਰਜੁਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧੁਙ੍ਕਾਰਤੋ ਜਾਤਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਹਾਸਕृਪਾਣਵਾਨ੍
ਉਸ ਦੇ 'ਹੁਂ'ਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਚੰਦ੍ਰਹਾਸ ਤਲਵਾਰ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਜਣੇ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੈਨ੍ਯਂ ਤਦਤਿਦੂਰਮਮਰ੍ਦਯਤ੍
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੋਦਣ੍ਡਰਾਮਃ ਸਮਭੂਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਕੋਦੰਡ ਧਾਰੀ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਸ਼੍ਯਾਮੋ ਧਨੁਰ੍ਵਿਸ੍ਫਾਰਯਨ੍ਮੁਹੁਃ
ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਸਿਆਹ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣਦਾ ਸੀ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਮੇਘਨਾਦਂ ਚ ਮਹਾਵੀਰਮਨਾਸ਼ਯਤ੍
ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਮੇਘਨਾਦ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਨੇਕਸ਼ੋ ਜਾਤਾਃ ਕਪਯਃ ਪਿਙ੍ਗਲੋਚਨਾਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਕਈ ਪਿੰਗਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਵ੍ਯਨਾਸ਼ਯਚ੍ਛਕ੍ਤਿਸੈਨ੍ਯਂ ਕ੍ਰੂਰਕ੍ਰੇਙ੍ਕਾਰਕਾਰਿਣਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਰੜੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਚੀਕੇ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਤਾਲਾਙ੍ਕਃ ਕ੍ਰੋਧਮਧ੍ਯਾਰੁਣੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਤਲਾਂਕਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਸਨ, ਉੱਭਰ ਆਇਆ।
ਦ੍ਵਿਵਿਦਾਸ੍ਤ੍ਰਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾਨ੍ਕਪੀਨ੍ਸਰ੍ਨ੍ਵਾਨ੍ਵ੍ਯਨਾਸ਼ਯਨ੍
ਦ੍ਵਿਵਿਦ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਵਾਨਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਬਹਵੋ ਨृਪਦਾਨਵਾਃ
ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਦੈਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਪੈਣ੍ਡ੍ਰਕੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਰੁਕ੍ਮੀ ਡਿਂਭਕਹਂਸਕੌ
ਪੈਂਡ੍ਰਕ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਰੁਕਮੀ, ਡਿੰਭਕ ਅਤੇ ਹੰਸਾ,
ਕਂਸਸ਼੍ਚਾਣੂਰਮਲ੍ਲਸ਼੍ਚ ਮੁष੍ਟਿਕੋਤ੍ਪਲਸ਼ੇਖਰੌ
ਕੰਸ, ਚਾਣੂਰ ਕੁਸ਼ਤੀਬਾਜ਼, ਮੁਸ਼ਟਿਕ ਅਤੇ ਉਤਪਲਸ਼ੇਖਰ,
ਪੂਤਨਾ ਸ਼ਕਟਸ਼੍ਚੈਵ ਤृਣਾਵਰ੍ਤਾਦਯੋ ऽਸੁਰਾਃ
ਪੂਤਨਾ, ਸ਼ਕਟ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਣਾਵਰਤ ਤੇ ਹੋਰ ਦੈਤ,
ਅਨੇਕੇ ਸਹ ਸੇਨਾਭਿਰੁਤ੍ਥਿਤਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ
ਕਈ ਹੋਰ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ ਉੱਭਰੇ।
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀਵਾਮਹਸ੍ਤਾਬ੍ਜਾਨਾਮਿਕਾਨਖਸਂਭਵਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਵਾਲੀ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਨਖ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ,
ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਤੁ ਸਂਕਰ੍षਣ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦੂਜਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨਸ਼ੇषਾਨ੍ਦੁਰਾਚਾਰਾਨ੍ਭੂਮਭੋਰਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਾਨ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਦਕਰਮੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੁਰਾਈ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਸਨ,
ਨਾਸ਼ਯਾਮਾਸੁਰੁਰ੍ਵੀਸ਼ਵੇषਚ੍ਛਨ੍ਨਾਨ੍ਮਹਾਸੁਰਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛੁਪੇ ਮਹਾਂ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਵਿਪ੍ਲਾਵਕਂ ਘੋਰਂ ਕਲ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਮੁਞ੍ਚਤ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।