ਦੁਰ੍ਵਿਦਗ੍ਧਾਂ ਤਾਂ ਲਲਿਤਾਂ ਬਨ੍ਦੀਕੁਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਰਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚਲਾਕ ਤੇ ਸੁਹਣੀ ਨੂੰ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ।
ਆਸੇਦੁਰਗ੍ਨਿਪ੍ਰਾਕਾਰਸਮੀਪਂ ਭਣ੍ਡਸੂਨਵਃ
ਭੰਡਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਕੰਧ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕੁਟਿਲਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਿਂਹਨਾਦਂਮਹਾਤ੍ਤਰਮ੍
ਭੌਂਹਾਂ ਮੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਸ਼ੇਰਨਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉੱਠੇ।
ਉਤ੍ਪਾਤਵਾਰਿਦੋਤ੍ਸृष੍ਟਘੋਰਨਿਰ੍ਘਾਤਰਂਹਸਾ
ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਡਰਾਉਣੇ ਗਰਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧੇ।
ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਾਮਾਸ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਚ ਮਨਾਂਸਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ, ਕੰਨਾਂ ਅਤੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਵਿਧਾਯੁਧਸਮ੍ਪਾਤਮੂਰ੍ਚ੍ਛਦ੍ਵੈਮਾਨਿਕਚ੍ਛਟਮ੍
ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੜੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।
ਆਗਤਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧਕृਤ੍ਯਾਯ ਬਾਲਾ ਕੌਤੂਹਲਂ ਦਧੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਏ, ਕੁੜੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਿਗਿਆਸਾ ਭਰ ਗਈ।
ਸਮਸ੍ਤਸ਼ਕ੍ਤਿਚਕ੍ਰਾਣਾਂ ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਸ਼ਾਲਿਨੀ
ਉਹ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਗੋਲਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਯਾ ਸਦਾ ਨਵਵਰ੍षੇਵ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਮਹਾਖਨਿਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਵਰਗੀ, ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਵੱਡਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।
ਮਹਾਰਾਜ੍ਞੀ ਪਾਦਪੀਠੇ ਨਿਤ੍ਯਮਾਹਿਤਸਂਨਿਧਿਃ
ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪੀਠ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਨਾਗਤਾਨ੍ਭਣ੍ਡਸੁਤਾਨ੍ਸਂਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਭੰਡ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗੀ।
ਮਾਤਰ੍ਭਣ੍ਡਮਹਾਦੈਤ੍ਯਸੂਨਵੋ ਯੋਦ੍ਧੁਮਾਗਤਾਃ
ਮਾਂ, ਭੰਡ ਮਹਾਦੈਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆਏ ਹਨ।
ਸਫੁਰਨ੍ਤਾਵਿਵ ਮੇ ਬਾਹੂ ਯੁਦ੍ਧਕਣ੍ਡੂਯਯਾਨਯਾ
ਲੜਾਈ ਦੀ ਖੁਜਲੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਬਾਂਹ ਕੰਬਦੇ ਜਾਪਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਹਿ ਵਾਲਿਕਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਰੀਡਨੇष੍ਵਨੁਰਾਗਿਣੀ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਹਾਂ, ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ।
ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕੁਮਾਰਿਕਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਵੀਨਯੁਦ੍ਧਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਚ ਕੁਮਾਰੀ ਤ੍ਵਂ ਮਮੈਕਿਕਾ
ਕੁਮਾਰੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਨਵੀਂ ਲੜਾਈ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਚੇਲੀ ਹੈ।
ਮਮੋਚ੍ਛ੍ਵਸਿਤਮੇਵਾਸਿ ਨ ਤ੍ਵਂ ਯਾਹਿ ਮਹਾਹਵਮ੍
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸਾਹ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ 'ਤੇ ਨਾ ਜਾ।
ਸਂਤ੍ਯੇਵ ਸਮਰੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵਤ੍ਸੇ ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਪ੍ਰਮਾਦ੍ਯਸਿ
ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈਂ, ਮੇਰੀ ਬੇਟੀ; ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਠੰਡੀ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈਂ?
ਕੌਮਾਰਕੌਤੁਕਾਵਿष੍ਟਾ ਪੁਨਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਯਾਚਤ
ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਲੜਾਈ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਂ ਕृਤਵਤ੍ਯੇਵ ਗਾਢਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਬਾਹੁਭਿਃ
ਅਨੁਮਤੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ।
ਸ੍ਵਾਯੁਧੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਯੁਧਾਨਿ ਵਿਤੀਰ੍ਯਵਿਸਸਰ੍ਜ ਤਾਮ੍
ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਥਿਆਰ ਵੰਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਹਂਸਯੁਗ੍ਯਸ਼ਤੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮਾਰੁਰੋਹ ਕੁਮਾਰਿਕਾ
ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਈ।
ਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾ ਨੇਮੁਃ ਪ੍ਰਧृਤਾਸਿਪਰਂਪਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਲੈ ਕੇ ਲੜੀ ਵਿੱਚ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਵਰੁਹ੍ਯ ਤਲੇ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਮਗਾਹਤ
ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਉਤਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੀਦਣ੍ਡਨਾਥੇ ਚ ਸਭਯੇ ਵਾਚਮੂਚਤੁਃ
ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲ ਪਏ।
ਅਕਾਣ੍ਡੇ ਕਿਂ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਸਿ ਰਣਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਣਸਮੇਂ ਜੰਗ ਲਈ ਕਿਉਂ ਭੇਜਿਆ ਹੈ?
ਤ੍ਵਂ ਮੂਰ੍ਤਂ ਜੀਵਿਤਮਸਿ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯਾ ਬਾਲਿਕੇ ਯਤਃ
ਬਾਲਾ, ਤੂੰ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾਪਿ ਪ੍ਰਾਚਲਦ੍ਦृਢਨਿਸ਼੍ਚਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਪਰ ਉਹ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਸਹੈਵ ਤਸ੍ਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਚੇਲਤੁਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ
ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਪ੍ਰਭੂਤਸੇਨਾਯੁਕ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਕੁਮਾਰਿਕਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ।