ਨਿਯੋਜ੍ਯ ਲਿਖਿਤਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਾਯਾਵੀ ਸਮਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤ੍
ਉਹ ਮਾਯਾ ਵਾਲਾ, ਲਿਖਿਆ ਜੰਤਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ 'ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ।
ਤਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚਾਰਿਕਟਕੇ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਸਮਰੇ ऽਸੁਰਃ
ਉਹ ਅਸੁਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜੰਤਰ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਮੁਲ੍ਲਙ੍ਘ੍ਯ ਚ ਰਣੇ ਪਪਾਤ ਕਟਕਾਨ੍ਤਰੇ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਲੰਘ ਕੇ, ਉਹ ਕੈਂਪ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਨ੍ਯਾਸਮਾਸ੍ਥਿਤਾ ਦੀਨਮਾਨਸਾਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਉਦਾਸ ਮਨ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ।
ਜਯਸਿਦ੍ਧਫਲਂ ਕਿਂ ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਿਹਿਂਸਾ ਚ ਪਾਪਦਾ
ਜਿੱਤ, ਸਫਲਤਾ ਜਾਂ ਇਨਾਮ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਜਾਨ ਲੈਣ ਅਤੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲੇ?
ਵृਥਾ ਕਲਕਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਫਲਂ ਯੁਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਾ
ਬੇਸਰਤ ਹਲਚਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਕਾ ਵਾ ਸਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਭृਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਨੋ ऽਥ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਮੰਤਰੀ, ਤੇ ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਨੌਕਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ?
ਵਨਿਤਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨੀਕृਤ੍ਯੇ ਕਿਂ ਫਲਂ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਪਰਮ੍
ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਲਕ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਕੀ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ—ਕੀ ਉਹ ਸਚਮੁਚ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਵੇਗੀ?
ਯੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤੁ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਦੇਹਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ਤਿਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਜੰਗ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਜਖਮ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਯੁਦ੍ਧੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵੇਦੇਵ ਇਤਿ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਮੈਵ ਕਾ
ਜੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਯਕੀਨਵਾਰੀ ਹੈ?
ਆਲਸ੍ਯਸਦृਸ਼ਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਚਿਤ੍ਤਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਆਲਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞੀਤ੍ਵਮਪਿ ਨਃ ਸਮਵਾਯੇਨ ਕਲ੍ਪਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਿਰਫ ਇਤਫਾਕ ਨਾਲ ਬਣੀ।
ਨष੍ਟ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਕਾਨ੍ਨਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਰਾਣੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ, ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਸਿਖਾਵੇਗੀ?
ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਨਿਦ੍ਰਯਾ ਦ੍ਵਾਰੇ ਘੂਰ੍ਣਮਾਨਾ ਇਵਾਭਵਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਥਰਥਰਾਉਂਦੀਆਂ ਜਾਪ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ਿਥਿਲਂ ਚਾਭਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਕਟਕਂ ਮਹਤ੍
ਤਾਕਤਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੀਲੀ ਪੈ ਗਈ।
ਜਯਵਿਘ੍ਨਂ ਮਹਾਯਨ੍ਤ੍ਰਮਿਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਦਾਨਵਃ
ਉਹ ਦੈਤ ਨੇ ਜਿੱਤ ਰੋਕਣ ਲਈ ਵੱਡਾ ਜੰਤਰ ਬਣਾਇਆ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਯੁਦ੍ਧਦਿਵਸਸ੍ਯਾਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਗਤੇ ਸਤਿ
ਜੰਗ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਦੀ ਆਧੀ ਰਾਤ ਲੰਘ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਆਜਗਾਮ ਪੁਨਰ੍ਦੈਤ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਕਟਕਂ ਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਦੈਤ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਮੁੜ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਕੈਂਪ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਤਥਾਪਿ ਤਾ ਨਿਰੁਦ੍ਯੋਗਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ਕਟਕੇ ऽਭਵਨ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਤਾਕਤਾਂ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਸੁਸਤ ਹੀ ਰਹੀਆਂ।
ਅਸ੍ਪृष੍ਟੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀਦਣ੍ਡਨਾਥੇ ਚਿਨ੍ਤਾਮਵਾ ਪਤੁਃ
ਮੰਤਰੀ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈਆਂ।
ਕਸ੍ਯ ਵਾਥ ਵਿਕਾਰੇਣ ਸੈਨਿਕਾ ਨਿਰ੍ਗਤੋਦ੍ਯਮਾਃ
ਕਿਸ ਦੀ ਉਲਟ-ਪਲਟ ਕਰਕੇ ਫੌਜੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੋਸ਼ ਖੋ ਦਿੱਤਾ?
ਔਦਾਸੀਨ੍ਯਂ ਵਿਤਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਨਿਸ੍ਪृਹਾ ਇਮਾਃ
ਇਹ ਤਾਕਤਾਂ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਫੈਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਚਕ੍ਰਸ੍ਯਨ੍ਦਨਮਾਰੂਢੇ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞੀਂ ਸਮੂਚਤੁਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਰਾਣੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞਿ ਤਵਾਜ੍ਞਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਮਹਾਰਾਣੀ ਜੀ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ।
ਨਿਦ੍ਰਾਤਨ੍ਦ੍ਰਾਮੁਕੁਲਿਤਾ ਦੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਵਿਤਨ੍ਵਤੇ
ਉਹ ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਕੀਦृਸ਼ਮਿਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਭੂਰਿ ਵਿਤਨ੍ਵਤੇ
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਯੁੱਧ ਹੈ?' ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਨਾ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
ਉਦ੍ਦਣ੍ਡਭੇਰੀਨਿਸ੍ਵਾਨੈਰ੍ਵਿਭਿਨ੍ਦਨ੍ਨਿਵ ਰੋਦਸੀ
ਉੱਚੀ ਡੰਗ ਦੀ ਡੰਬੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਰਹੇ ਹੋਣ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹ ਦਣ੍ਡਿਨ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀ ਪ੍ਰਣਤਿਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਦੰਡਿਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦਤ੍ਤਦृष੍ਟਡਿਃ ਸਮਹਸਦਤਿਰਕ੍ਤਰਦਾਵਲਿਃ
ਸਿੱਧੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਲਾਲ-ਲਾਲ ਭੇਟਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨਾਲ ਬੈਠਾ,
ਕਟਕ੍ਰੋਡਗਲਦ੍ਦਾਨਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦੇਵ ਵ੍ਯਜृਂਭਤ
ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਭੇਟਾਂ ਲੁੜਕਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਦੀ ਝਲਕ ਦਿੱਤੀ।