ਚਞ੍ਚਰੀਕਕੁਲੈਰਗ੍ਰੇ ਗੀਯਮਾਨਮਹੋਦਯਾਃ
ਅੱਗੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਦਾ ਰਤ੍ਨਾਕਰਾਨੇਕਹੇਲਯਾ ਪਾਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ, ਕਈ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪੀਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਆਮੋਦਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮੋਦਸ਼੍ਚ ਮੁਮੁਖੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਆਮੋਦ, ਪ੍ਰਮੋਦ, ਮੁਮੁਖੋ ਤੇ ਦੁਰਮੁਖਾ ਵੀ ਸਨ।
ਤੇ ਸਪ੍ਤਕੋਟਿਸਂਖ੍ਯਾਨਾਂ ਹੇਰਂਬਾਣਾਮਧੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਉਹ ਸੱਤ ਕਰੋੜ ਹੇਰੰਬਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਨ।
ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਾਕਾਰਵਲਯਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਗਜਾਨਨਾਃ
ਅੱਗ ਦੀ ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ, ਹਾਥੀ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਫੂਤ੍ਕਾਰਬਧਿਰੀਕृਤਵਿष੍ਟਪਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਭਿਆਨਕ ਗਰਜਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਬਹਿਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਚ੍ਛਿਦਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਗਣਨਾਥਃ ਸ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਟੁੱਟਣ ਨਾ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਦ੍ਧਮੁਦ੍ਧਤਹੁਙ੍ਕਾਰਭਿਨ੍ਨਕਾਰ੍ਮੁਕਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੰਗੀ ਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੀ ਤਣੀ ਟੁੱਟਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਯੁਧਿ ਬਿਭ੍ਰਾਣਃ ਸਮਯੁਧ੍ਯਤ ਤੇਨ ਸਃ
ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਦੈਤ੍ਯਸਪ੍ਤਿਖੁਰਕ੍ਰੀਡਤ੍ਕੁਦ੍ਦਾਲੀਕੂਟਨਿਸ੍ਵਨੈਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜ, ਕੁਰਾਲੀਆਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੱਡਿਆਂ ਦੀ ਧਮਾਕੇਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ,
ਹੇषਯਾ ਚ ਹਯਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਾ ਰਥਚਕ੍ਰਸ੍ਵਨੈਰਪਿ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲਾਈਆਂ ਦੀ ਹਿਨ-ਹਿਨਾਹਟ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ,
ਧਨੁषਾਂ ਗੁਣਨਿਸ੍ਸ੍ਵਾਨੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰਚੀਤ੍ਕਰਣੈਰਪਿ
ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੀ ਤਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਚਕਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ,
ਅਟ੍ਟਹਾਸੈਰ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸਿਂਹਨਾਦੈਸ਼੍ਚਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਵੱਡੇ ਇੰਦਰਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਿੰਘ-ਗਰਜ ਨਾਲ,
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀ ਸੇਨਾ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਮੰਦ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਤੀਹ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਸੀ।
ਦਨ੍ਤੈਰ੍ਮਰ੍ਮ ਵਿਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤੋ ਵਿष੍ਟਂਯਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਣ੍ਡਯਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਮਰਮ ਸਥਾਨ ਵੱਢਦੇ ਤੇ ਸੁੰਡ ਨਾਲ ਵੱਜਦੇ ਸਨ।
ਨਾਸਾਸ਼੍ਵਾਸੈਸ਼੍ਚ ਪਰੁषੈਰ੍ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤਃ ਪਤਾਕਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਦੀ ਭਾਰੀ ਫੂਕ ਨਾਲ ਝੰਡਾ ਫੜਨ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਪਿਂषਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਦਾਘਾਤੈਃ ਪੀਨੈਰ੍ਘ੍ਨਨ੍ਤਸ੍ਤਥੋਦਰੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਕੁਚਲਦੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੇਟ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ਙ੍ਖਸ੍ਵਨੇਨ ਮਹਤਾ ਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ਤੋ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍
ਵੱਡੀ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਧੂਲੀਸ਼ੇषਂ ਸਮਸ੍ਤਂ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਹੋਦ੍ਯਤਾਃ
ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਥੱਕ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਹੁਣ ਕੇਵਲ ਧੂੜ ਹੀ ਬਚੀ ਰਹਿ ਗਈ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਦੇਵਸ੍ਯ ਗਜਾਸੁਰ ਮਸੌ ਪੁਨਃ
ਹਾਥੀ-ਅਸੁਰ ਨੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਫੌਜ ਭੇਜੀ।
ਸਪ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਯੁਯੁਧੇ ਸ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਤ ਡਿਵੀਜਨਾਂ ਨਾਲ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਵਰ੍ਧਮਾਨਂ ਚ ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਪਲਾਯਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧੀ, ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣਿਕਾਯੁਕ੍ਤਂ ਗਜਾਸੁਰਮਮਰ੍ਦਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ-ਅਸੁਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਤ ਡਿਵੀਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੀ, ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਲਲਿਤਾਨ੍ਤਿਕਮਾਪੇਦੇ ਮਹਾਗਮਪਤਿਰ੍ਮृਧਾਤ੍
ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਹਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਲਲਿਤਾ ਚਾਤਿ ਮੁਦਿਤਾ ਬਭੂਵਾਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ
ਲਲਿਤਾ ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਸਰ੍ਵਦੈਵਤਪੂਜਾਯਾਃ ਪੂਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸੇਨਾਨਾਂ ਕਦਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤਪ੍ਤੋ ਬਹੁਚਿਨ੍ਤਯਾ
ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਭਣ੍ਡਦੈਤ੍ਯਃ ਸਹੋਦਰੌ
ਭੰਡਾਸੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਭਰਾ ਲੜਾਈ ਲਈ ਭੇਜੇ।
ਵਿषਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹੋਦ੍ਯਮ ਮਵਾਪਨੁਃ
ਵਿਸ਼ੰਗਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਨੇ ਵੱਡਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਮਨੁਵਵ੍ਰਾਜ ਸੇਨਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਮ੍ਪਿਨੀ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀ।