ਅਵਲੋਕ੍ਯ ਭृਸ਼ਂ ਤੁष੍ਟਾ ਦਣ੍ਡਿਨੀ ਤਮੁਵਾਚ ਹ
ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੰਡ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਮਿਦ ਕਿਞ੍ਚ ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨਿਤਮਿਦਂ ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ; ਇਹ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੋਮਪਾਨਵਦਤ੍ਯਨ੍ਤਮੁਪਯੋਜ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਾਗੇषੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤੇਨ ਪੀਤੇਨ ਭਵਤਾ ਜਨਾਃ
ਯੱਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਕੇ ਪੀਣਗੇ।
ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੋ ਵਿਧਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਜਨਾਃ
ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ, ਵਿਧੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ—ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪੀਣਗੇ।
ਯਾਗੇ ਸਮਰ੍ਚਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਸਿ
ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਇਤ੍ਥਂ ਵਰਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਂਬੁਧਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ,
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਦੈਤ੍ਯਚਕ੍ਰੇषੁ ਨ੍ਯਪਤਨ੍ਨੇਕਹੇਲਯਾ
ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਗਠਜੋੜ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ।
ਮਦਰਾਗੇਣ ਚਕ੍ਸ਼ੂਂषਿ ਦੈਤ੍ਯਰਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਕਾ
ਮਦ ਰੰਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਥਿਆਰ ਧਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਯਥਾ ਮृਤ੍ਯੁਰਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਂਹਰਤੇ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹਵਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ,
ਸ੍ਖਲਦਕ੍ਸ਼ਰਸਂਦਰ੍ਭਵੀਰਭਾषਾ ਰਣੋਦ੍ਧਤਾਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਰਭੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਟੁੱਟੀ-ਫੁੱਟੀ ਤੇ ਬੇਤਰਤੀਬ ਸੀ।
ਯੁਵਰਾਜਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਃ ਸਮਾਨਾਸ਼ਯਨ੍
ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੇ ਯੁਵਰਾਜ ਦੇ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਸਾਰ੍ਦ੍ਧਸ਼ਤ ਨਾਸ਼ਯਾਮਾਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀ
ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਸੌ ਤੇ ਅੱਧੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਸਾਰ੍ਧਸ਼ਤਂ ਨਿਤ੍ਯੁਰਨ੍ਤਕਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਸੌ ਤੇ ਅੱਧੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਉਲੂਕਜਿਤਮੁਨ੍ਮਥ੍ਯ ਪਰਲੋਕਾਤਿਥਿਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਉਲੂਕਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਚੁਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਲੋਕ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰੁषੇਣ ਮੁਖਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨ੍ਯਵਰੁਦ੍ਧਾਵ੍ਯਦਾਰਯਨ੍
ਉਹ ਨੇ ਕਠੋਰਤਾ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਰੋਕ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਸ਼੍ਯਾਮਲਾ ਕੋਪਸ਼ਾਲਿਨੀ
ਕੋਪ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸ਼ਿਆਮਲਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਮਹਤਾ ਰਣਕृਤ੍ਯੇਨ ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀ
ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਖਣ੍ਡਯਨ੍ਤੀ ਸਾ ਕੇਤਨਂ ਰਥਸਾਰਥਿਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਝੰਡਾ ਤੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰਸਾ ਜ੍ਵਲਤ੍ਪਾਵਕਰੋਚਿषਾ
ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਸ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ,
ਵਿषਙ੍ਗਂ ਚ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਂ ਦਣ੍ਡਨਾਥਾ ਮਦੋਦ੍ਧਤਾ
ਮਦ ਵਿੱਚ ਚੂਰ ਦੰਡਨਾਥਾ ਨੇ ਮਹਾਂ ਦੈਤ ਵਿੰਗਾ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਉਦ੍ਯਮ੍ਯ ਬਾਹੁਨਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚਕਾਰਾਸ਼ੇषਭੀषਣਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਾਂਹ ਉਚਾ ਕਰਕੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਚਣ੍ਡਾਟ੍ਟਹਾਸਮੁਖਰੌ ਪਰਿਭ੍ਰਮਣਕਾਰਿਣੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚੰਡ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਦ ਉਹ ਘੁੰਮਦੇ ਫਿਰਦੇ ਸਨ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਦਣ੍ਡਹਨਨੈਰ੍ਮੋਹਯਨ੍ਤੌ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੰਡ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਭੁਲਾਵਾ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਯੁਧ੍ਯੇਤਾਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षੌਂ ਦਣ੍ਡਿਨੀਦੈਤ੍ਯਸ਼ੇਖਰੌ
ਦੋਵੇਂ, ਦੰਡਿਨੀ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਹਨ੍ਤੁਮਾਰੇਭੇ ਵਿषਙ੍ਗਂ ਦਣ੍ਡਨਾਯਿਕਾ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਦੰਡਨਾਯਿਕਾ ਵਿੰਗਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਕਠੋਰਂ ਤਾਡਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮੁਸਲੇਨਾਥ ਪੋਤ੍ਰਿਣੀ
ਪੋਤ੍ਰਿਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਚੂਰ੍ਣਿਤੇਨ ਸ਼ਤਾਙ੍ਗੇਨ ਸਮਂ ਭੂਤਲਮਾਸ਼੍ਰਯਤ੍
ਸੌ ਕਾਂਡ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਂ ਨਿਸ਼ਾ ਸ਼ੇषਂ ਨਿਨ੍ਯਤੁਃ ਸ਼ਿਬਿਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਸ਼ਿਵਿਰ ਵੱਲ ਲੈ ਗਏ।