ਤਾਨਾਗਤਾਨ੍ਭਣ੍ਡਸੁਤਾਨ੍ਸਂਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਭੰਡ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗੀ।
ਮਾਤਰ੍ਭਣ੍ਡਮਹਾਦੈਤ੍ਯਸੂਨਵੋ ਯੋਦ੍ਧੁਮਾਗਤਾਃ
ਮਾਂ, ਭੰਡ ਮਹਾਦੈਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆਏ ਹਨ।
ਸਫੁਰਨ੍ਤਾਵਿਵ ਮੇ ਬਾਹੂ ਯੁਦ੍ਧਕਣ੍ਡੂਯਯਾਨਯਾ
ਲੜਾਈ ਦੀ ਖੁਜਲੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਬਾਂਹ ਕੰਬਦੇ ਜਾਪਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਹਿ ਵਾਲਿਕਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਰੀਡਨੇष੍ਵਨੁਰਾਗਿਣੀ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਹਾਂ, ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ।
ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕੁਮਾਰਿਕਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਵੀਨਯੁਦ੍ਧਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਚ ਕੁਮਾਰੀ ਤ੍ਵਂ ਮਮੈਕਿਕਾ
ਕੁਮਾਰੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਨਵੀਂ ਲੜਾਈ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਚੇਲੀ ਹੈ।
ਮਮੋਚ੍ਛ੍ਵਸਿਤਮੇਵਾਸਿ ਨ ਤ੍ਵਂ ਯਾਹਿ ਮਹਾਹਵਮ੍
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸਾਹ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ 'ਤੇ ਨਾ ਜਾ।
ਸਂਤ੍ਯੇਵ ਸਮਰੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵਤ੍ਸੇ ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਪ੍ਰਮਾਦ੍ਯਸਿ
ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈਂ, ਮੇਰੀ ਬੇਟੀ; ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਠੰਡੀ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈਂ?
ਕੌਮਾਰਕੌਤੁਕਾਵਿष੍ਟਾ ਪੁਨਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਯਾਚਤ
ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਲੜਾਈ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਂ ਕृਤਵਤ੍ਯੇਵ ਗਾਢਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਬਾਹੁਭਿਃ
ਅਨੁਮਤੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ।
ਸ੍ਵਾਯੁਧੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਯੁਧਾਨਿ ਵਿਤੀਰ੍ਯਵਿਸਸਰ੍ਜ ਤਾਮ੍
ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਥਿਆਰ ਵੰਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਹਂਸਯੁਗ੍ਯਸ਼ਤੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮਾਰੁਰੋਹ ਕੁਮਾਰਿਕਾ
ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਈ।
ਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾ ਨੇਮੁਃ ਪ੍ਰਧृਤਾਸਿਪਰਂਪਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਲੈ ਕੇ ਲੜੀ ਵਿੱਚ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਵਰੁਹ੍ਯ ਤਲੇ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਮਗਾਹਤ
ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਉਤਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀਦਣ੍ਡਨਾਥੇ ਚ ਸਭਯੇ ਵਾਚਮੂਚਤੁਃ
ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲ ਪਏ।
ਅਕਾਣ੍ਡੇ ਕਿਂ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਸਿ ਰਣਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਣਸਮੇਂ ਜੰਗ ਲਈ ਕਿਉਂ ਭੇਜਿਆ ਹੈ?
ਤ੍ਵਂ ਮੂਰ੍ਤਂ ਜੀਵਿਤਮਸਿ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯਾ ਬਾਲਿਕੇ ਯਤਃ
ਬਾਲਾ, ਤੂੰ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾਪਿ ਪ੍ਰਾਚਲਦ੍ਦृਢਨਿਸ਼੍ਚਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਪਰ ਉਹ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਸਹੈਵ ਤਸ੍ਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਚੇਲਤੁਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ
ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਪ੍ਰਭੂਤਸੇਨਾਯੁਕ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਕੁਮਾਰਿਕਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ।
ਪ੍ਰਣਾਮਾਞ੍ਜਲਿਜਾਲਾਨਿ ਕਰ੍ਣੀਰਥਕृਤਾਸਨਾ
ਹਾਥੀ ਦੇ ਕੰਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਦੇਸ਼ਿਕਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਕੁਮਾਰ੍ਯਾ ਨ ਹਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਕੁਮਾਰੀ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਕੋਈ ਸਥਾਨਕ ਫੌਜ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਮਤ੍ਯੁਦ੍ਧਤਾਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੇਜ਼ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਯਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਤਨੋਤ੍ਤਤ੍ਤੁ ਸ੍ਪृਹਣੀਯਂ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਜੋ ਉਥੇ ਹੋਈ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਕਰ੍ਮੀਰਥਸ੍ਥਾਮਾਲੋਕ੍ਯ ਕਿਰਨ੍ਤੀਂਸ਼ਰਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਖੜੀ, ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਗੋਲ ਚਲਾਉਂਦੀ ਦੇਖ ਕੇ—
ਵ੍ਯਜਿਜ੍ਞਪਨ੍ਮਹਾਰਾਜ੍ਞ੍ਯੈ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਯਃ ਪਰਿਚਾਰਿਕਾਃ
ਚਾਕਰ, ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਤ੍ਵ ਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤृष੍ਣੀਮੇਵ ਬਭੂਵਤੁਃ
ਜਦ ਉਹ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਪਿਆਸ ਹੀ ਲੱਗੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਭਿਨ੍ਨਾ ਦਦृਸ਼ੇ ਬਿਂਬਮਾਲੇਵ ਭਾਸ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਚਮਕਦਾਰ ਗੋਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲਮਿਵ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਂ ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਮੁਖਮ੍
ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਇਆ ਚਿਹਰਾ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਾਧੁਵਾਦੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਮਤ੍ਰਿਣੀਦਣ੍ਡਨਾਥਯੋਃ
ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਲੋਂ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਦੀਆਂ ਵਧਾਈਆਂ ਨਾਲ—