ਹੇषਯਾ ਚ ਹਯਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਾ ਰਥਚਕ੍ਰਸ੍ਵਨੈਰਪਿ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲਾਈਆਂ ਦੀ ਹਿਨ-ਹਿਨਾਹਟ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ,
ਧਨੁषਾਂ ਗੁਣਨਿਸ੍ਸ੍ਵਾਨੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰਚੀਤ੍ਕਰਣੈਰਪਿ
ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੀ ਤਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਚਕਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ,
ਅਟ੍ਟਹਾਸੈਰ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸਿਂਹਨਾਦੈਸ਼੍ਚਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਵੱਡੇ ਇੰਦਰਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਿੰਘ-ਗਰਜ ਨਾਲ,
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀ ਸੇਨਾ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਮੰਦ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਤੀਹ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਸੀ।
ਦਨ੍ਤੈਰ੍ਮਰ੍ਮ ਵਿਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤੋ ਵਿष੍ਟਂਯਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਣ੍ਡਯਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਮਰਮ ਸਥਾਨ ਵੱਢਦੇ ਤੇ ਸੁੰਡ ਨਾਲ ਵੱਜਦੇ ਸਨ।
ਨਾਸਾਸ਼੍ਵਾਸੈਸ਼੍ਚ ਪਰੁषੈਰ੍ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤਃ ਪਤਾਕਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਦੀ ਭਾਰੀ ਫੂਕ ਨਾਲ ਝੰਡਾ ਫੜਨ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਪਿਂषਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਦਾਘਾਤੈਃ ਪੀਨੈਰ੍ਘ੍ਨਨ੍ਤਸ੍ਤਥੋਦਰੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਕੁਚਲਦੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੇਟ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ਙ੍ਖਸ੍ਵਨੇਨ ਮਹਤਾ ਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ਤੋ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍
ਵੱਡੀ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਧੂਲੀਸ਼ੇषਂ ਸਮਸ੍ਤਂ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਹੋਦ੍ਯਤਾਃ
ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਥੱਕ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਹੁਣ ਕੇਵਲ ਧੂੜ ਹੀ ਬਚੀ ਰਹਿ ਗਈ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਦੇਵਸ੍ਯ ਗਜਾਸੁਰ ਮਸੌ ਪੁਨਃ
ਹਾਥੀ-ਅਸੁਰ ਨੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਫੌਜ ਭੇਜੀ।
ਸਪ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਯੁਯੁਧੇ ਸ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਤ ਡਿਵੀਜਨਾਂ ਨਾਲ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਵਰ੍ਧਮਾਨਂ ਚ ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਪਲਾਯਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧੀ, ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਕਾਯੁਕ੍ਤਂ ਗਜਾਸੁਰਮਮਰ੍ਦਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ-ਅਸੁਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਤ ਡਿਵੀਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੀ, ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਲਲਿਤਾਨ੍ਤਿਕਮਾਪੇਦੇ ਮਹਾਗਮਪਤਿਰ੍ਮृਧਾਤ੍
ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਹਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਲਲਿਤਾ ਚਾਤਿ ਮੁਦਿਤਾ ਬਭੂਵਾਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ
ਲਲਿਤਾ ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਸਰ੍ਵਦੈਵਤਪੂਜਾਯਾਃ ਪੂਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸੇਨਾਨਾਂ ਕਦਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤਪ੍ਤੋ ਬਹੁਚਿਨ੍ਤਯਾ
ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਭਣ੍ਡਦੈਤ੍ਯਃ ਸਹੋਦਰੌ
ਭੰਡਾਸੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਭਰਾ ਲੜਾਈ ਲਈ ਭੇਜੇ।
ਵਿषਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹੋਦ੍ਯਮ ਮਵਾਪਨੁਃ
ਵਿਸ਼ੰਗਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਨੇ ਵੱਡਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਮਨੁਵਵ੍ਰਾਜ ਸੇਨਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਮ੍ਪਿਨੀ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀ।
ਯੁਵਰਾਜਃ ਪ੍ਰਵਵृਧੇ ਪ੍ਰਤਾਪੇਨ ਮਹੀਯਸਾ
ਯੁਵਰਾਜ਼ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਵਧ ਗਿਆ।
ਭਣ੍ਡਸ੍ਯ ਚ ਭਗਿਨ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਧੂਮਿਨ੍ਯਾਂ ਜਾਤਯੋਨਯਃ
ਭੰਡਾਸੁਰ ਦੀ ਭੈਣ ਧੂਮੀਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ।
ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਵਲਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਸੇਨਾਨਾਥਾਃ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲੇ।
ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਮਾਤੁਲਯੋਃ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਭਾਗਿਨੇਯਾ ਵਿਤੇਨਿਰੇ
ਭਾਣਜੇ ਨੇ ਦੋ ਮਾਮਿਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਵਧਾਇਆ।
ਆਕृष੍ਟਗੁਰੁਧਨ੍ਵਾਨੋ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਮਨੁਵਵ੍ਰਜੁਃ
ਉਹ ਭਾਰੀ ਧਨੁਸ਼ ਚੜਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ।
ਆਰੂਢਵਾਰਣਃ ਪ੍ਰਾਪ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਯੁਦ੍ਧਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪਟੁ ਦਧ੍ਵਾਨ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਭਯਙ੍ਕਰਮ੍
ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾਰ ਦਹਾੜ ਮਾਰੀ, ਜੋ ਦਰਾਉਣੀ ਸੀ।
ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਾਕਾਰਵਲਯਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਗਮੁਰ੍ਬਦ੍ਧਪਙ੍ਕਯਃ
ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਵੁਜਾਵृਤਮਿਵ ਵ੍ਯੋਮਚਕ੍ਰਂ ਰਣੋਨ੍ਮੁਖਾਃ
ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਯੁਗਪਦ੍ਯੋਦ੍ਧਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀਦਣ੍ਡਨਾਯਕੇ
ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਕੱਠੇ ਜੰਗ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ,