ਕ੍ਰੋਧਹੁਙ੍ਕਾਰਮਾਤਨ੍ਵਨ੍ਗਰ੍ਜਨ੍ਨੁਤ੍ਪਾਤਮੇਘਵਤ੍
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗਰਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤਬਾਹੀ ਵਾਲਾ ਬੱਦਲ ਗੱਜਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸੇਨਾਨਾਥਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਮੇਰੇ ਭਰਾ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਫੌਜ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ—
ਭ੍ਰਾਤृਪੁਤ੍ਰਮਹਾਸ਼ੋਕਵਹ੍ਨਿਂ ਨਿਰ੍ਵਾਪਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਠਿਨਂ ਵਰ੍ਮ ਵਜ੍ਰਪਾਤਸਹਂ ਮਹਤ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਕਠੋਰ ਬਕਤਰ ਪਹਿਨ ਲਿਆ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨੂੰ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਉਦ੍ਦਾਮਮੌਰ੍ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਕਠੋਰਂ ਭ੍ਰਾਮਯਨ੍ਧਨੁਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਾਰੀ ਧਨੁ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਦੀ ਸਾਹ ਵਾਂਗ ਤੀਖੀ ਸਾਹ ਲਿਆ।
ਤਾਲਜਙ੍ਘਾਦਿਕੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂਪੂਰ੍ਵਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤੇ
ਤਾਲਜੰਘਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਤਾਇਨਾਤ ਸੀ।
ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚਮੂਨਾਥੈਃ ਕੁਟਿਲਾਕ੍ਸ਼ਪੁਰਃਸਰੈਃ
ਪੈਂਤੀ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਕਰੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ—
ਮਿਲਿਤੇਨ ਚ ਭਣ੍ਡੇਨ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚਮੂਵਰਾਃ
ਭੰਡਾ ਚਾਲੀ ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਦ੍ਵਿਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਨਾਂ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ੀਤਿਃ ਪਰਾਰ੍ਧਿਕਾ
ਪਚੀਹ ਅੱਸੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਜਥੇ—
ਭਣ੍ਡਾਸੁਰੇ ਵਿਨਿਰ੍ਯਾਤੇ ਸਰ੍ਵਸੈਨਿਕਸਂਕੁਲੇ
ਜਦ ਭੰਡਾਸੁਰ ਨਿਕਲਿਆ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਮਚ ਗਈ।
ਸਹਸ੍ਰਯੁਗ੍ਯਸਿਂਹਾਢ੍ਯਮਾਰੁਰੋਹ ਰਣੋਦ੍ਧਤਃ
ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਘਾਤਕੋ ਨਾਮ ਵੈ ਖਡ੍ਗਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਹਾਸਸਮਾਕृਤਿਃ
ਘਾਤਕ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਤਲਵਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਚੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਵੋਢੁਂ ਤਾਸਾਂ ਭਰਂ ਭੂਮਿਰਕ੍ਸ਼ਮੇਵ ਦਿਵਂ ਯਯੌ
ਧਰਤੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੀ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।
ਕੇषਾਞ੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਕਨ੍ਧਮਾਰੂਢਾਃ ਕੇਚਿਚ੍ਚੇਲੁਰ੍ਮਹਾਰਥਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਕੁਝ ਵੱਡੀਆਂ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਚੱਲਿਆ।
ਦੁਃਖਦੁਖੇਨ ਤੇ ਚੇਲੁਰਨ੍ਯੋਨ੍ਯਾਸ਼੍ਲੇषਪੀਡਿਤਾਃ
ਉਹ ਦਰਦ ਤੇ ਦਰਦ ਵਿਚ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਗਲਵਕੜੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕੇਚਿਤ੍ਪਾਦੇਨ ਨਾਗਾਨਾਂ ਮਰ੍ਦਿਤਾ ਨ੍ਯਪਤਨ੍ਭੁਵਿ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਵਜ੍ਰਨਿष੍ਪੇषਸਦृਸ਼ੋ ਮੇਘਨਾਦੋ ਵ੍ਯਧੀਯਤ
ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਵਰਗਾ ਗੱਜਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਿਆ।
ਭਣ੍ਡਦੈਤ੍ਯਮੁਖੋਤ੍ਥੇਨ ਵਿਦੀਰ੍ਣਮਭਵਜ੍ਜਗਤ੍
ਭੰਡਾ ਦੈਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ।
ਉਡੂਨਿ ਨ੍ਯਪਤਨ੍ਵ੍ਯੋਮ੍ਨੋ ਭੂਮਿਰ੍ਦੇਲਾਯਿਤਾਭਵਤ੍
ਤਾਰੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਕਟਕਂ ਚਾਸੀਦਕਾਣ੍ਡਤ੍ਰਾਸਵਿਹ੍ਵਲਮ੍
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵੱਡੀ ਆਫ਼ਤ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਹਿਲ ਗਈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਭਯਵਿਭ੍ਰष੍ਟਾਨ੍ਯਾਯੁਧਾਨਿ ਪੁਨਰ੍ਦਧੁਃ
ਹਥਿਆਰ ਡਰ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸਿਂਹਨਾਦੇਨ ਚਮੂਨਾਥਧਨੁਃਸ੍ਵਨੈਃ
ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਿੰਘ-ਗਰਜ ਅਤੇ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੇ ਧਨੁਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ।
ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਯਂ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ ਆਪ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਭਣ੍ਡਦੈਤ੍ਯੇਨ ਦੁष੍ਟੇਨ ਸ੍ਵਯਮੁਦ੍ਯੋਗਮਾਸ੍ਥਿਤਾ
ਭੰਡਾ ਦੈਤ ਦੇ ਮੁਰਦਾਰ ਵਿਰੁੱਧ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਉਪਰਾਲਾ ਕੀਤਾ।
ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਮਹਾਚਕ੍ਰਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਮਹਾਭਯਃ
ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਚੱਕਰ, ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਦੇਸ਼, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਖਤਰਾ।
ਨਵਪਰ੍ਵਸ੍ਥਦੇਵੀਭਿਰਾਕृष੍ਟਗੁਰੁਧਨ੍ਵਿਭਿਃ
ਨੌ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਧਨੁਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਪਰ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪਾਲਿਤਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਹਰ ਜੋੜ 'ਤੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਮਹਾਰਾਜ੍ਞੀਚਕ੍ਰਰਾਜੋ ਰਥੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਚਲਨ੍ਬਭੌ
ਵੱਡੀ ਰਾਣੀ, ਚੱਕਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਰਥਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਗੇਯਚਕ੍ਰਂ ਤੁ ਬਾਲਾਗ੍ਰੇ ਕਿਰਿਚਕ੍ਰਂ ਤੁ ਬृष੍ਠਤਃ
ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਲੜੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਰੀ ਚੱਕਰ ਪਿੱਛੇ।
ਨृਸਿਂਹੋष੍ਟ੍ਰਨਰਵ੍ਯਾਲਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਹਯਾਸ੍ਤਥਾ
ਮਨੁੱਖ-ਸਿੰਘ, ਊਠ, ਮਨੁੱਖ, ਬਾਘ, ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ, ਤੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਸਨ।