ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਸਰ੍ਵਥਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਰਭੀਜ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਾਵਨਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਨੀਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮੁਖੈਰ੍ਦੇਵੈਃ ਸਮ੍ਯਗਿष੍ਟਫਲਾਰ੍ਥਿਭਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਯਗ ਦੇ ਸਹੀ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ,
ਇਜ੍ਯਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਤ੍ਰਯੰਬਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਾ ਨਾਮਤਃ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਯੋਨਯਸ੍ਤਾ ਵਨਸ੍ਪਤੇਃ
ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਤ੍ਰਯੰਬਕਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਸਾਧਨਃ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਕਪਾਲਃ ਸ ਵੈ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸਾਧਨ, ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਪੂੜੀ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਖੋਪੜੀਆਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਂ ਹਿ ਯੁਗਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੰਡਤਾਂ ਨੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਯੁਗ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸੈਕਃ षਟ੍ਕੋ ਵਿਜਜ੍ਞੇ ऽਥ ਮਧ੍ਵਾਦਿऋਤੁਸਂਜ੍ਞਕਃ
ਫਿਰ, ਛੇ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਧੂ ਆਦਿ ਰਿਤੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਦੀਵੇਗ ਇਵਾਸਕ੍ਤਃ ਕਾਲੋ ਧਾਵਤਿ ਸਂਹਰਨ੍
ਕਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਨਦੀ ਦੇ ਵਹਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤ੍ਵਾਤ੍ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਪੁਤ੍ਰ ਪੌਤ੍ਰਮਨਨ੍ਤਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਨ੍ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤ੍ਤੀਨਾਂ ਮਹਤੀਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕੀਰਤੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਸਿਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲ੍ਯਾਭਿਮਾਨਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਨਾਮਰੂਪਤਃ
ਸਭ ਲੋਕ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਤੇ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ऋषਯੋ ਮਨਵਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਤੁਲ੍ਯਪ੍ਰਯੋਜਨਾਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਮਨੂ ਵੀ, ਸਭ ਦੇ ਮਕਸਦ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਮਾਨਂ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਦੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਯੈਰਿਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਸਪਤ੍ਤਨਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਈ।
ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੇਂऽਤਰੇ ਪੂਰ੍ਵਮਾਦ੍ਯੇ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਤਥਾ
ਸਵਾਇੰਭੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਪਹਿਲਾਂ, ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿਚ ਵੀ।
ਪ੍ਰਜਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਤਪੋਯੁਕ੍ਤੈਸ੍ਤੈਰਿਯਂ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾ
ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਕਨ੍ਯਾ ਸਾ ਤੁ ਮਹਾਭਾਗ ਕਰ੍ਦਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾ ਪਤੇਃ
ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ ਕੁੜੀ ਕਰਦਮ ਜੀ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਨ, ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ।
ਤਯੋਰ੍ਵੈ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸਮਾ ਦਸ਼
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦਸ ਬਹਾਦਰ ਭਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਨ।
ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨ੍ਹਵ੍ਯਃ ਸਵਨਃ ਸਭ੍ਰ ਏਵ ਚ
ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼ਮਾਨ, ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨ, ਹਵ੍ਯ, ਸਵਨ ਅਤੇ ਸਾਭ੍ਰਾ ਵੀ।
ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਤੇषੁ ਧਰ੍ਮੇਣ ਦ੍ਵੀਪਾਨ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਨਿਬੋਧਤ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ — ਸੁਣੋ।
ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤੇਨ ਮੇਧਾਤਿਥਿਃ ਕृਤਃ
ਉਥੇ, ਪਲਕਸ਼ ਟਾਪੂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮੈਧਾਤਿਥੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਨ੍ਤਂ ਕੁਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇ ਰਾਜਾਨਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼ਮਾਨ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ ਟਾਪੂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚਾਪਿ ਹਵ੍ਯਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤਃ
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਨੇ ਹਵ੍ਯ ਨੂੰ ਸ਼ਾਕਾ ਟਾਪੂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਾਇਆ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਸਵਨਸ੍ਯਾਥ ਮਹਾਵੀਤਃ ਸੁਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਪੁਸ਼ਕਰ ਟਾਪੂ 'ਤੇ, ਸਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਵੀਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਮਹਾਵੀਤਂ ਸ੍ਮृਤਂ ਵਰ੍षਂ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਇਲਾਕਾ ਮਹਾਵੀਤ ਨਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ।
ਹਵ੍ਯੋ ਵ੍ਯਜਨਯਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਞ੍ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰਾਞ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਹਵ੍ਯ, ਜੋ ਸ਼ਾਕਾ ਟਾਪੂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਕੁਸੁਮੋਤ੍ਤਰਮੋਦਾਕੌ ਸਪ੍ਤਮਂ ਚ ਮਹਾਦ੍ਰੁਗਮ੍
ਕੁਸੁਮੋੱਤਰ, ਮੋਦਾਕਾ, ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਮਹਾਦ੍ਰੁਗ।
ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਤੁ ਕੌਮਾਰਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਕੁਮਾਰ ਦੇ, ਕੌਮਾਰਾ ਦੂਜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਣੀਵਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਤੁ ਮਣੀਵਕਮਿਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਮਣੀਵਾ ਦੇ, ਚੌਥਾ ਇਲਾਕਾ ਇੱਥੇ ਮਣੀਵਕ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।