ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਯਾ ਲੁਪ੍ਤਹृਦਯੋ ਨਿष੍ਪਪਾਤ ਨੁਪਾਸਨਾਤ੍
ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਲ ਖੋ ਬੈਠਾ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਭਣ੍ਡਮਾਸ਼੍ਵਾਸਯਾਮਾਸੁਰ੍ਦੈਵਸ੍ਯ ਕੁਟਿਲਕ੍ਰਮੈਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਭੰਡਾ ਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਟੇਢੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਲਪਸਿ ਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤਿ ਸੁਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮृਤ੍ਯੂਨ੍ਮਹਾਹਵੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਪਾਈ।
ਅਸ਼ੋਚ੍ਯਮਾਹਵੇ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਯਦਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਹਠਾਨ੍ਨਿ ਹਨ੍ਤਿ ਸੁਭਟਾਨ੍ਰਣੇ
ਕਿਹੜੀ ਔਰਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਭਣ੍ਡੇਨ ਚਣ੍ਡਕਾਲਾਗ੍ਨਿਸਦृਸ਼ਃ ਕ੍ਰੋਧ ਆਦਧੇ
ਭੰਡਾ ਨੇ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਗੁੱਸਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤਾਕ੍ਸ਼ਿਯੁਗਲੋ ਭृਸ਼ਂ ਜਜ੍ਵਾਲ ਤੇਜਸਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਖੁਲ ਗਈਆਂ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਸ਼ਕਲੀਕृਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟ-ਟੁੱਟ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ।
ਖਡ੍ਗਂ ਵਿਧੁਨ੍ਵਨ੍ਨੁਤ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਚਚਾਲਾ ਤਿਮਤ੍ਤਵਤ੍
ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਵਾਚਮੂਚੁਰਤਿਕ੍ਰੋਧਾਜ੍ਜ੍ਵਲਨ੍ਤੋ ਲਲਿਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਲਲਿਤਾ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸ੍ਵਬਲੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੈ ਰਣੋਤ੍ਸਾਹੋ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਲੜਾਈ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਵਿਮਰ੍ਦ੍ਦਯਿਤੁਮੀਸ਼ਾਃ ਸ੍ਮਃ ਕਿਮੁ ਤਾਂ ਮੁਗ੍ਧਭਾਮਿਨੀਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਮੂਰਖ ਸੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।
ਅਧਰੋਤ੍ਤਰਮੇਵੈਤਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਕਰਵਾਮ ਵਾ
ਆਓ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਉੱਤੇ ਕਰ ਦਈਏ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਏ।
ਪਿਨ੍षਾਮ ਹਰਿਤ੍ਪਾਲਾਨਾਜ੍ਞਾਂ ਦੇਹਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਹਰੀ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰੀਏ; ਹੁਣ ਆਗਿਆ ਦੇ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤਿਘਾਰੁਣਲੋਚਨਃ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਤਾਮੇ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਜਯਵਿਘ੍ਨਂ ਮਹਾਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਟਕੇ ਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਰੋਕਣ ਲਈ ਵੱਡਾ ਜੰਤਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਯਾਤਿਰੋਹਿਤਵਪੁਰ੍ਜਗਾਮ ਲਲਿਤਾਬਲਮ੍
ਉਹ ਮਾਯਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਢੱਕ ਕੇ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਪਰ੍ਯਸ੍ਤਕਿਰਣਸ੍ਤੋਮਪਾਟਲੀਕृਤਦਿਙ੍ਮੁਖਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਚੁੰਨ-ਚੁੰਨ ਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲਾਲੀ ਛਾ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਅਨੁਵਵ੍ਰਾਜ ਪਾਤਾਲਕੁਞ੍ਜੇ ਰਨ੍ਤੁਮਿਵੋਤ੍ਸੁਕਾ
ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਿਆ।
ਚਰਮਾਬ੍ਧੇਰਿਵ ਪਯਃਕਣਾਸ੍ਤਾਰਾ ਵਿਰੇਜਿਰੇ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਆਖਰੀ ਬੂੰਦਾਂ ਵਾਂਗ, ਤਾਰੇ ਚਮਕ ਉਠੇ।
ਸਾਰ੍ਥਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮਿਵੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਵਰ੍ਣਸ੍ਯਾਸਿਦੁਰ੍ਧਿਯਾ
ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਦਿੱਸਿਆ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਵਪੁਰਾਪੇਦੇ ਲਲਿਤਾਕਟਕਂ ਖਲਃ
ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਲਲਿਤਾ ਦੇ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਾਮਾਲੋਕਯਤ੍ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਖੇਤਰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਦ੍ਵਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਦਧ੍ਯੌ ਕ੍ਸ਼ਣਮੁਦ੍ਧਤਃ
ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਲਈ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਰੁਕ ਗਿਆ।
ਆਰੂਢਯਾਨਾਃ ਸਨਦ੍ਧਵਰ੍ਮਾਣੋ ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ਤਃ
ਉਥੇ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਤੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ ਯੋਧੇ ਤਾਇਨਾਤ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਦਾ ਦ੍ਵਾਰਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾ ਦਣ੍ਡਨਾਥਯਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸੈਨਾਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ਾਲਸ੍ਯ ਬਹਿਰੇਵਾਸੌ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਾਤਨੋਤ੍
ਹਾਲ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਜੰਤਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਿਲਾਪਟ੍ਟੇ ਸੁਮਹਤਿ ਪ੍ਰਾਲਿਖਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਪੱਥਰ ਦੀ ਸਲ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੰਤਰ ਲਿਖਿਆ।
ਅष੍ਟਭਿਰ੍ਦੈਵਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਾਲਿਖਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਜੰਤਰ ਅੱਠ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਲਿਖਿਆ।
ਕ੍ਲੀਬਾ ਚ ਨਿਰਹਙ੍ਕਾਰਾ ਚੇਤ੍ਯष੍ਟੌ ਦੇਵਤਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਇਹ ਅੱਠ ਦੇਵਤਾ ਨਪੁੰਸਕ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।