ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਟੋਦਰਂ ਸਾਲਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਗਤਕ੍ਲਮਾ
ਉਹ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਾਲਾ ਰੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਵਾਮਪਕ੍ਸ਼ੇ ਰਥਂ ਸ੍ਵੀਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ਼੍ਯਾਮਲਾਰਥਮ੍
ਉਸਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਰਥ ਸੀ, ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ਿਆਮਲਾ ਦਾ ਰਥ ਸੀ।
ਏਵਂ ਸਂਵੇਸ਼੍ਯ ਪਰਿਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰਰਾਜਰਥਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਚਕਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ।
ਜ੍ਵਲਦ੍ਦਣ੍ਡਾਯੁਧੋਦਗ੍ਰਾਂ ਸ੍ਤਮ੍ਭਿਨੀਂ ਨਾਮ ਦੇਵਤਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਉਥੇ ਜਲਦੇ ਦੰਡ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੀ, ਸਤੰਭਨੀ ਨਾਮ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂषਣ੍ਯੁਦਿਤਭੂਯਿष੍ਠੇ ਪੁਨਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮੁਪਾਸ਼੍ਰਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਾਕਾਰਕਦ੍ਵਾਰਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ੍ ਮਹਾਰਵਾ
ਅੱਗ ਦੇ ਕੰਧਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੋਂ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆਈ।
ਭੂਯਃ ਸਂਜ੍ਵਰਮਾਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡੋ ਭਣ੍ਡਦਾਨਵਃ
ਫਿਰ, ਭੰਡਾ ਦਾਨਵ ਤੇਜ਼ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿषਙ੍ਗੇਣ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣਾਸਮਮਾਤ੍ਮਸੁਤੈਰਪਿ
ਵਿਸ਼ੰਗਾ, ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਉਹ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਮੁਖਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਜਲਧਿਸਨ੍ਨਿਭਾਨ੍
ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਭਣ੍ਡਸ਼੍ਚਣ੍ਡਕ੍ਰੁਧਾ ਜ੍ਵਲਨ੍
ਭੰਡਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮਾਕਰ੍ਣਯ ਕੁਮ੍ਭਜ
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਕੁੰਭਜ।
ਵਜ੍ਰਘੋषਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਕੇਸ਼ੋ ਮਹਾਕਾਯੋ ਮਹਾਹਨੁਃ
ਵਜਰਘੋਸ਼, ਉਰਧਵਕੇਸ਼, ਮਹਾਕਾਇਆ ਅਤੇ ਮਹਾਹਨੁ;
ਲਡੁਨਃ ਪਟ੍ਟਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾਜਿਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮਾਰਕਃ
ਲਡੁਨਾ, ਪਟਟਸੇਨਾ, ਪੁਰਾਜਿਤ ਅਤੇ ਪੂਰਵਮਾਰਕਾ;
ਅਤਿਮਾਯੋ ਬृਹਨ੍ਮਾਯ ਉਪਮਾਯਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਅਤਿਮਾਇਆ, ਬ੍ਰਿਹਨਮਾਇਆ ਅਤੇ ਉਪਮਾਇਆ, ਇਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ।
ਪਿਤੁਃ ਸਦृਸ਼ਦੋਰ੍ਵੀਰ੍ਯਾਃ ਪਿਤੁਃ ਸਦृਸ਼ਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸਗੌਰਵਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬਭਾषੇ ਕੁਲਘਾਤਕਃ
ਕੁਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਭਵਤਾਮੇਵ ਸਤ੍ਯੇਨ ਜਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਮਯਾ ਪੁਰਾ
ਤੁਹਾਡੇ ਸੱਚ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸੀ।
ਕਚੇषੁ ਕਰ੍षਣਂ ਕੋਪਾਤ੍ਕृਤਂ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰਾਹਵੇ
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਜਾਗ੍ਰਤ੍ਸ੍ਵੇਵ ਹੀ ਯੁष੍ਮਾਸੁ ਕੁਲਭ੍ਰਂਸ਼ੋ ऽਯਮਾਗਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪਤਨ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬਹੁਭਿਃ ਸ੍ਵਸਮਾਨਾਭਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਹਿਨਸ੍ਤਿ ਨਃ
ਉਹ, ਆਪਣੇ ਵਰਗੀਆਂ ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਜੀਵਗ੍ਰਾਹਂ ਚ ਸਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਜ੍ਵਲਦਾਯੁਧੈਃ
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿਉਂਦੇ ਫੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰੇषਣਮਨੌਚਿਤ੍ਯਂ ਤਥਾਪ੍ਯੇष ਵਿਧੇਃ ਕ੍ਰਮਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇਹੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਸ਼ਤਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਨਾਂ ਤਤ੍ਸਹਾਯਤਯਾਹਿਨੋਤ੍
ਦੋ ਸੌ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਬਦ੍ਧਭ੍ਰੁਕੁਟਯਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯੋ ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਗृਹਾਤ੍
ਭੰਨਵੇ ਭੌਂਹਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ।
ਉਤ੍ਪਾਤਾ ਵਿਵਿਧਾ ਜਾਤਾ ਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਚਾਭਵਜ੍ਜਗਤ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਡਰ ਗਈ।
ਵਿਥੀषੁ ਯਾਨੈਸ਼੍ਚਲਿਤਾਨ੍ਪੌਰਵृਦ੍ਧਪੁਰਨ੍ਧ੍ਰਯਃ
ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਗੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਮਙ੍ਗਲਾਰਾਰ੍ਤਿਕਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰੇਦ੍ਵਾਰੇ ਪੁਰਾਙ੍ਗਨਾਃ
ਹਰ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਤੇ ਦੀਵੇ ਘੁੰਮਾਏ।
ਆਸੀਤ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਨਿਰ੍ਯਾਣੇ ਘੂਰ੍ਣਮਾਨ ਇਵਾਰ੍ਣਵਃ
ਜਦ ਉਹ ਨਿਕਲੇ, ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਹੀ ਉਥਲ ਪਥਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਕ੍ਰੋਧੋਦ੍ਯਦ੍ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕ੍ਰੂਰਵਦਨਾ ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ ਪੁਰਾਤ੍
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉੱਠੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ।
ਤੇषਾਮਾਯੁਧਚਕ੍ਰਾਣਿ ਚੂਰ੍ਣਯਾਮਃ ਸ਼ਿਤੈਸ਼ਰੈਃ
ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ।