ਸਪ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਯੁਯੁਧੇ ਸ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਤ ਡਿਵੀਜਨਾਂ ਨਾਲ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਵਰ੍ਧਮਾਨਂ ਚ ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਪਲਾਯਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧੀ, ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਕਾਯੁਕ੍ਤਂ ਗਜਾਸੁਰਮਮਰ੍ਦਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ-ਅਸੁਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਤ ਡਿਵੀਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੀ, ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਲਲਿਤਾਨ੍ਤਿਕਮਾਪੇਦੇ ਮਹਾਗਮਪਤਿਰ੍ਮृਧਾਤ੍
ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਹਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਲਲਿਤਾ ਚਾਤਿ ਮੁਦਿਤਾ ਬਭੂਵਾਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ
ਲਲਿਤਾ ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਸਰ੍ਵਦੈਵਤਪੂਜਾਯਾਃ ਪੂਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸੇਨਾਨਾਂ ਕਦਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤਪ੍ਤੋ ਬਹੁਚਿਨ੍ਤਯਾ
ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਭਣ੍ਡਦੈਤ੍ਯਃ ਸਹੋਦਰੌ
ਭੰਡਾਸੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਭਰਾ ਲੜਾਈ ਲਈ ਭੇਜੇ।
ਵਿषਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹੋਦ੍ਯਮ ਮਵਾਪਨੁਃ
ਵਿਸ਼ੰਗਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਨੇ ਵੱਡਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਮਨੁਵਵ੍ਰਾਜ ਸੇਨਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਮ੍ਪਿਨੀ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀ।
ਯੁਵਰਾਜਃ ਪ੍ਰਵਵृਧੇ ਪ੍ਰਤਾਪੇਨ ਮਹੀਯਸਾ
ਯੁਵਰਾਜ਼ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਵਧ ਗਿਆ।
ਭਣ੍ਡਸ੍ਯ ਚ ਭਗਿਨ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਧੂਮਿਨ੍ਯਾਂ ਜਾਤਯੋਨਯਃ
ਭੰਡਾਸੁਰ ਦੀ ਭੈਣ ਧੂਮੀਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ।
ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਵਲਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਸੇਨਾਨਾਥਾਃ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲੇ।
ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਮਾਤੁਲਯੋਃ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਭਾਗਿਨੇਯਾ ਵਿਤੇਨਿਰੇ
ਭਾਣਜੇ ਨੇ ਦੋ ਮਾਮਿਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਵਧਾਇਆ।
ਆਕृष੍ਟਗੁਰੁਧਨ੍ਵਾਨੋ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਮਨੁਵਵ੍ਰਜੁਃ
ਉਹ ਭਾਰੀ ਧਨੁਸ਼ ਚੜਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ।
ਆਰੂਢਵਾਰਣਃ ਪ੍ਰਾਪ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਯੁਦ੍ਧਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪਟੁ ਦਧ੍ਵਾਨ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਭਯਙ੍ਕਰਮ੍
ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾਰ ਦਹਾੜ ਮਾਰੀ, ਜੋ ਦਰਾਉਣੀ ਸੀ।
ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਾਕਾਰਵਲਯਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਗਮੁਰ੍ਬਦ੍ਧਪਙ੍ਕਯਃ
ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਵੁਜਾਵृਤਮਿਵ ਵ੍ਯੋਮਚਕ੍ਰਂ ਰਣੋਨ੍ਮੁਖਾਃ
ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਯੁਗਪਦ੍ਯੋਦ੍ਧਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀਦਣ੍ਡਨਾਯਕੇ
ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਕੱਠੇ ਜੰਗ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ,
ਧृਤਾਤਪਤ੍ਰਵਲਯੇ ਚਾਮਰਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਵੀਜਿਤੇ
ਛਤਰੀਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ, ਚਮਰਾਂ ਨਾਲ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਿਰ੍ਜਗਮਤੂ ਰਣਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਭਾਭ੍ਯਾਂ ਲਲਿਤਾਜ੍ਞਯਾ
ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਸ਼ਤਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਕਾਂ ਸੇਨਾਂ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਭੀषਣਮ੍
ਸੌ ਫੌਜਾਂ ਵਾਲੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੈਨਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ,
ਪੁਰਤਃ ਪ੍ਰਾਚਲਦ੍ਦਣ੍ਡਨਾਥਾ ਰਥਨਿषੇਦੁषੀ
ਸੈਨਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠੀ, ਸਾਹਮਣੇ ਵਧੀ।
ਮੁਸਲਂ ਚਾਨ੍ਯਹਸ੍ਤੇਨ ਭ੍ਰਾਮਯਨ੍ਤੀ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਗਦਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੀ ਰਹੀ।
ਅਸ੍ਯਾ ਅਨੁਪ੍ਰਚਲਿਤਾ ਗੇਯਚਕ੍ਰਰਥਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਗੀਤਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਵੇਣੀਕृਤਕਚਨ੍ਯਸ੍ਤਵਿਲਸਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਲ੍ਲਵਾ
ਉਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਵਾਲ ਗੁੰਦੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਾਣਿਨਾ ਪਦ੍ਮਰਮ੍ਯੇਣ ਮਣਿਕਙ੍ਕਣਚਾਰੁਣਾ
ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹੱਥ 'ਚ ਸੋਹਣੀ ਮਣੀ ਵਾਲੀ ਕੰਗਣ ਸੀ।
ਜਯ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵਵਰ੍ਧਸ੍ਵੇਤ੍ਯਤਿਹਰ੍षਸਮਾਕੁਲੇ
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਉਹ ਚੀਕ ਪਏ, 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਵਧੇ ਵਧੇ!'
ਗੇਯਚਕ੍ਰਰਥੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਨੇਮਿਵਿਘਟ੍ਟਨੈਃ
ਗੀਤਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਧੁਰੀਆਂ ਦੀ ਟਕਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ।