ਸਾਰ੍ਥਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮਿਵੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਵਰ੍ਣਸ੍ਯਾਸਿਦੁਰ੍ਧਿਯਾ
ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਦਿੱਸਿਆ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਵਪੁਰਾਪੇਦੇ ਲਲਿਤਾਕਟਕਂ ਖਲਃ
ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਾਮਾਲੋਕਯਤ੍ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਖੇਤਰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਦ੍ਵਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਦਧ੍ਯੌ ਕ੍ਸ਼ਣਮੁਦ੍ਧਤਃ
ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਲਈ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਰੁਕ ਗਿਆ।
ਆਰੂਢਯਾਨਾਃ ਸਨਦ੍ਧਵਰ੍ਮਾਣੋ ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ਤਃ
ਉਥੇ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਤੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ ਯੋਧੇ ਤਾਇਨਾਤ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਦਾ ਦ੍ਵਾਰਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾ ਦਣ੍ਡਨਾਥਯਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸੈਨਾਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ਾਲਸ੍ਯ ਬਹਿਰੇਵਾਸੌ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਾਤਨੋਤ੍
ਹਾਲ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਜੰਤਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਿਲਾਪਟ੍ਟੇ ਸੁਮਹਤਿ ਪ੍ਰਾਲਿਖਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਪੱਥਰ ਦੀ ਸਲ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੰਤਰ ਲਿਖਿਆ।
ਅष੍ਟਭਿਰ੍ਦੈਵਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਾਲਿਖਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਜੰਤਰ ਅੱਠ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਲਿਖਿਆ।
ਕ੍ਲੀਬਾ ਚ ਨਿਰਹਙ੍ਕਾਰਾ ਚੇਤ੍ਯष੍ਟੌ ਦੇਵਤਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਇਹ ਅੱਠ ਦੇਵਤਾ ਨਪੁੰਸਕ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਯੋਜ੍ਯ ਲਿਖਿਤਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਾਯਾਵੀ ਸਮਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤ੍
ਉਹ ਮਾਯਾ ਵਾਲਾ, ਲਿਖਿਆ ਜੰਤਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ 'ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ।
ਤਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚਾਰਿਕਟਕੇ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਸਮਰੇ ऽਸੁਰਃ
ਉਹ ਅਸੁਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜੰਤਰ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਮੁਲ੍ਲਙ੍ਘ੍ਯ ਚ ਰਣੇ ਪਪਾਤ ਕਟਕਾਨ੍ਤਰੇ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਲੰਘ ਕੇ, ਉਹ ਕੈਂਪ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਨ੍ਯਾਸਮਾਸ੍ਥਿਤਾ ਦੀਨਮਾਨਸਾਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਉਦਾਸ ਮਨ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ।
ਜਯਸਿਦ੍ਧਫਲਂ ਕਿਂ ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਿਹਿਂਸਾ ਚ ਪਾਪਦਾ
ਜਿੱਤ, ਸਫਲਤਾ ਜਾਂ ਇਨਾਮ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਜਾਨ ਲੈਣ ਅਤੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲੇ?
ਵृਥਾ ਕਲਕਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਫਲਂ ਯੁਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਾ
ਬੇਸਰਤ ਹਲਚਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਕਾ ਵਾ ਸਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਭृਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਨੋ ऽਥ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਮੰਤਰੀ, ਤੇ ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਨੌਕਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ?
ਵਨਿਤਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨੀਕृਤ੍ਯੇ ਕਿਂ ਫਲਂ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਪਰਮ੍
ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਲਕ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਕੀ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ—ਕੀ ਉਹ ਸਚਮੁਚ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਵੇਗੀ?
ਯੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤੁ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਦੇਹਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ਤਿਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਜੰਗ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਜਖਮ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਯੁਦ੍ਧੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵੇਦੇਵ ਇਤਿ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਮੈਵ ਕਾ
ਜੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਯਕੀਨਵਾਰੀ ਹੈ?
ਆਲਸ੍ਯਸਦृਸ਼ਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਚਿਤ੍ਤਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਆਲਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞੀਤ੍ਵਮਪਿ ਨਃ ਸਮਵਾਯੇਨ ਕਲ੍ਪਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਿਰਫ ਇਤਫਾਕ ਨਾਲ ਬਣੀ।
ਨष੍ਟ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਕਾਨ੍ਨਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਰਾਣੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ, ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਸਿਖਾਵੇਗੀ?
ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਨਿਦ੍ਰਯਾ ਦ੍ਵਾਰੇ ਘੂਰ੍ਣਮਾਨਾ ਇਵਾਭਵਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਥਰਥਰਾਉਂਦੀਆਂ ਜਾਪ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ਿਥਿਲਂ ਚਾਭਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਕਟਕਂ ਮਹਤ੍
ਤਾਕਤਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੀਲੀ ਪੈ ਗਈ।
ਜਯਵਿਘ੍ਨਂ ਮਹਾਯਨ੍ਤ੍ਰਮਿਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਦਾਨਵਃ
ਉਹ ਦੈਤ ਨੇ ਜਿੱਤ ਰੋਕਣ ਲਈ ਵੱਡਾ ਜੰਤਰ ਬਣਾਇਆ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਯੁਦ੍ਧਦਿਵਸਸ੍ਯਾਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਗਤੇ ਸਤਿ
ਜੰਗ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਦੀ ਆਧੀ ਰਾਤ ਲੰਘ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਆਜਗਾਮ ਪੁਨਰ੍ਦੈਤ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਕਟਕਂ ਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਦੈਤ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਮੁੜ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਕੈਂਪ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਤਥਾਪਿ ਤਾ ਨਿਰੁਦ੍ਯੋਗਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ਕਟਕੇ ऽਭਵਨ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਤਾਕਤਾਂ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਸੁਸਤ ਹੀ ਰਹੀਆਂ।
ਅਸ੍ਪृष੍ਟੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀਦਣ੍ਡਨਾਥੇ ਚਿਨ੍ਤਾਮਵਾ ਪਤੁਃ
ਮੰਤਰੀ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈਆਂ।